الشفاعة في الكتاب و السنة

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
الشفاعة في الکتاب و السنة
NUR03395J1.jpg
پدیدآوران سبحانی تبریزی، جعفر (نویسنده)
عنوان‌های دیگر رساله موجزه تبین مفهوم الشفاعه و حدودها و آثارها البنادة و شروطها و طلبها
ناشر [بی نا]
مکان نشر [بی جا] - [بی جا]
چاپ 1
موضوع شفاعت
زبان عربی
تعداد جلد 1
کد کنگره
‏BP‎‏ ‎‏222‎‏/‎‏7‎‏ ‎‏/‎‏س‎‏2‎‏ش‎‏7‎‏
نورلایب مشاهده

الشفاعة في الكتاب و السنّة اثر آیت‌الله جعفر سبحانى مى‌باشد.

اسلام دين دنيا و آخرت است و بر مسلمان واجب است اينكه اهتمام هم بر امور دنيوى و هم بر امور اخروى داشته باشد و همانطور كه به امور دنياوى خود مى‌پردازد براى حيات اخروى خود توشه و زاد تهيّه نمايد و براى همين امر است كه مسلمان بايد به فرائض دينى خود عمل و از محرمات الهى اجتناب كند و بطور خلاصه يگانه غرض دين، همان شوق بندگان بسوى بندگى و اطاعت است ولى از آنجا كه انسان ضعيف خلق شده و با غرايز عجين و به وسيله شهوات محاصره شده است لذا گناهانى از او صادر مى‌شود كه گاهى از روى اراده مخالفت مى‌كند و گاهى عصيان مى‌كند بدون اينكه اراده آنرا داشته باشد سپس وجدان و ضمير انسان او را تحت فشار قرار ميدهند آيا در اين حالت بايد انسان نااميد و مايوس شود؟لا ييأس من روح الله الاّ القوم الكافرين (يوسف87/) انسان در اين حالت بايد اميد به رحمت و آرزوى عفو و لطف او را داشته باشد.در اين هنگام اسلام در مقابل انسان عاصر و گنهكار پشيمان درهاى آرزو را باز مى‌كند تا به سوى خدا خود برگردد و مسير سعادت با اطمينان طى كند.و اين درهاى رحمت توبه و انابه و استغفار و شفاعت است.و شفاعت مختص به خداى متعال مى‌باشد و دليل آن آياتى كه در قرآن آمده است يا شفاعت مخصوص كسانى است كه خدا به آنها اذن داده باشد و به شفاعت آنها راضى باشد اما با شرايط خاص كه يكى از شفعاء نبى اكرم اسلام(ص) مى‌باشد و اين مسئله مورد اتفاق همه علماء اسلام مى‌باشد با اينكه در فروع آن باهم اختلافى دارند.اين مسئله از زمان پيامبر اكرم(ص) تا زمانهاى بعد روش مسلمانان درخواست شفاعت از شافعان راستين بوده و پيوسته از آنان در حال حيات و سمات درخواست شفاعت می‌كردند تا اينكه در قرن‌هفتم ابن تميّه با اين روش مستمر ميان مسلمانان مخالفت كرد و گفت: «پروردگارا:پيامبر و ديگر بندگان صالح خود را شفيعان ما در روز قيامت قرار ده ولى ما حق نداريم بگوئيم اى پيامبر خدا، يا اى ولى خدا، در حقّ من شفاعت نما زيرا شفاعت چيزى است كه جز خدا كسى بر آن قادر نيست هرگاه چنين چيزى را از پيامبر كه در برزخ به سر مى‌برد بخواهى شرك ورزيده‌اى.» و سه قرن بعد عبدالوهاب مجدّدا شفاعت از شافعان راستين را تحريم كرده و درخواست‌كننده را مشرك و عمل او را شرك ناميد.آیت‌الله سبحانى با نوشتن اين كتاب درصدد هستند كه اين نظريه را كه ابن تميّه ابراز كرده مورد بررسى و تحليل قرار دهد و اوّل آراء انديشمندان اسلام از همه مذاهب اسلام را مى‌آورد و سپس شفاعت را از منظر قرآن كريم كه به دو قسم شفاعت مقبوله و شفاعت مردوده است مورد كنكاش قرار ميدهد و سپس حقيقت شفاعت را ذكر مى‌كند و علّت اينكه چرا شفاعت جعل شد را مى‌آورد و بعد آثار شفاعت و ماذونين به شفاعت را نوشته و سپس اشكالات و سوالاتى (5 مورد) كه در مورد شفاعت است را مطرح مى‌كند و آخر روايات و احاديث شفاعت كه 50 روايت از اهل سنّت و 62 روايت كه از شيعه مى‌باشد مى‌آورد آنچه كه بايد به آن توجه داشت اينكه استاد در تمامى كتاب در مقام ردّ يا اثبات مطالب از ادله‌اى كه مورد اعتماد و پذيرش است قرآن كريم ؟؟؟ و روايات صحيح است استفاده مى‌كند.

و در آخر كتاب فهرست موضوعات بطور كامل ذكر شده است.

وابسته‌ها

الشفاعة

الشفاعة (بهبهانی)