الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۱: خط ۱:
    <div class="boxTitle"><big>'''[[سنت عزاداری و منقبت خوانی در تاریخ شیعه امامیه]]'''</big></div>
    <div class="boxTitle"><big>'''[[الحسين عليه‌السلام و بطلة كربلاء]]'''</big></div>
    [[پرونده:NUR12314J1.jpg|بندانگشتی|سنت عزاداری و منقبت خوانی در تاریخ شیعه امامیه|175px]]
    [[پرونده:NUR10776J1.jpg|بندانگشتی|الحسين عليه‌السلام و بطلة كربلاء|175px]]


    '''سنت عزادارى و منقبت‌خوانى در تاريخ شيعه اماميه'''، كتابى است مشتمل بر دو مقاله فارسى كه توسط مؤسسه شيعه‌شناسى با مقدمه [[تقی‌زاده داوری، محمود|محمود تقى‌زاده داورى]] منتشر شده است: مقاله اول كه توسط دكتر [[آیینه‌وند، صادق|صادق آئينه‌وند]] براى مؤسسه شيعه‌شناسى ارسال شده، در واقع جزوه تحقيقى دوره دكترى دكتر حسين پوراحمدى مى‌باشد كه براى استاد ارجمندشان تهيه شده است. مقاله دوم نيز بخشى از كتاب «پويايى فرهنگ و تمدن اسلام و ايران»، نوشته دكتر [[ولایتی، علی‌اکبر|على‌اكبر ولايتى]] است.
    '''الحسين(ع) و بطلة كربلا'''، تألیف [[مغنیه، محمدجواد|محمدجواد مغنیه]]، از جمله آثار عربی پیرامون واقعه کربلاست. «مع بطلة كربلا» (با شیرزن کربلا) عنوان کتابی است که در بخش دوم آمده است. در انتهای کتاب دوازده مقاله کوتاه ارائه شده که یکی از آنها به قلم [[مغنیه، محمدجواد|محمدجواد مغنیه]] است. کتاب با تحقیق و پاورقی [[غریری، سامی|سامی غریری (غراوی)]] منتشر شده است.


    «شيعه اماميه و عزادارى امام حسين(ع) از آغاز تا عصر صفوى»، عنوان مقاله اول كتاب است. نویسنده در ابتداى مقدمه درباره مقاله‌اش چنين مى‌نويسد: «شيعه اماميه از ابتدا داراى مراسم و مواسمى بوده كه سرچشمه آنها به عصر پيامبر(ص) و امام معصوم(ع) برمى‌گردد. آنان پيروان خود را به بزرگداشت اين آيين‌ها و سنت‌ها تشويق و ترغيب مى‌نمودند. اين سنت‌ها تحت تأثير شرايط گوناگون، به‌ويژه حكومت‌ها و آداب و رسوم بومى، در طول تاريخ دچار دگرگونى شده‌اند. اين نوشتار به بررسى مراسم عزادارى و تاريخچه آن نزد مسلمانان مى‌پردازد.
    در این کتاب مباحثی درباره گریه، اخلاق [[امام سجاد(ع)|امام زین‌العابدین]]، شباهت‌های روز عاشورا و روز قیامت، شباهت‌های روز بدر و روز عاشورا، جشن‌ مردم مصر در روز میلاد حضرت زینب(س) و ویژگی‌های شخصیتی [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] به نقل از منابع اهل سنت ذکر شده است. سپس شرح حال امام حسین(ع) و یزید بیان شده است. در انتها نیز به مناسبت اینکه برخی از شیوخ اهل سنت، معاویه را از گناه تبرئه کرده‌اند و [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|ابن حجر]] کتابی در حمایت از وی نوشته است، چنین می‌نویسد: «و حقیقت آن است که یزید یکی از گناهان معاویه است و پسر، منکری مرتکب نشده مگر آنکه پدرش عظیم‌تر از آن را به‌جا آورده است. بلکه معاویه بدعت‌هایی گذاشت که نه یزید و نه غیر او نمی‌دانستند».


    نویسنده ابتدا به عزادارى در سيره رسول‌الله(ص) و گريه آن حضرت در مرگ فرزندش ابراهيم، گريه بر قبر مادرشان و نيز گريه بر مرگ فاطمه بنت اسد اشاره كرده است. ذكر داستان عزادارى بر حمزه سيدالشهداء و پس از آن عزادارى بر امام حسين(ع) از ديگر مراسمى است كه در منابع آمده است.
    نویسنده در مقدمه دومین بخش از کتاب با عنوان «با شیرزن کربلا»، به درخواست یکی از ناشرین در نگارش کتابی درباره «حضرت زینب(س)» اشاره می‌کند. وی در پاسخ ناشر می‌گوید: کسانی که در این موضوع کتاب نوشته‌اند کوتاهی نکرده‌ و از هدف مطلوب تألیف دور نشده‌اند، بلکه برخی از خوانندگان به آن اثر جذب شده و از کتاب به‌خوبی استقبال کرده‌اند. او با این کلام ناشر که تو کتابی درباره [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین علی(ع)]] نوشتی، بااینکه دیگران هم در این موضوع کتاب نوشته بودند و برخی به کتاب آنها جذب شدند، با توکل بر خدا به نگارش کتاب می‌پردازد. او تنها هدف خود از نگارش این کتاب را بالا بردن آگاهی خواننده نسبت به عظمت زینب(س) و آل‌البیت(ع) می‌داند.
    نویسنده در ادامه به نقد گزارش‌هاى [[طبری آملی، محمد بن جریر|طبرى]] و [[ابن اثیر، علی بن محمد|ابن اثير]] در نارضايتى يزيد از فاجعه كربلا و شهادت امام حسين(ع) پرداخته و چنين احتمال داده كه چنين رفتارى براى كاهش نفرت مسلمانان از دستگاه حكومتى امويان جعل شده باشند، به‌ويژه آنكه رواياتى نيز نقل شده است كه يزيد سعى در توجيه عمل قتل امام حسين(ع) و يارانش داشته است.


