تفلیسی، حبیش بن ابراهیم

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
تفلیسی، حبیش بن ابراهیم
نام تفلیسی، حبیش بن ابراهیم
نام‎های دیگر ابوالفضل تفلیسی

تفلیسی، ابوالفضل حبیش بن ابراهیم

نام پدر
متولد
محل تولد
رحلت 629 ق
اساتید
برخی آثار ‏بیان الطب: درسنامه پزشکی پارسی نگاشت کهن (سده ششم هجری)

کفایه الطب

وجوه قرآن

کد مؤلف AUTHORCODE3850AUTHORCODE

ابوالفضل حبيش بن ابراهيم بن محمد تفليسى، از دانشمندان قرن ششم هجرى است كه در علم صرف و نحو و لغت و نجوم و طب تبحر و استادى داشته و آثار گران‌بهايى در اين علوم از او به‌جاى مانده است.

نام حبيش در نسخه‌هاى آثارش در معرض تحريف قرار گرفته و به‌صورت‌هاى حَبَش، حسن و حسين درآمده است و لقب او را شرف‌الدين، جمال‌الدين و كمال‌الدين ذكر كرده‌اند، ولى در همه جا كنيه‌اش ابوالفضل و نسبت او تفليسى ذكر شده است.

شرح احوال و زندگى او كاملا مضبوط و مشخص نيست و جسته و گريخته از مقدمه‌هاى كتاب‌هايش برخى از نكات كه مربوط به زندگى و آثار اوست استفاده مى‌شود.

آنچه مسلم است اين است كه او با قلج‌ارسلان بن مسعود از سلاجقه روم كه در سال 551 به سلطنت رسيد و در سال 558 وفات يافت، هم‌زمان بوده و بعضى از تأليفات خود، از جمله «كامل التعبير» و «قانون الأدب» را براى او تألیف كرده است و از پايان كتاب «وجوه قرآن» برمى‌آيد كه مؤلف هنگام تألیف كتاب؛ يعنى سال 588، در شهر قونيه زندگى مى‌كرده و پيش از اين تاريخ، در سال 545، «قانون الأدب» و در سال 550 «كفاية الطب» را تألیف كرده است؛ ازاين‌رو بروكلمان سال وفات او را در حدود 600 هجرى ذكر مى‌كند.

پاره‌اى از آثار چاپ‌شده وى عبارتند از: بيان الصناعات، وجوه قرآن و قانون الأدب.

منابع مقاله

نامه فرهنگستان، تابستان 1379، شماره 15، به قلم مهدى محقق.


وابسته‌ها

وجوه قرآن

کفایة الطب

بيان الطب: درس نامه پزشکی پارسي نگاشت کهن (سده ششم هجری)