رشحات البحار (شاه‌آبادی)

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    رشحات البحار(شاه‌آبادی، محمدعلی)
    رشحات البحار (شاه‌آبادی)
    پدیدآورانشاه‌آبادی، محمدعلی (نويسنده)
    ناشردار المعارف الحکمیة
    مکان نشرلبنان - بیروت
    سال نشر1431ق - 2010م
    چاپ1
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    /ش2ر5 284/5 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    رشحات البحار، نوشته فقیه و معلم ممتاز اخلاق و عارف معاصر، آیت‌الله محمدعلى شاه‌آبادى (۱۲۵۱-۱۳۲۸ش)، مباحثی از عرفان نظری اسلامی را توضیح می‌دهد و جهان‌بینی عرفانی نویسنده را آشکار می‌سازد. در این کتاب، نظریه ابتکاری نگارنده، که می‌توان آن را «فطرت عرفانی انسان سالک الی الله» نامید، تبیین می‌شود.

    درباره نسخه

    چون قبلا نسخه‌ای از متن عربی کتاب حاضر با عنوان رشحات البحار (شاه‌آبادی) و متن عربی همراه با ترجمه فارسی به نام رشحات البحار معرفی شده است، در اینجا ویژگی‌های نسخه حاضر و برخی مطالب ناگفته بیان می‌شود:

    • «دارالمعارف الحكمية»، نسخه حاضر را در سال 1431ق، منتشر کرده است. نام محقق کتاب، مشخص نیست.
    • پژوهشگر معاصر، محمدحسن زراقط، زندگی و سیره آیت‌الله شاه‌آبادى و آثار علمی او را با اختصار بر اساس مقالات و کتاب‌های معاصر، معرفی کرده است[۱].
    • ناشر، این کتاب را به‌صورت اجمالی معرفی کرده است[۲].

    ساختار و محتوا

    آیت‌الله محمدعلى شاه‌آبادى این اثر را به زبان عربی نوشته و در 3 بخش یا «کتاب»، به‌ترتیب ذیل سامان داده است:

    1. قرآن و عترت (شامل مباحثی درباره علم الهی، قرآن، عترت و ولایت).
    2. ایمان و رجعت (شامل سخنانی درباره حکمت رجعت و چگونگی آن).
    3. انسان و فطرت (شامل مطالبی درباره فطری بودن شناخت اسماء و صفات الهی و اقسام فطرت مذکور).

    انتقادی بر نویسنده

    1. برداشت ایشان از روایت «خَلَقَ اللهُ آدمَ علی صورتِهِ»، برخلاف نظری است که مفاد روایت امام رضا(ع) بر آن دلالت می‌کند[۳].
    2. برخی از سخنان مشهوری که به‌عنوان روایت مطرح ‌شده (مانند «كلميني يا حميراء» و «إن عبادي يطلبون الراحة في دارالدنيا...»)، بدون منبع است و بعد از جستجو در آثار روایی، یافت نشد[۴].

    نمونه مباحث

    • آیت‌الله محمدعلى شاه‌آبادى چند نوع فطرت از جمله «حَنیفی»، «افتقاری»، «امکانی»، «رجایی»، «خوفی»، «حُبّ اصل» و «عشق به کمال مطلق» را بیان کرده و آن را معصوم از خطا شمرده و همین عشق را دلیلی بر «وجود کمال بی‌پایان در منظومه هستی» دانسته است[۵].

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه تحقیق، ص3-17
    2. ر.ک: مقدمه ناشر، ص19
    3. ر.ک: متن کتاب، ص67، پاورقی 2
    4. ر.ک: همان، ص113، پاورقی 2 و ص172، پاورقی 1
    5. ر.ک: همان، ص165

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها