ابن رازی، جعفر بن احمد

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن رازی، جعفر بن احمد
نام ابن رازی، جعفر بن احمد
نام‌های دیگر اب‍ن ‌رازی‌، اب‍وم‍ح‍م‍د ج‍ع‍ف‍ر

ق‍م‍ی‌، ج‍ع‍ف‍ر ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د

ق‍م‍ی‌، اب‍وم‍ح‍م‍د ج‍ع‍ف‍ر

ق‍م‍ی‌ رازی‌، ج‍ع‍ف‍ر ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د

ق‍م‍ی‌ ای‍لاف‍ی‌، ج‍ع‍ف‍ر ب‍ن‌ اح‍م‍د

نام پدر
متولد
محل تولد
رحلت
اساتید
برخی آثار
کد مؤلف AUTHORCODE10931AUTHORCODE

ابن رازى، ابومحمد جعفر بن احمد بن على قمى، محدث و فقيه امامى در سده 4ق بوده است.

شیوخ و اساتید

شيخ طوسى، نام پدر وى را على بن احمد آورده است. از جزئيات زندگى او آگاهى چندانى در دست نيست، همين مقدار مى‌دانيم كه وى ساكن رى بوده است. ابن رازى در آثار خود اسامى جمعى از شيوخ خود را در سلسله اسناد آورده كه از آن جمله مى‌توان از سهل بن احمد ديباجى، محمد بن همام اسكافى، حسن بن حمزه علوى، صاحب بن عبّاد وزير آل بويه، شيخ صدوق و ابوعبدالله محمد بن احمد صفوانى ياد كرد.

وى از ابوالمفضل شيبانى نيز به اجازه روايت كرده است. ابن رازى در بعضى از نسخ رجال طوسى توثيق شده و نيز ابن طاووس در «الدروع الواقية» او را مدح كرده است. از شاگردان وى تنها محمد بن على بن احمد بن جعفر دقّاق را مى‌شناسیم كه تفسير منسوب به امام حسن عسكرى(ع) را از او روايت كرده است.

آثار

1. الأعمال المانعة من دخول الجنة (المانعات)؛

2. جامع الأحاديث؛

3. العروس؛

4. الغايات؛

5. المسلسلات؛

6. نوادر الأثر في علي(ع) خير البشر؛

7. الإمام و المأموم (منسوب به وى)؛

8. دفن الميت (منسوب به وى)؛

9. المنبي عن زهد النبي(ص) (منسوب به وى)[۱].

پانویس

  1. بخش علوم قرآنى و حديث، ج3، ص530

منابع مقاله

بخش علوم قرآنی و حدیث، دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1374.


وابسته‌ها