الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۲: خط ۲:
    [[پرونده:NUR00068.jpg|بندانگشتی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله|175px]]
    [[پرونده:NUR00068.jpg|بندانگشتی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله|175px]]


    '''لطف‌الله صافی گلپایگانی''' (1297-1400ش)، فقیه، مجتهد، اسلام‌شناس، از مراجع بزرگ تقلید شیعه و از شاگردان آِیات عظام [[بروجردی، سید حسین|سید حسین بروجردی]]،  [[خوانساری، سید محمدتقی|سید محمّدتقى خوانسارى]] و [[حجت کوه‌کمری، محمد|سید محمد حجّت کوه‌کمره‌ای]]  
    '''لطف‌الله صافی گلپایگانی''' (1297-1400ش)، فقیه، مجتهد، اسلام‌شناس، از مراجع بزرگ تقلید شیعه، از شاگردان آِیات عظام [[بروجردی، سید حسین|سید حسین بروجردی]]،  [[خوانساری، سید محمدتقی|سید محمّدتقى خوانسارى]] و [[حجت کوه‌کمری، محمد|سید محمد حجّت کوه‌کمره‌ای]]  


    تدریس، تحقیق و تسلط بر علوم متنوع اسلامى همچون فقه، اصول، کلام، حدیث، رجال و...، تألیف حدود هشتاد اثر ارزشمند و محققانه به زبان‌هاى فارسى و عربى که بعضى از آنها به چند زبان دیگر نیز ترجمه شده، از ویژگى‌هاى علمى ایشان است.
    تدریس، تحقیق و تسلط بر علوم متنوع اسلامى همچون فقه، اصول، کلام، حدیث، رجال و...، تألیف حدود هشتاد اثر ارزشمند و محققانه به زبان‌هاى فارسى و عربى که بعضى از آنها به چند زبان دیگر نیز ترجمه شده، از ویژگى‌هاى علمى ایشان است.

    نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۸

    صافی گلپایگانی، لطف‌الله

    لطف‌الله صافی گلپایگانی (1297-1400ش)، فقیه، مجتهد، اسلام‌شناس، از مراجع بزرگ تقلید شیعه، از شاگردان آِیات عظام سید حسین بروجردی، سید محمّدتقى خوانسارى و سید محمد حجّت کوه‌کمره‌ای

    تدریس، تحقیق و تسلط بر علوم متنوع اسلامى همچون فقه، اصول، کلام، حدیث، رجال و...، تألیف حدود هشتاد اثر ارزشمند و محققانه به زبان‌هاى فارسى و عربى که بعضى از آنها به چند زبان دیگر نیز ترجمه شده، از ویژگى‌هاى علمى ایشان است.

    برخوردارى از چنین موقعیت‌هاى والاى علمى، ایشان را در حوزه علمیه قم، در ردیف ممتازین قرار داد و بزرگانى چون آیات عظام: سید جمال‌الدین گلپایگانى، بروجردى، امام خمینى و سید محمدرضا گلپایگانى و بعضى دیگر، مقام بلند علمى - معنوى او را ارج نهادند و آیت‌اللّه‌العظمى سید جمال‌الدین گلپایگانى در حدود 45 سال پیش، اجتهاد متین و اوج مقام فقهى وى را طى مکتوبى مهم، اعلام کرد.

    ایشان، پس از درگذشت حضرت آیت‌اللّه‌ گلپایگانى(قدس‌سره)، در آذرماه 1372ش، بنا به تقاضاهاى مکرّر و اصرار پى‌درپى علما و مردم، بالاخره تصدى مرجعیت را پذیرفت و تا زمان رحلت به‌عنوان یکى از مراجع عمده و ارکان اصلى حوزه علمیه قم، بشمار مى‌رفتند.

    سرانجام پس از حدود یک قرن عمر با برکت و جهاد علمی و عملی در بامداد روز ۱۲بهمن ۱۴۰۰ش در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت........