أجود الشروح في شرح معالم‌الدين في الأصول: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - '↵↵↵' به ' ')
    خط ۵۲: خط ۵۲:
    ==پانويس ==
    ==پانويس ==
    <references />
    <references />


    ==منابع مقاله==
    ==منابع مقاله==
    خط ۵۹: خط ۵۸:
    ==وابسته‌ها==
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}
    {{وابسته‌ها}}


    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]

    نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۹

    أجود الشروح
    أجود الشروح في شرح معالم‌الدين في الأصول
    پدیدآوراندوزدوزانی تبریزی، محسن (شارح) ابن شهید ثانی، حسن بن زین‌الدین (نویسنده)
    عنوان‌های دیگرمعالم الدین و ملاذ المجتهدین. شرح أجود الشروح في شرح معالم‌الدين في الأصول
    ناشردار العلم
    مکان نشرقم - ایران
    سال نشر1372 ش
    چاپ2
    موضوعابن شهید ثانی، حسن بن زین ‎الدین، 959 - 1011ق. معالم الدین و ملاذ المجتهدین - نقد و تفسیر اصول فقه شیعه
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏BP‎‏ ‎‏15‎‏8‎‏/‎‏86‎‏ ‎‏/‎‏الف‎‏2‎‏ ‎‏م‎‏602494
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    اجود الشروح في شرح معالم‌الدين في الاصول، اثر عربى تألیف آیت‌الله میرزا محسن دوزدوزانى است.

    مشاهده رغبت به تحصيل علوم دينى و كثرت مشتاقان فهم مطالب کتاب معالم كه از آثار حسن بن زين‌الدين، فرزند شهيد ثانى است، موجب شده تا شارح محترم با تأليف کتابى در شرح مقاصد مؤلف، برای طلاب و دانش‌آموزان معارف دينى، موجبات منفعت و برای خود ذخيره‌اى در روز قيامت فراهم آورد.

    ساختار

    اين کتاب، در سه جزء و دو مجلد تنظيم شده، ولى آنچه اكنون ما در صدد معرفى‌اش هستيم، دو جزء نخست و در واقع جلد اول این مجموعه است.

    کتاب، بدون مقدمه و صرفا با اشاره شارح به وجه تسمیه آن، وارد متن و شرح شده است. در این مجموعه، مطالب کتاب «معالم»، با قلم درشت و داخل پرانتز و شرح آن، با قلم ريزتر و خارج از پرانتز آمده است. کتاب حاوى متن و شرح ادغام شده، اما مشخص مى‌باشد.

    گزارش محتوا

    کتاب، با تعريف فقه و بيان رتبه و اجزاى علوم آغاز مى‌شود[۱] و جزء نخست آن[۲]، داراى سه مطلب است. تقسيم لفظ و معنى و بيان حقيقت شرعيه[۳] و حقيقت و مجاز[۴] اولین مطلب، این جزء است. مطلب بعد، در واقع از دو مبحث تشكيل شده:

    مبحث نخست، در اوامر است[۵] و شامل موضوعاتى چون مره و تكرار، فور و تراخى، واجب تخييرى، موسع، مفهوم شرط و وصف و... است؛

    مبحث دوم، درباره نواهى[۶] و شامل موضوعاتى چون صيغه نهى، اجتماع امر و نهى، دلالت نهى بر دوام، تكرار و فساد و... است.

    سومین مطلب این جزء، در عموم و خصوص است.[۷]

    دومین جزء کتاب، در باب مباحث تخصيص و اينكه آيا عام بعد از تخصيص، حقيقت است يا مجاز و حجت است يا نه، مطالبى را ارائه نموده است[۸].

    بخش پایانى جلد نخست، با عنوان «فى ما يتعلق بالمخصص»[۹]، پيرامون بحث از استثنايى كه در پى چند جمله آمده و تخصيص يا عدم تخصيص عام وقتى ضمیر به بخشى از آن رجوع كند و جواز تخصيص عام با مفهوم مخالف[۱۰] و جواز تخصيص کتاب با خبر واحد[۱۱] و بناى عام بر خاص[۱۲] مى‌باشد.

    پانويس

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب

    وابسته‌ها