الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۱: خط ۱:
    <div class="boxTitle"><big>'''[[مامقانی، عبدالله|عبدالله مامقانی]]'''</big></div>
    <div class="boxTitle"><big>'''[[فاطمی‌نیا، سید عبدالله|آیت‌الله سید عبدالله فاطمی‌نیا]]'''</big></div>
    [[پرونده:NUR00086.jpg|بندانگشتی|مامقانی، عبدالله|175px]]
    [[پرونده:NUR33833.jpg|بندانگشتی|فاطمی‌نیا، سید عبدالله|175px]]


    '''عبدالله مامقانى''' (1290-1351قمعروف به علامه مامقانى و فاضل مامقانى، فقیه، اصولی، از مشاهیر علمای رجال، مؤلف کتاب [[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)|تنقیح المقال فی علم الرجال]]، [[مامقانی، محمدحسن|محمدحسن مامقانى]] و [[مامقانی، محی‌الدین|محى‌الدین مامقانى]] فرزند ایشان هستند.
    '''سید عبدالله فاطمی‌نیا''' (1325- 1401شخطیب، استاد اخلاق، مفسر نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه، صاحب‌نظر در زمینه تاریخ اسلامی و کتاب‌شناس، از مهمترین اساتید ایشان [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]]، [[بهجت، محمدتقی|آیت‌الله بهجت]]، [[بهاءالدینی، سید رضا|آیت‌الله بهاءالدینی]]، [[آملی، محمدتقی|آیت‌الله محمدتقی آملی]]  


    او فرزند آیت‌الله شیخ محمدحسن در تاریخ پانزدهم ربیع‌الاول 1290ق در شهر علم و فقاهت، نجف اشرف و در خانواده‌اى از سلسله جلیله روحانیت پا به عرصه وجود نهاد. به خاطر انتسابش به خانواده مامقانى به «مامقانى» منتسب شد. مامقان، بخش کوچکى از توابع شهر تبریز و در هشت فرسخى آن قرار دارد.
    سید عبد الله فاطمی نیا در سال 1325ش در شهر تبریز دیده به جهان گشودند. پدرش آیت‌الله سید‌اسماعیل اصفیایی شند‌آبادی از عالمان و روحانیون معروف و سرشناس آن منطقه بود.
    از همان کودکی تحت تربیت پدر گرامیش قرار می‌گیرند. اندکی بعد ایشان را نزد حضرت آیت‌الله حسن مصطفوی تبریزی(عارف کبیر و از شاگردان حضرت [[قاضی تبریزی، سید علی|آیت‌الله میرزای قاضی]]) جهت تربیت و علم آموزی قرار می‌دهند. قریب به 30 سال تحت تربیت ظاهری و باطنی این مرد عظیم قرار داشتند. ضمن اینکه تحصیلات حوزوی خویش را هم دنبال می‌نمودند. پس از آیت‌الله مصطفوی، ایشان محضر بزرگانی چون حضرت [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه محمدحسین طباطبایی]]، [[اراکی، محمدعلی|محمدعلی اراکی]]، حضرت [[آیت‌الله الهی تبریزی]] (برادر علامه طباطبایی)، حضرت [[آملی، محمدتقی|آیت‌الله محمدتقی آملی]]، حضرت [[بهاءالدینی، سید رضا|آیت‌الله بهاءالدینی]]، حضرت [[بهجت، محمدتقی|آیت‌الله بهجت]]، و دیگر بزرگان را درک نموده، تا جایی که از اصحاب سرّ ایشان می‌گردند. از طرفی می‌توان گفت که ایشان با یک واسطه، از شاگردان [[قاضی تبریزی، سید علی|حضرت میرزای قاضی]] می‌باشند. چرا که تقریباً تمامی اساتیدشان از شاگردان سرّ حضرت آیت‌الله قاضی بودند.


