تاريخ المدينة المنورة المسمی نصيحة المشاور و تعزية المجاور

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
تاریخ المدینة المنورة المسمی نصیحة المشاور و تعزیة المجاور (بیروت)
NUR10081J1.jpg
پدیدآوران

ابن فرحون، عبدالله بن محمد (نویسنده)

شکری، حسین محمد (محقق)
عنوان‌های دیگر نصیحه المشاور و تعزیه المجاور
ناشر شرکة دار الأرقم بن أبيالأرقم
مکان نشر بیروت - لبنان
چاپ 1
موضوع

مدینه - آثار تاریخی

مدینه - تاریخ
زبان عربی
تعداد جلد 1
کد کنگره
‏DS‎‏ ‎‏248‎‏ ‎‏/‎‏م‎‏4‎‏ ‎‏الف‎‏28‎‏
نورلایب مشاهده

تاريخ المدينة المنورة مشهور به نصيحة المشاور و تعزیة المجاور، نوشته ابن فرحون ابومحمد عبدالله بن محمد بن فرحون مالكى كتابى است، مختصر و دربردارنده قسمتى از تاريخ مدينه منوره و اتفاقاتى كه نویسنده آن‌ها را مشاهده كرده است، مى‌باشد.

ساختار

كتاب حاضر در شش فصل و يك مقدمه به رشته تحرير درآمده است كه در فصل‌هاى كتاب، مواردى همانند: ذكر نام تعدادى از بزرگان خدام حرم نبوى شريف، ذكر اسم و سرگذشت تعدادى از پرهيزكارترين خدام كه مؤلف آن‌ها را ديده و درك نموده است، در نهايت نویسنده، مختصرى از تاريخ خاندان خود را بيان مى‌دارد.

گزارش محتوا

نویسنده در مقدمه كتاب به ذكر امورى كه مرتبط با مسجدالنبى(ص) است، مى‌پردازد. مواردى؛ مانند: گذاشتن علامتى خاص در محلى از مسجد مبنى بر محل نشستن عالم و مفتى در مسجد، تزيين مسجد، آنچه كه شيعه اماميه در كنار حجره پيامبر(ص) از عبادات انجام مى‌دادند، ذكر شمه‌اى از اخلاق بلند رسول‌الله(ص).

سپس در فصل اول به ذكر خدام مسجد نبوى و مختصرى از احوال آن‌ها مى‌پردازد، خدامى كه ساليان درازى را به عنوان خدمتكار در مسجد پيامبر(ص) سپرى نموده‌اند، كه از آن جمله مى‌توان به افراد زير اشاره كرد:

عزيزالدوله، شبل‌الدوله كافور المظفرى، سعدالدين الزاهرى و علت عزل او، عزالدين دينار و روش او و...

در فصل دوم، نویسنده به ذكر خدام مسجد نبوى(ص) مى‌پردازد كه خود او آن‌ها را درك كرده و مشاهده نموده است. خدامى كه مؤلف آن‌ها را از پرهيزكاران برشمرده و نام و مختصرى از زندگى‌نامه آن‌ها را به رشته تحرير درمى‌آورد. تعدادى از اين افراد عبارتند از:

طواشى شبل‌الدوله كافور الخضرى، شهاب‌الدين رشيد عبدالله السعيدى، شمس‌الدين صواب الحموى الناصرى، امين‌الدين مفيد و...

فصل سوم، كتاب به ذكر تعدادى از اتفاقات دوره مؤلف؛ همانند: داستان مؤلف و كسانى كه به مقام او حسادت می‌كردند، انتشار مذهب مالكى در مدينه توسط نویسنده، محاصره شدن شهر مدينه، ظهور مذهب ابوحنيفه در مدينه، حمله باديه نشينان به مدينه و... اختصاص يافته است.

و همچنين اين فصل از كتاب به ذكر مجاورين قديمى مسجد كه تعدادى از آن‌ها جزو علماى آن ديار بوده‌اند، نيز مى‌پردازد؛ مانند:

الشيخ ابومحمد عبدالله البسكرى، الشيخ ابومحمد عبدالله المرجانى، محمود اللارى، عبدالواحد الجزولى و...

در فصل چهارم، نویسنده به ذكر افرادى كه منصب قضاى مدينه را بر عهده داشتند، مى‌پردازد.

مؤلف در فصل پنجم كتاب به ذكر فرمانداران و اميران مدينه و مدت حكومت‌دارى آن‌ها و اتفاقات و درگيرى‌هايى كه در اين مدت حاصل شده است، مى‌پردازد؛ همانند:

جنگ ونزاع بين امير منصور و برادران خود، كشته شدن امير منصور، هجوم امير ودى به مدينه و شكست او، غارت اموال اهل مدينه توسط آل منصور و...

در فصل ششم و پاياينى كتاب، نویسنده مختصرى از زندگى‌نامه پدر و دو برادر خود را آورده است...