الإعراب المفصل لكتاب الله المرتل

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
‏الإعراب المفصل لكتاب الله المرتل
NUR11060J1.jpg
پدیدآوران صالح، بهجت عبدالواحد (نويسنده)
ناشر دار الفکر
مکان نشر اردن - عمان
موضوع

قرآن - اعراب

قرآن - صرف و نحو
زبان عربی
تعداد جلد 12
کد کنگره
‏‏‎‏BP‎‏ ‎‏82‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏ص‎‏2‎‏الف‎‏6
نورلایب مشاهده

الإعراب المفصل لكتاب الله المرتل، تألیف نویسنده معاصر، بهجت عبدالواحد صالح و تصحیح «مؤسسة دارالكفر للطباعة و النشر و التوزيع»، کتابی است در ترکیب واژگان قرآن به زبان عربی.

ساختار

تعداد اجزای کتاب به تعداد سور قرآن است که در ابتدای آن مقدمه مؤلف و به دنبال آن ترکیب بسمله آمده است. بنا و تمرکز نویسنده بر ترکیب مفرادت قرآن بوده، لذا به نقش آنها در آیات اشاره نموده است و کمتر به تجزیه واژگان و مفردات قرآن پرداخته است.

گزارش محتوا

بهجت عبدالواحد، معتقد است که قرآن نقش بسزایی در تطور علم لغت داشته است و این چیزی است که علمای تفسیر را برانگیخته تا به کشف اسرار اعجاز قرآن و شرح مفرداتی از قرآن که متصف به فصاحت است و نیز توضیح واژگان جادویی قرآن که محیر العقول هستند، بپردازند[۱].

نویسنده این اثر را به مدت پنج سال نوشته و سعی نموده تفاسیری از قرآن را که خالی از ترکیب مفردات قرآن است و یا اینکه کمتر به این مسئله پردخته‎اند، تکمیل نماید[۲].

ایشان ترکیب آیات قرآن را به‎ترتیب از سوره حمد آغاز و به سوره ناس ختم نموده است. ایشان ذیل هر آیه، مفرادت آن آیه را آورده و به ترکیب و گاه تجزیه آنها پرداخته است. برای روشن شدن روش کار نویسنده به دو نمونه از آن اشاره می‎شود:

  1. بهجت عبدالواحد کتاب را با ترکیب بسم الله الرحمن الرحيم (حمد: 1)، آغاز نموده است. او می‎گوید: «باء» در «بسم» حرف جر است که علما در آن اختلاف نموده اند؛ برخی معتقدند این حرف در اینجا برای استعانت و گروهی دیگر معتقدند برای سببیت... استعمال شده است. «سم» مجرور به حرف بای جاره و علامت جر آن کسره است. اصل آن «اسم» بوده که الف آن به‎خاطر اختصار افتاده است. «اسم» اضافه به «الله» شده است. «الله» لفظ جلاله و مجرور به اضافه و علامت جر آن کسر است. «الله» در اصل «الإله» بوده که همزه آن به‎خاطر اختصار حذف شده و لام در لام ادغام شده و مشدد گردیده است. برخی درباره اینکه اصل «الله» چه بوده نظرات دیگری دارند که نویسنده به آنها نیز اشاره نموده است. «الرحمن الرحيم» دو صفت برای لفظ جلاله «الله» و مجرور هستند و علامت جر آنها کسره ظاهر است. دلیل مشدد شدن «راء» به خاطر قلب لام به راء و یا ادغام لام به راء است... و به‎خاطر این است که «راء» از حروف شمسی است. «رحمن» بر «رحیم» مقدم شده؛ زیرا رحمن اسم خاص خداوند است و رحیم اسم مشترک برای خداوند و غیر خداوند است...[۳].
  2. ایشان آیه دوم سوره فاتحه را دو بخش «الحمد لله» و «رب العالمين» تقسیم نموده است. «الحمد» در «الحمد لله» مبتدا و مرفوع به ضمه است. لام در «لله» حرف جر و به معنای اختصاص آمده است. «الله» اسم مجروری است که علامت جر آن کسره است. جار و مجرور «لله» متعلق به خبر مبتدا که محذوف است، می‎باشد (الحمد مختص لله).

«رب» در «رب العالمين» صفت «الله» یا بدل از آن است که علامت جر آن کسره ظاهر است. «العالمين» مضاف‎الیه و علامت جر آن حرف «یاء» است؛ چون به قول بعضی، ملحق به جمع مذکر سالم می‎باشد[۴].

وضعیت کتاب

در انتهای هر جلد، فهرست محتویات آمده است. کتاب، فاقد پاورقی است.

پانویس

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.

وابسته‌ها

إعراب القرآن الكريم