    تحصیلات عبدالله مامقانى در پنج سالگى همراه با یادگیرى خواندن و نوشتن و یادگیرى قرآن کریم آغاز شد. انس با قرآن کریم و سرپرستى پدر و مادرى عالم و مهربان، شوق یادگیرى علوم اسلامى را در او بیش از پیش زنده کرد. پدر عالمش چون به استعداد ذاتى و شوق فراوان او در فهم و دانستن واقعیت‌ها پى برد، سرپرستى علمى او را خود به عهده گرفت و قسمت زیادى از علوم مقدماتى حوزه را مثل: ادبیات، منطق و حساب را به او تعلیم داد. او علاوه بر پدرش، نزد عالمان و فقیهان نجف اشرف مراحل سطح را در مدت کوتاهى با موفقیت کامل به پایان برد.پشتکار فراوان، دقت در فهم مطالب و استمرار و تکرار معلومات، از ویژگى‌هاى تحصیلى شیخ عبدالله مامقانى است. چه این‌که در یادگیرى علم و معرفت، هیچ تعطیلى جز روز عاشورا نمى‌شناخت به‌طورى که گاه بعضى از استادانش نگران سلامتى جسمى و روحى او مى‌شدند. شیخ عبدالله مامقانى، 18ساله بود که درس خارج اصول و فقه را نزد پدرش که از استادان درس خارج فقه و اصول در نجف بود آغاز کرد تا این که بعد از سال‌ها تحصیل و پژوهش در علوم مختلف اسلامى، به درجه عالى اجتبهاد رسید و از ناحیه پدرش که در اعطاى اجازه‌نامه روایت و اجتهاد به شاگردان خود سخت‌گیر بود به دریافت اجازه‌نامه اجتهاد مفتخر شد. تصویر اجازه مذکور در کتاب مخزن المعانى موجود است که در آن، شیخ عبدالله مورد تمجید قرار گرفته است.
    سرانجام این آیت‌الله سید عبدالله فاطمی‌نیا در روز دوشنبه 26 اردیبهشت سال 11401ش برابر با 14 شوال 1443ق در تهران رحلت نمودند..... <div class="mw-ui-button">[[فاطمی‌نیا، سید عبدالله|'''ادامه''']]</div>
     
    آیت‌الله مامقانى بعد از سال‌ها تحصیل، تحقیق، تدریس و تألیف در روز یک شنبه شانزدهم شوال 1351ق در 61سالگى، روح پرفتوحش به عالم بقا پر کشید. خبر وفات آن دانشمند بزرگ، در شهر نجف پیچید. مردم دسته‌دسته براى وداع با پیکر وى به سوى منزلش به حرکت در آمدند و ضمن تسلیت به بازماندگان او، پیکرش را طبق وصیتى که کرده بود بر روى دوش خود گرفته و به سوى نهر چرى در خارج شهر نجف، حمل کردند. بعد از غسل و کفن، عده‌اى از فقیهان و عالمان بر او نماز میت خواندند و سپس با تشییعى کم‌سابقه، در مقبره پدرش آیت‌الله شیخ محمدحسن واقع در محله العماره نجف به خاک سپردند.... <div class="mw-ui-button">[[مامقانی، عبدالله|'''ادامه''']]</div>

    نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۱

    فاطمی‌نیا، سید عبدالله

    سید عبدالله فاطمی‌نیا (1325- 1401ش)، خطیب، استاد اخلاق، مفسر نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه، صاحب‌نظر در زمینه تاریخ اسلامی و کتاب‌شناس، از مهمترین اساتید ایشان علامه طباطبایی، آیت‌الله بهجت، آیت‌الله بهاءالدینی، آیت‌الله محمدتقی آملی

    سید عبد الله فاطمی نیا در سال 1325ش در شهر تبریز دیده به جهان گشودند. پدرش آیت‌الله سید‌اسماعیل اصفیایی شند‌آبادی از عالمان و روحانیون معروف و سرشناس آن منطقه بود. از همان کودکی تحت تربیت پدر گرامیش قرار می‌گیرند. اندکی بعد ایشان را نزد حضرت آیت‌الله حسن مصطفوی تبریزی(عارف کبیر و از شاگردان حضرت آیت‌الله میرزای قاضی) جهت تربیت و علم آموزی قرار می‌دهند. قریب به 30 سال تحت تربیت ظاهری و باطنی این مرد عظیم قرار داشتند. ضمن اینکه تحصیلات حوزوی خویش را هم دنبال می‌نمودند. پس از آیت‌الله مصطفوی، ایشان محضر بزرگانی چون حضرت علامه محمدحسین طباطبایی، محمدعلی اراکی، حضرت آیت‌الله الهی تبریزی (برادر علامه طباطبایی)، حضرت آیت‌الله محمدتقی آملی، حضرت آیت‌الله بهاءالدینی، حضرت آیت‌الله بهجت، و دیگر بزرگان را درک نموده، تا جایی که از اصحاب سرّ ایشان می‌گردند. از طرفی می‌توان گفت که ایشان با یک واسطه، از شاگردان حضرت میرزای قاضی می‌باشند. چرا که تقریباً تمامی اساتیدشان از شاگردان سرّ حضرت آیت‌الله قاضی بودند.

    سرانجام این آیت‌الله سید عبدالله فاطمی‌نیا در روز دوشنبه 26 اردیبهشت سال 11401ش برابر با 14 شوال 1443ق در تهران رحلت نمودند.....