ترجمه و شرح موضوعی نهج‌البلاغه پیرامون رستاخیر و وظیفه بندگی

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
ترجمه و شرح موضوعی نهج‌البلاغة: پيرامون رستاخيز و وظيفه بندگي
NUR18550J1.jpg
پدیدآوران

جزایری، علی‌محمد (مترجم)

شوشتری، محمدتقی (نويسنده)
عنوان‌های دیگر

پیرامون رستاخیز و وظیفه بندگی

بهج الصباغه فی شرح نهج‌البلاغه. فارسی. برگزیده
ناشر موسسه بنياد فرهنگی و هنری علامه شيخ شوشتری(ره)
مکان نشر قم - ایران
سال نشر 1385 ش
چاپ 1
شابک964-548-225-9
موضوع علی بن ابی‌طالب(ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق. نهج‌البلاغه - نقد و تفسیر
زبان فارسی
تعداد جلد 1
کد کنگره
‏BP‎‏ ‎‏38‎‏/‎‏2‎‏ ‎‏/‎‏ش‎‏9‎‏ ‎‏ت‎‏4041*
نورلایب مشاهده

ترجمه و شرح موضوعى نهج‌البلاغة، پيرامون رستاخيز و وظيفه بندگى، اثر سيد على‌محمد موسوى جزايرى مى‌باشد.

از جمله ويژگى‌ها و شايستگى‌هاى اميرالمؤمنين(ع)، گفتار وحى‌گونه اوست كه بخش اعظم آن در كتاب گران‌قدر «نهج‌البلاغة» گردآورى شده است؛ كتابى كه پس از قرآن، بالاترين سند حقانيت اسلام و تشيع و دريايى بى‌كران از معارف، علوم و حقايق حيات‌بخش بشرى است؛ كتابى كه بى‌شك فراتر از كلام مخلوق و پايين‌تر از كلام خالق است.[۱]

تاكنون شرح‌هاى زيادى در تفسير و تبيين اين كتاب ارزشمند از دانشمندان اسلام، چه شيعه و چه سنى، نوشته شده است كه هركدام به‌نوبه خود، سودمند و منشأ استفاده‌اند. از جمله اين شرح‌ها كتاب «بهج الصباغة في شرح نهج‌البلاغة»، تأليف علامه حاج شيخ محمدتقى شيخ شوشترى است كه در چهارده جلد و به شكل موضوعى تدوين شده است. اين شرح، به علت ويژگى‌ها و ابتكاراتى كه در آن به كار رفته، از جامع‌ترين و ارزشمندترين شرح‌هاست.[۲]

كتاب حاضر، ترجمه دو فصل از آن كتاب مى‌باشد: يكى فصل «38» كه درباره «قيامت، دوزخ و بهشت» است و ديگرى فصل «39» كه «وظايف بندگان در برابر پروردگار» را آورده كه در جلد دوازدهم قرار دارند.[۳]

اين ترجمه، به قلم شيوا و رساى سيد على‌محمد موسوى جزايرى و به شكلى سليس و روان صورت گرفته است.

در اين اثر، در ترجمه آيات قرآن، از ترجمه آقاى مهدى الهى قمشه‌اى استفاده شده و عنوان‌ها نيز به‌منظور تكميل فايده، از مترجم افزوده شده است.[۴]

مترجم در اين كتاب، به‌منظور رعايت اختصار، از رمزهايى بدين شرح، استفاده كرده است: رمز «حد»، اشاره به شرح نهج‌البلاغة (ابن ابي‌الحديد)؛ «ثم»، شرح نهج‌البلاغة (ابن میثم)؛ «خو»، منهاج البراعة في شرح نهج‌البلاغة (خویی) و مقصود از «خطى»، نسخه‌اى خطى و تصحيح‌شده از نهج‌البلاغة مى‌باشد كه به سال 1057ق، نوشته شده و در كتابخانه مؤلف و مورد مراجعه ايشان بوده است و «مصرى» هم نسخه‌اى از نهج‌البلاغة بوده كه در چاپخانه استقامت مصر به طبع رسيده و مؤلف به آن مراجعه مى‌كرده است.[۵]

در ابتداى كتاب، مقدمه‌اى از مترجم آمده كه در آن، به برخى از ويژگى‌هاى اين اثر، اشاره شده است.

فهرست مطالب در ابتدا و فهرست آيات مذكور در متن، در انتهاى كتاب آمده است.

پانويس

  1. مقدمه، ص16
  2. همان، ص15 - 16
  3. همان، ص16
  4. همان
  5. همان

منابع مقاله

مقدمه و متن كتاب.



وابسته‌ها

بهج الصباغة في شرح نهج‌البلاغة

ترجمه قرآن (الهی قمشه‌ای)