اشراقی سرابی، ولی‌الله

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
NUR07920.jpg
نام ولی‌الله اشراقی سرابی
نام‌های دیگر میرزا ولی‌محمد اشراقی سرابی
نام پدر کربلایی هاشم
متولد 1287ش
محل تولد سراب
رحلت 1351ش
اساتید آیت اله حاج میرزا محمود دوزدوزانی، آیت اله سید مرتضی خسروشاهی، آیت اله حاج میرزا فتّاح شهیدی
برخی آثار تفسیر شاهی او آیات الأحکام
کد مؤلف AUTHORCODE07920AUTHORCODE

میرزا ولی‌محمد اشراقی (1287-1350ش)، معروف به «حاج میرزا ولی‌الله اشراقی سرابی»، فقیه و مفسر.

ولادت

ایشان در سال ۱۲۸۷ ش برابر با 1326ق در روستای شیره جین سراب در خانواده زارعی متدین به نام کربلایی هاشم سرابی، متولد شد.[۱]

تحصیلات

قرآن و تحصیلات ابتدائی را در مکتب‌خانه زادگاهش ، نزد حاج میرزا عبدالحمید فراگرفت. آنگاه به شهر سراب عزیمت نمود و مقدمات عربی و فارسی را از محضر اساتید محل آموخت.

در۱۷ سالگی به شهر تبریز منتقل شد و در حوزه علمیه تبریز به ادامه تحصیل علوم دینی پرداخت. در سال ۱۳۴۷ قمری، با توجه به تضییقاتی در دوره رضاشاه پهلوی به روحانیت اعمال می‌شد، او به‌ناچار به سراب بازگشت و تحصیلات حوزوی را در این شهر نزد آیت‌الله حاج میرزا محمدتقی نوری سرابی ادامه داد.

پس از عزل رضاشاه از سلطنت، مرحوم اشراقی سرابی دوباره به تبریز مهاجرت و تا پایان عمر در این شهر سکونت گزید. وی تحصیلات خود را در تبریز نزد فقهایی چون آیت‌الله حاج میرزا محمود دوزدوزانی، آیت‌الله سید مرتضی خسروشاهی، آیت‌الله حاج میرزا فتاح شهیدی، آیت‌الله حاج میرزا ابوالقاسم گرگری ادامه داده به درجه اجتهاد نائل گردید. وی از اغلب مراجع دینی معاصر حوزه‌های علمیّه قم و نجف اشرف اجازه روایتی و اجتهاد کسب نمود.

اشتغالات بعد از تحصیل

  1. تبلیغ دین،از طریق وعظ و تفسیر قرآن؛
  2. اقامه نماز جماعت؛
  3. تحقیق و تدقیق در متون علوم اسلامی؛
  4. تألیف ۵۶ عنوان کتاب، رساله و مقاله در علوم اسلامی؛
  5. تدریس علوم دینی رایج در حوزه‌های علمیه (از قبیل ادبیات عربی ، فقه، اصول، کلام فلسفه (اسفار اربعه و تفسیر قرآن) به طلاب حوزه و طالبین و علاقه‌مندان از طبقات فرهنگی و دانشگاهی و مردم در رده‌های تحصیلی مقدماتی، سطح و خارج.

مشایخ اجازه

حضرات آیات:

  1. حاج میرزا ابوالحسن انگجی (تبریز)؛
  2. حاج شیخ عبدالکریم حائری (نجف)؛
  3. سید ابوالحسن اصفهانی (نجف)؛
  4. میرزا محمود دوزدوزانی (تبریز)؛
  5. سید محمد حجت کوه کمری (قم)؛
  6. سید مرتضی خسروشاهی(تبریز)؛
  7. آیات اله سید ابوالقاسم خویی(تبریز)؛
  8. سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی (قم)؛
  9. حاج میرزا عبدالله مجتهدی سرابی (تبریز)؛
  10. حاج میرزا فتاح شهیدی (تبریز)؛
  11. میرزا ابوالقاسم گرگری(تبریز)؛
  12. شیخ عبدالنبی عراقی (نجف)؛
  13. سید محمدهادی میلانی(مشهد)؛
  14. سید محسن حکیم(نجف).

فعالیت‌های اجتماعی

  1. تأسیس و مدیریت حوزه علمیه شهر سراب؛
  2. مرمّت و ساخت مدرسه طالبیه شهر سراب.