    این بخش از کتاب که خود کتابی 130 صفحه‌ای است با ذکر نسب حضرت زینب(س) و پدر و مادر و اجداد ایشان آغاز شده است. از جمله عناوین ابتدای این کتاب اسلام ابوطالب است. نویسنده لازم می‌داند که بحثی را درباره آن حضرت که زینب(س) از نوادگان ایشان است مطرح کند؛ چراکه بین اهل سنت - ‌برخلاف اعتقاد شیعیان - ‌معروف است که وی غیر مسلمان مرده است. وی با ذکر این مقدمه که اگر مطلبی مورد اتفاق جمیع مسلمین از شیعه و سنی باشد جای بحث ندارد، اما اگر مورد اختلاف بین این دو گروه باشد نیازمند تحقیق است، به بررسی این موضوع پرداخته و با دلایل روشن اسلام ابوطالب را اثبات کرده و در آخر چنین می‌نویسد: «عجیب است که اسلام ابوطالب مورد سؤال است، درحالی‌که همه متفقند بر اینکه اگر ابوطالب نبود دعوت نوپای محمد(ص) از بین می‌رفت و از اسلام اثری باقی نمی‌ماند»


    <div class="mw-ui-button">[[سنت عزاداری و منقبت خوانی در تاریخ شیعه امامیه|'''ادامه''']]</div>
     
    <div class="mw-ui-button">[[الحسين عليه‌السلام و بطلة كربلاء|'''ادامه''']]</div>

    نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۱۱

    الحسين عليه‌السلام و بطلة كربلاء

    الحسين(ع) و بطلة كربلا، تألیف محمدجواد مغنیه، از جمله آثار عربی پیرامون واقعه کربلاست. «مع بطلة كربلا» (با شیرزن کربلا) عنوان کتابی است که در بخش دوم آمده است. در انتهای کتاب دوازده مقاله کوتاه ارائه شده که یکی از آنها به قلم محمدجواد مغنیه است. کتاب با تحقیق و پاورقی سامی غریری (غراوی) منتشر شده است.

    در این کتاب مباحثی درباره گریه، اخلاق امام زین‌العابدین، شباهت‌های روز عاشورا و روز قیامت، شباهت‌های روز بدر و روز عاشورا، جشن‌ مردم مصر در روز میلاد حضرت زینب(س) و ویژگی‌های شخصیتی امام صادق(ع) به نقل از منابع اهل سنت ذکر شده است. سپس شرح حال امام حسین(ع) و یزید بیان شده است. در انتها نیز به مناسبت اینکه برخی از شیوخ اهل سنت، معاویه را از گناه تبرئه کرده‌اند و ابن حجر کتابی در حمایت از وی نوشته است، چنین می‌نویسد: «و حقیقت آن است که یزید یکی از گناهان معاویه است و پسر، منکری مرتکب نشده مگر آنکه پدرش عظیم‌تر از آن را به‌جا آورده است. بلکه معاویه بدعت‌هایی گذاشت که نه یزید و نه غیر او نمی‌دانستند».

    نویسنده در مقدمه دومین بخش از کتاب با عنوان «با شیرزن کربلا»، به درخواست یکی از ناشرین در نگارش کتابی درباره «حضرت زینب(س)» اشاره می‌کند. وی در پاسخ ناشر می‌گوید: کسانی که در این موضوع کتاب نوشته‌اند کوتاهی نکرده‌ و از هدف مطلوب تألیف دور نشده‌اند، بلکه برخی از خوانندگان به آن اثر جذب شده و از کتاب به‌خوبی استقبال کرده‌اند. او با این کلام ناشر که تو کتابی درباره امیرالمؤمنین علی(ع) نوشتی، بااینکه دیگران هم در این موضوع کتاب نوشته بودند و برخی به کتاب آنها جذب شدند، با توکل بر خدا به نگارش کتاب می‌پردازد. او تنها هدف خود از نگارش این کتاب را بالا بردن آگاهی خواننده نسبت به عظمت زینب(س) و آل‌البیت(ع) می‌داند.

    این بخش از کتاب که خود کتابی 130 صفحه‌ای است با ذکر نسب حضرت زینب(س) و پدر و مادر و اجداد ایشان آغاز شده است. از جمله عناوین ابتدای این کتاب اسلام ابوطالب است. نویسنده لازم می‌داند که بحثی را درباره آن حضرت که زینب(س) از نوادگان ایشان است مطرح کند؛ چراکه بین اهل سنت - ‌برخلاف اعتقاد شیعیان - ‌معروف است که وی غیر مسلمان مرده است. وی با ذکر این مقدمه که اگر مطلبی مورد اتفاق جمیع مسلمین از شیعه و سنی باشد جای بحث ندارد، اما اگر مورد اختلاف بین این دو گروه باشد نیازمند تحقیق است، به بررسی این موضوع پرداخته و با دلایل روشن اسلام ابوطالب را اثبات کرده و در آخر چنین می‌نویسد: «عجیب است که اسلام ابوطالب مورد سؤال است، درحالی‌که همه متفقند بر اینکه اگر ابوطالب نبود دعوت نوپای محمد(ص) از بین می‌رفت و از اسلام اثری باقی نمی‌ماند»