الباب الحادي عشر

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
الباب الحادي عشر
NUR01088J1.jpg
پدیدآوران

علامه حلی، حسن بن یوسف (نويسنده)

فاضل مقداد، مقداد بن عبدالله (شارح)

جرجانی، ابوالفتح بن مخدوم (شارح)

محقق، مهدی (محقق)
عنوان‌های دیگر

الباب الحادی عشر. شرح

النافع یوم الحشر فی شرح باب الحادی عشر

النافع یوم الحشر

مفتاح الباب
ناشر آستان قدس رضوی، موسسه چاپ و انتشارات
مکان نشر مشهد مقدس - ایران
سال نشر 1370 ش
چاپ 2
موضوع

علامه حلی، حسن بن یوسف، 648 - 726ق. الباب الحادی عشر - نقد و تفسیر

کلام شیعه امامیه - قرن 8ق.
زبان عربی
تعداد جلد 1
کد کنگره
‏BP‎‏ ‎‏210‎‏/‎‏5‎‏ ‎‏/‎‏ع‎‏8‎‏ ‎‏ب‎‏2027‎‏ ‎‏1370‎‏ب
نورلایب مشاهده

الباب الحادى عشر مع شرحيه النافع يوم الحشر و مفتاح الباب، متن كتاب معروف «باب حادى عشر»، تأليف علامه حلى، به همراه دو شرح مهم «النافع يوم الحشر»، نوشته فاضل مقداد و «مفتاح الباب»، تأليف ابوالفتح بن مخدوم حسينى است.

ساختار

كتاب با ليستى از كتب انتشارات مؤسسه مطالعات اسلامى دانشگاه مك‌گيل شعبه تهران و مقدمه ارزشمندى به قلم مهدى محقق آغاز شده است. پس از آن تصحيح اغلاط كتاب با عنوان صوابنامه، متن باب حادى عشر و دو شرح مذكور آمده است.

گزارش محتوا

علامه حلّى در اين اثر، از اصول دين آنچه را به اجماع علما بر هر مسلمانى واجب است، چنين برمى‌شمارد: شناخت خدا و صفات ثبوتيه و سلبيه او و آنچه بر او صحيح و از او ممتنع است، و شناخت نبوت و امامت و معاد. وى اين باب را در هفت فصل قرار داده است: 1- در اثبات واجب‌الوجود؛ 2- در صفات ثبوتيه او كه عبارت است از قدرت و اختيار، علم، حيات، اراده و كراهت، ادراك، قديم و ازلى وباقى وابدى بودن او، تكلم، صدق؛ 3- در صفات سلبيه او كه عبارت است از مركب نبودن، جسم و عرض و جوهر نبودن، لذت و الم نداشتن، متحد به چيزى نشدن، محل حوادث نبودن، رؤيت بصرى نداشتن، شریک نداشتن، از معانى و احوال به دور بودن؛ 4- در عدل كه اختيار بشر و استحاله قبح بر خداوند و لطف او را به اثبات مى‌رساند؛ 5- در نبوت كه پس از تعريف واژه «نبى» به اثبات نبوّت پيامبر اسلام(ص) و وجوب عصمت او و اينكه او فاضل‌ترين مردمان بوده و از دنائت پدران و ناپاكى مادران و رذائل خُلقى و عيوب خَلقى بركنار است، مى‌پردازد؛ 6- در امامت (رياست عامه در امور دنيا و دين برای يك شخص به عنوان نيابت از پيغمبر) كه آن را عقلاً واجب مى‌داند و بيان مى‌كند كه امام بايد معصوم و منصوصٌ‌عليه و فاضل‌ترين مردمان باشد. سپس از راه‌هاى عقلى و نقلى به ذكر امامت بلافصل على بن ابى‌طالب(ع) پس از پيغمبر(ص) مى‌پردازد؛ 7- در معاد كه آن را از طريق عقلى ثابت مى‌كند و سپس آياتى را كه بر آن دلالت دارد شرح مى‌دهد؛ در اين فصل مسئله ثواب و عقاب و توبه و امر به معروف و نهى ازمنكر بيان شده است.

كاربر محترم مى‌تواند، ساير مطالب تكميلى را در كتاب‌شناسى «الباب الحادى عشر» مشاهده نمايد.

وضعیت کتاب

فهرست مطالب كتاب در ابتداى اثر آمده است. كتاب بر اساس سه نسخه مورد تصيحيح قرار گرفته است.

منابع مقاله

مقدمه و متن كتاب.


وابسته‌ها