وفات

مرحوم اشراقی سرابی در تاریخ ۳ محرم الحرام سال ۱۳۹۲ق مصادف با ۳۰ بهمن ماه ۱۳۵۰ش در تبریز به درود حیات گفت. پیکر پاکش در قبرستان محله امیرخیز، معروف به«قوم تپه» به خاک سپرده شد. پس از تخریب قبرستان یاد شده، پیکر وی به قبرستان وادی رحمت تبریز منتقل گردید و در قطعه مشاهیر و هنرمندان دفن شد.[۲]

آثار

دامنه نوشته‌های ایشان گسترده و شامل تاریخ اهل‌بیت، تفسیر قرآن، علوم قرآنی، موضوعات فقهی، اصول، حدیث، رجال، تراجم و کلام می‌باشد.

آثار ایشان عبارتند از:

  1. آداب الحرمین الشريفین؛
  2. الإرشاد في شرح منهاج الكرامة علامه حلّی، این کتاب در موضوع ولایت و اثبات بلافصلی جانشینی علی ابن ابی‌طالب (ع) با استناد به مدارک موجود در منابع اهل سنت و جماعت نگاشته شده است؛
  3. اثبات الرجعة، این کتاب اولین اثر آیت‌الله اشراقی بوده و در سنین جوانی مؤلف تألیف و منتشر شده است؛
  4. اثبات الآیات في نسخ النّسخ عن کرامة القرآن، این کتاب اثری ابتکاری است که نظریه نبود آیات ناسخ و منسوخ در قرآن را ابراز و با توفیق به اثبات می‌رساند؛
  5. اثبات الوظیفة، (حاشیه‌ای است بر بحث اجتهاد و تقلید عروه‌الوثقی)؛
  6. اثبات الشفاعة، در اثبات شفاعت معصومین علیهم‌السلام؛
  7. الفرقان في تفسیر القرآن؛
  8. الوقایة في شرح الوصایة؛
  9. الجمعة ما الجمعة؛
  10. البحث حول اشتراط عدم التزویج علی الزوجة في العقد؛
  11. البحث و الفحص في آیات الخمس؛
  12. البحث حول ولادة علی علیه‌السلام في البیت؛
  13. البحث حول ولایة النّبی صلی‌اله‌علیه‌وآله و الأئمة إثنی‌عشر علیهم‌السلام؛
  14. البحث حول حدیث أصحاب الکساء؛
  15. السیدة العقیلة؛
  16. أنوار الهدی في شرح عروة الوثقی؛
  17. إنتظار الفرج من الفرج؛
  18. الأضواء المنیرة علی الخطوط العریضة، این کتاب در حقّانیت مذهب شیعه و رد کتابی است که علیه شیعه اثنی عشریه از طرف وهابیون در عربستان چاپ شده بود .
  19. المرئة ریحانة؛
  20. النقض؛
  21. المحکم و المتشابه؛
  22. التعلیقة علی التبصرة العلامة؛
  23. التعلیقة علی الذخیرة القمی؛
  24. البحث حول کتاب سلیم بن قیس التابعی؛
  25. الوصول الی کفایه الأصول؛
  26. بدایع الحکمة؛
  27. بشارة المصطفی في إثبات المهدي المرتجی؛
  28. بدایع الأفکار؛
  29. توضیح آیات الأحکام؛
  30. تفسیر آیات الأخلاق؛
  31. تفصیل آیات الأحکام؛
  32. ترجمه السیدة العقیلة؛
  33. تعلیقة علی الکتاب الوقف و الهبة من العروة و غیر ذالک في المسائل المتفرقة من الفنون العدیدة؛
  34. جمعه را دریابید؛
  35. راهنمای کشف مشخصات چهارده معصوم علیهم‌السلام؛
  36. رسالة الأسئلة و الأجوبة؛
  37. رساله في جریان قاعدة التجاوز في الوضوء؛
  38. رسالة مفردة في العمرة المفردة؛
  39. رسالة في ذکر نصوص اهل السنّه بولادة المهدی(عج)؛
  40. رسالة في البحث و الفحص حول آیات المنازلة في تحریم الخمر؛
  41. راهنمای حج؛
  42. رساله في البحث حول سیادة الأمیر ابراهیم المدفون به تبریز؛
  43. زنان و جمال ایشان؛
  44. سند حدیث أصحاب الکساء؛
  45. شرح الطّهارة و الزکوة؛
  46. شرح شرح الباب الحادی عشر؛
  47. شرح کفایة الأصول؛
  48. فضایل علی(ع) و أولاده؛
  49. معاد از نظر قرآن؛
  50. مناهج السویة في أحکام الشریعة؛
  51. منهاج الرشاد لمن أراد السداد؛
  52. وجیزة افضلیة سیدنا[۳].


پانویس

منابع مقاله

  1. وبسایت تبریزپدیا
  2. پایگاه مفدا
  3. خبرگزاری رسمی حوزه

وابسته‌ها