اهری، عبدالقادر بن حمزه

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
اهري، عبدالقادر بن حمزه
نام اهري، عبدالقادر بن حمزه
نام‎های دیگر قطبالدين ابوالفضائل عبدالقادر بن حمزه بن ياقوت الاهري
نام پدر حمزه
متولد قرن هفتم
محل تولد اهر
رحلت / 657ق
اساتید امام فخر رازی،
برخی آثار الأقطاب القطبية
کد مؤلف AUTHORCODE00731AUTHORCODE

عبدالقادر اهری از حکمای قرن هفتم است که یک اثر از او با نام «الأقطاب القطبية» یا «البلغة في الحكمة» که متنی فلسفی مبتنی بر آرای شیخ اشراق یا لااقل تأثیرپذیرفته از آرای اوست برجای مانده است.[۱]. ‌

نام کامل او «عبدالقادر بن حمزه بن یاقوت اهری» است‌. اطلاعات‌ ما‌ درباره او منحصر است به آنچه ابـن‌ فـوطی‌‌ در مجمع الآداب فی معجم الألقاب ذکـر کـرده است. ابـن فوطی، عبدالقادر اهری را چنین معرفی می‌کند: [اهری‌] از حکمای‌ صوفی‌ متأله‌ بود، در جوانی در جستجوی تجرید و تحصیل سفر کرد و به‌ خراسان و فـارس رفـت و [نـیز] در هرات نزد امام فخر رازی درس خواند و در ایام مستنصر بـالله وارد بـغداد شد[۲].

پس‌ازاینکه از سفر طولانی‌اش برگشت، بهاءالدین کلیبری از او دعوت کرد‌ و مدرسه‌ای‌ نیکو برای او آماده ساخت و فرزندانش را در آن مدرسه برای تـحصیل بـه اهـری سپرد و معاش‌ او‌ را‌ تأمین کرد، اهری مدتی در آنجا بود سپس بـه اهر برگشت و به‌ تدریس‌ پرداخت‌ و جماعتی از طالبان علم از محضر او استفاده کردند. وفات او در اواخر سال‌ 657ق‌ بوده‌ است.[۳]. ‌

پانویس

  1. ر.ک: اسدی، حسن، ص53
  2. ر.ک: همان، ص52
  3. ر.ک: همان

منابع مقاله

اسدی، حسن، «عبدالقادر اهری و شیخ اشراق»، پایگاه مجلات تخصصی نور (نورمگز)، فصلنامه اشراق، بهار و تابستان 1386، شماره 4 و 5، صفحه 51 تا 62.

وابسته‌ها

الأقطاب القطبية