أقسام المولی في اللسان: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - '}} '''' به '}} '''')
    جز (جایگزینی متن - '==ساختار== ' به '==ساختار== ')
    خط ۳۶: خط ۳۶:


    ==ساختار==
    ==ساختار==
    کتاب، مشتمل بر يك مقدمه و دو باب است.
    کتاب، مشتمل بر يك مقدمه و دو باب است.



    نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۳۳

    أقسام المولی في اللسان
    أقسام المولی في اللسان
    پدیدآوراننجف، مهدی (محقق) مفید، محمد بن محمد (نويسنده)
    ناشرالمؤتمر العالمي لألفية الشيخ المفيد
    مکان نشرقم - ایران
    سال نشر1413 ق
    چاپ1
    موضوععلی بن ابیطالب(ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق. - اثبات خلافت

    غدیر خم

    مفید، محمد بن محمد، 336 - 413ق. - کنگره‏‌ها

    ولایت

    کلام شیعه امامیه - قرن 4ق.
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏BP‎‏ ‎‏209‎‏/‎‏7‎‏ ‎‏/‎‏م‎‏7‎‏ک‎‏9‎‏ ‎‏11‎‏.‎‏ش*
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    أقسام المولى في اللسان، نوشته شيخ مفيد، ابوعبدالله، محمد بن محمد بن نعمان عكبرى بغدادى (336 - 413ق) است. اين کتاب، به زبان عربى و درباره معناى كلمه «مولى» در حديث غدير مى‌باشد.

    ساختار

    کتاب، مشتمل بر يك مقدمه و دو باب است.

    گزارش محتوا

    شيخ مفيد، در اين کتاب، با بيانى رسا و با دقتى فراوان به بررسى معانى كلمه «مولى» پرداخته و گستردگى اطلاعات ادبى و قدرت لغوى برتر خود را به نمايش گذارده است.

    وى، در آغاز، ده معنا را براى كلمه «مولى» ذكر كرده و مى‌فرمايد: معناى حقيقى و اصلى آن، عبارت است از «اَوْلَى» و معانى ديگر به همين معنا برمى‌گردند... برخى از معاندين به خاطر دشمنى با اهل‌بيت عصمت و طهارت(ع) اين معناى اصلى را انكار كرده‌اند...

    وى در ادامه، اين حديث را متواتر دانسته و ثابت كرده كه كلمه «مولى» با معناى حقيقيش، در آن به كار گرفته شده است.

    وى، اشعار فراوانى را در تأييد مدعاى خود مى‌آورد، مانند:اشعار حسان بن ثابت، قيس بن سعد بن عبادة، اخطل، كُميت بن زيد اسدى و بسيارى ديگر از شعراى بلندآوازه عرب.

    بدين ترتيب، او با استدلال به حديث شريف پيامبر اسلام، حضرت محمّد(ص) كه مى‌فرمايد: «من كنت مولاه فهذا علي مولاه»، امامت حضرت امير را ثابت مى‌كند.

    از جمله نكات مهمى كه در اين کتاب، مطرح شده عبارت است از:

    1. توجه به قرائن داخلى و خارجى در فهم معانى الفاظ.

    2. اميرالمؤمنين، على(ع) در زمان حكومت خويش تقيه نمى‌كردند و به راحتى عقايد خود را مطرح مى‌نمودند.

    3. شاعرى كه فصاحت و بلاغت را رعايت مى‌كند، بايد بر طبق قوانين لغت، شعر بگويد.

    4. نسبت برخى از اشعار به حضرت على(ع).

    5. اعتماد بر اهل خبره غير مسلمان در استدلال بر معانى الفاظ.

    6. انفتاح باب علم در لغت.

    و...


    وابسته‌ها