آبی، حسن بن ابی‌طالب: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    جز (جایگزینی متن - '/ نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده' به '')
    خط ۳۲: خط ۳۲:
    |-
    |-
    |برخی آثار
    |برخی آثار
    |data-type='authorWritings'|[[کشف الرموز في شرح المختصر النافع]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده
    |data-type='authorWritings'|[[کشف الرموز في شرح المختصر النافع]]  
    |-class='articleCode'
    |-class='articleCode'
    |کد مؤلف
    |کد مؤلف
    خط ۶۴: خط ۶۴:
    == وابسته‌ها ==
    == وابسته‌ها ==
    {{وابسته‌ها}}
    {{وابسته‌ها}}
    [[کشف الرموز في شرح المختصر النافع]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده
    [[کشف الرموز في شرح المختصر النافع]]  


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]

    نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۲۷

    آبی، حسن بن ابیطالب
    نام آبی، حسن بن ابیطالب
    نام های دیگر یوسفی، عزالدین حسن بن ابوطالب

    ابن‌الزبیب، عزالدین حسن

    ف‍اض‍ل‌ آب‍ی‌، زی‍ن‌ال‍دی‍ن ‌ح‍س‍ن‌ ب‍ن‌ اب‍ی‌طال‍ب‌

    ی‍وس‍ف‍ی‌، ح‍س‍ن‌ ب‍ن‌ اب‍یطال‍ب

    آوی، حسن بن ابیطالب

    نام پدر
    متولد
    محل تولد
    رحلت
    اساتید
    برخی آثار کشف الرموز في شرح المختصر النافع
    کد مؤلف AUTHORCODE178AUTHORCODE


    ولادت

    عزالدين حسن يوسفى فرزند ابوطالب، معروف به فاضل آبى (منسوب به آبه آوه) و مكنّى به ابن الزبيب يا ابن ربيب، فقيه امامى سده 7 ق مى‌باشد.

    اساتید

    وى از افاضل شاگردان جعفر بن حسن بن يحيى بن حسن بن سعيد هذلى، معروف به محقق حلى بوده و با وى در بسيارى از مسائل، مباحثات حادّ داشته است.

    آبى در برخى از مباحث فقه، آراى تازه‌اى ابراز كرده، از جمله، اقامه نماز جمعه را در عصر غيبت حرام مى‌شمرده و نيز بهره زوجه را از ميراث زوج، حتى در صورت داشتن فرزند از ميت، شامل زمين نمى‌دانسته است. فتواى اخير، تا آن دوران اختلاف مشهور بود، ولى پس از وى، رأى بسيارى از فقها در اين مورد بر همان قرار گرفت و نظر مشاهير متأخران نيز همان است.

    آثار

    اثر مشهور آبى در فقه، كشف الرموز در شرح مختصر نافع استادش محقق حلى است. وى در سال 672ق. از تأليفات اين کتاب فراغت يافت.

    وفات

    تاريخ وفات او معلوم نيست.

    منابع

    1. مولوى، محمدعلى، دائرة المعارف بزرگ اسلامى، ج1، ص 71، مدخل: آبى.
    2. دائرة المعارف تشيع، ج1، ص7، مدخل: آبى

    وابسته‌ها