صحیفه عشق: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (رده)
    جز (افزودن ناوبری)
     
    خط ۶۷: خط ۶۷:




    {{امام سجاد علیه‌السلام}}


    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۵۸

    صحیفه‌ی عشق
    صحیفه عشق
    پدیدآوراننکونام، محمدرضا (نویسنده)
    عنوان‌های دیگرصحیفه سجادیه. برگزیده. شرح صحیفه‏‌ی عشق: برگرفته‏‌ای کوتاه از دعای مکارم الاخلاق سید عشاق حضرت سجاد علیه‌السلام
    ناشرظهور شفق
    مکان نشرقم - ایران
    سال نشر1384 ش
    چاپ1
    شابک964-96513-5-7
    موضوعاخلاق اسلامی دعای مکارم الاخلاق - نقد و تفسیر
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏BP‎‏ ‎‏270‎‏ ‎‏/‎‏م‎‏70422‎‏ ‎‏ن‎‏8
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    صحيفه‌ى عشق، اثر محمدرضا نكونام، به زبان فارسى، شرحى است كوتاه بر دعاى مكارم الأخلاق امام سجاد(ع).

    مطالب اين كتاب، گزيده و برگرفته‌اى كوتاه از درس‌هايى است كه نگارنده ساليانى پيش در حوزه علميه قم داشته است[۱]

    ساختار

    كتاب، مشتمل بر يك پيشگفتار و بيست و يك فراز است. مؤلف در هر فراز، بخشى از دعاى مكارم الأخلاق را ذكر كرده و در ذيل عناوين متعدد، به شرح آن پرداخته است.

    گزارش محتوا

    درباره محتوا و ويژگى‌هاى اين اثر، نكات زير قابل توجه است:

    1. نگارنده، نخست، گزاره‌هاى اخلاقى را در سه حوزه‌ى كلامى، فلسفى و عرفانى معرفى نموده و مراتب چهارگانه‌ى اخلاق عرفانى و گونه‌هاى اخلاق فلسفى و عرفانى را برشمرده و معيار سنجش هريك از مكتب‌هاى اخلاقى را مطرح كرده است و در ادامه به تعريف عرفان و عارف پرداخته است[۲]
    2. مؤلف، واژه‌هاى «مكارم اخلاق» را بررسى كرده و به برخى از پرسش‌هاى مطرح در فلسفه اخلاق، پاسخ داده است. وى نزدیک ‌ترين و آسان‌ترين راه وصول به حضرت حق و چگونگى سير و سلوك را معرفى نموده و والاترين اخلاق عرفانى را صحيفه عشق (صحيفه سجاديه) دانسته و پاره‌اى از ويژگى‌هاى آن را بيان داشته و بعد از معرفى آن، به‌اختصار وارد شرح و تفسير دعاى مكارم اخلاق شده است[۳]
    3. نویسنده، پيرامون اخلاق كلامى، اخلاق حكمى و اخلاق عرفانى با اين شرح سخن گفته است: «كلاميان، اخلاق را به معناى آراستگى به دارایى‌هاى كمالى و خوبى‌ها و به دست آودن سرشت شايسته مى‌دانند. دارایى‌هاى كمالى، امرى نسبى است و به لحاظ ورود نسبيت در هويت اخلاق كلامى، اين علم انگيزه‌هاى متفاوتى همچون سودمندى و لذت‌گرايى دنيوى يا اخروى را برمى‌تابد و اوج و بلنداى آن فراتر از لذت‌گرايى اخروى نمى‌رود...

    در اخلاق حكمى و فلسفى، حكيم متخلّق و فيلسوف هوشمند در حكمت نظرى و عملى مى‌كوشد تا با عنايت به اين دو سرمايه‌ى ارزشمند و تخلق و تحقق به عالم عقلى، مظهر علم و حكمت الهى گردد...

    اخلاق عرفانى، به دنبال آن است كه سالك را به‌طور كلى از عنصر «من» و «منيّت» برهاند تا خلق و خوى حقّى در وى پديدار شود؛ به‌گونه‌اى كه چيزى را از خود نداند و خود را به‌دور از كمال و جمال بشمارد و اين باور از او هويدا و آفتابى باشد كه هرچه هست از حضرت حق است يا آنكه او خود اوست... اخلاق عرفانى، چهار مرحله را براى وصول سالك به مرتبه‌ى فقر و فنا و نادارى و تلبّس و تخلّق و تحقق صفات حقانى به كمالات ربوبى و اتصاف به ربوبيت ذات، مورد شناسايى قرار داده است:

    الف)- تخليه و پاک شدن نفس از ناپسندى‌هاى حيوانى و وسوسه‌هاى نفسانى و تجليه و آراستن آن به ملكات فاضله‌ى ربوبى...

    ب)- تحليه و فنا در صفات الهى...

    ج)- فناى از فنا و فناى در ذات...

    د)- سير في الخلق بالحق..[۴]

    وضعيت كتاب

    فهرست مطالب، در ابتداى كتاب آمده است. در پاورقى‌ها منابع منقولات كتاب ذكر شده است.

    پانويس

    1. ر.ک: پيشگفتار، ص22
    2. پيشگفتار، ص21
    3. همان، ص22
    4. ر.ک: همان، ص25 و 26

    منابع مقاله

    مقدمه و متن كتاب.