امیری، منوچهر

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
امیری، منوچهر
نام امیری، منوچهر
نام‎های دیگر امیری، منوچهر بن حسن
نام پدر
متولد 1299 ش
محل تولد
رحلت
اساتید
برخی آثار روس و انگليس در ايران 1864- 1914 پژوهشی درباره امپرياليسم
کد مؤلف AUTHORCODE2991AUTHORCODE

منوچهر اميرى فرزند حسن، نويسنده، مترجم و شاعر ايرانى است.وى نواده حاج محمدتقى امير الامراء بود. وى در سال 1299ش در کرمانشاه متولد شد. در كودكى به تهران آمد و سپس به تبريز رفت و در آنجا تحصيلات ابتدائى خود را به پايان رساند. در سال 1314ش به تهران بازگشت و دوره متوسطه را تمام كرد. سپس از دانشكده ادبيات دانشگاه تهران ليسانس گرفت. در سال 1322ش در دانشسراى عالى به تدريس پرداخت. در خلال اين مدت، موفق به اخذ دكترى ادبيات فارسى شد. از سال 1342ش تا 1348ش، نماينده فرهنگ و هنر در آمريكا بود و پس از بازگشت به ايران، در دانشكده ارتباطات اجتماعى و مدرسه عالى ادبيات به تدريس پرداخت. در سال 1350ش به دعوت دانشگاه يوتا به آمريكا رفت و دو سال در آنجا به تدريس پرداخت و در بازگشت، به استادى دانشگاه شيراز منصوب شد و سرانجام در سال 1364 بازنشسته گرديد.

آثار وى عبارتند از

  1. فرهنگ داروها و واژه‌هاى دشوار يا فرهنگ كتاب الابنية عن حقايق الادوية.
  2. ترجمه منظومه سهراب و رستم.
  3. ترجمه منظومه فردوسى در تبعيد.
  4. ترجمه سفرنامه گاليور.
  5. آشنائى با شكسپير.
  6. ترجمه مالك و زارع در ايران.
  7. ترجمه بازگشت ده هزار يونانى.
  8. ترجمه سفرنامه فريزر.
  9. ترجمه روس و انگليس در ايران.
  10. ترجمه سفرنامه جكسن، يا ايران در گذشته و حال.
  11. ترجمه بازگشت از ايران.
  12. ترجمه چهره ملل سرزمين و مردم ايتاليا.
  13. درام سياسى پژوهشى درباره فقر ملت‌ها.
  14. ترجمه تاريخ بابل از تاسيس سلطنت تا غلبه ايرانيان.
  15. ترجمه تاريخ باستانى ايران.

وابسته‌ها