آشتیانی، احمد

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
آشتیانی، احمد
نام آشتیانی، احمد
نام‌های دیگر آشتیانی، میرزا احمد
نام پدر
متولد 1261 هـ.ش
محل تولد
رحلت 1353 هـ.ش یا 1395 هـ.ق
اساتید
برخی آثار
کد مؤلف AUTHORCODE10459AUTHORCODE

ولادت

«ميرزا احمد آشتيانى»، فقيه و فيلسوف شيعى امامى، چهارمين و كوچك‌ترين فرزند ميرزا حسن مجتهد آشتيانى، فقيه سرشناس روزگار ناصر الدين شاه و مظفر الدين شاه قاجار، در حدود سال 1261-1300ش در تهران به دنيا آمد.


تحصیلات

وى پس از تحصيل علوم مقدماتى، چندى در درس فقه و اصول پدرش حاضر گرديد. پس از رحلت او، تحصيلاتش را نزد علماى ديگرى مانند سيد محمد يزدى، ميرزا هاشم رشتى، حكيم کرمانشاهى و حكيم اشكورى، شيخ مسيح طالقانى، ميرزا شهاب‌ الدين نيريزى شيرازى و آخوند ملا محمد هديجى زنجانى و سيد عبدالكريم لاهيجى دنبال كرد و آنگاه در مدرسه سپهسالار به تدريس معقول و منقول مشغول شد. پس از مدتى حكمت مشاء، حكمت متعاليه، عرفان نظرى، طب و رياضيات و نجوم را آموخت و به مقاطع بالاى علمى رسيد. در سال 1340ش و در چهل سالگى رهسپار نجف شد و افزون بر كسب فيض از محضر استادانى چون ميرزاى نائينى و آقا[[عراقی، ضیاء‎الدین|ضياء الدين عراقى، خود نيز مجلس درس فلسفه داير ساخت.

ايشان در سال 1350ش پس از اقامت ده ساله در نجف، به ايران بازگشت و بقيه عمر را در تهران به تدريس فقه و اصول و علوم عقلى، تألیف کتاب و ارشاد مردم گذراند. وى علاوه بر احاطه بر علوم عقلى و نقلى، در پزشكى قديم و دانش‌هاى رياضى نيز دستى داشت و خط را به نيكويى مى‌نوشت و با تخلص «واله» شعر مى‌سرود. وى عارفى خوش‌خلق، متواضع، سليم النَّفس، متعبّد و پارسا بود. ميرزا احمد از پنج تن از مراجع زمان يعنى ميرزاحسين نائينى، حايرى يزدى، آقا[[عراقی، ضیاء‎الدین|ضياء الدين عراقى، سيد ابوالحسن اصفهانى و حاج آقا حسن بروجردى گواهى اجتهاد داشت.

شاگردان

از شاگردان ايشان مى‌توان به: سيد جلال‌الدين آشتيانى، ميرزا محمدباقر آشتيانى، حسن حسن‌زاده آملى و سيد عباس طباطبايى اشاره نمود.


آثار

از ميرزا احمد آشتيانى جمعاً 62 کتاب و رساله و حاشيه باقى‌مانده كه بيش از 27 کتاب و رساله آن به چاپ نرسيده است. از تأليفات چاپ نشده وى 32 حاشيه است كه ميرزا احمد آنها را بر کتاب‌هاى معتبر فقه، اصول، حكمت، معانى و بيان، عرفان، صرف و نحو عربى، هيئت و منطق نوشته است.

از جمله آثار اوست:

  1. رساله قول ثابت (فارسى)؛
  2. نامه رهبران (فارسى)؛
  3. مقالات احمديه (فارسى)؛
  4. طرائف الحكم (عربى)؛
  5. لوامع الحقايق في اصول العقايد (عربى)؛
  6. چهارده رساله (فارسى)؛
  7. صدوبيست حديث و چهار رساله عرفانى و فلسفى (عربى)؛
  8. رساله سرمايه سعادت (فارسى).


وفات

وى در سوم تيرماه 1354 برابر با 14 جمادى‌الثانى 1395 در نودوپنج سالگى در تهران درگذشت و در صحن حرم عبدالعظيم حسنى در رى به خاك سپرده شد.

منبع مقاله

آشتيانى، احمد، چهارده رساله فارسى، به كوشش رضا استادى، ص 18-24، چهل‌ستون، تهران، 1403ق.


وابسته‌ها