جاجرمی، ابوالحسن بن محمدکاظم

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
جاجرمی، ابوالحسن بن محمدکاظم
نام جاجرمی، ابوالحسن بن محمدکاظم
نام‎های دیگر اب‍وال‍ح‍س‍ن‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍دک‍اظم‌

م‍لا اب‍و ال‍ح‍س‍ن ‌ب‍ن‌ م‍لا م‍ح‍م‍دک‍اظم‌

نام پدر محمدكاظم بن محمد جاجرمى
متولد قرن سیزدهم
محل تولد جاجرم
رحلت زنده در 1177ش
اساتید
برخی آثار چشمه‌های حکمت
کد مؤلف AUTHORCODE09852AUTHORCODE

شيخ ابوالحسن بن محمد كاظم جاجرمى (زنده در 1177ش)، عالم متبحر، اديب، شاعر، مصنّف زبردست قرن سيزدهم قمرى و معاصر با فتحعلى شاه قاجار است. استاد در فقه، اصول، حديث و تفسير استاد، متخلّص به «صفا»

ولادت

پدر وى محمدكاظم بن محمد جاجرمى متخلّص به «اداء»، از علماى معروف و مؤلف منتخب نشآت يوسفى است كه در سال 1177ش مى زيست.

 وی پس از تحصیل معقول و منقول، در تهران، معلّم محمّدتقی میرزا قاجار بوده، و سپس به اصفهان آمده، و در آن جا ساکن شده است. در سرودن شعر فارسی، عربی و ترکی استاد، و در علوم مختلف، مهارت داشته، و عمر را به تحقیق و تألیف سپری نموده است.

سال وفاتش معلوم نیست.

آثار

از جمله تصانيف او، كتاب «رايات الجهاد فى اعلام العباد» و «اخلاق الاولياء» است كه كتاب اخير را به فارسى براى فرزند خود نصراللّه در سال 1239ش به نظم در آورده است. «ينابيع الحكمة» ديگر كتابى است كه آن را در سال 1240ش در اصفهان نگاشته است. همچنين «بركات الخاتم و تحفة الامير» نيز از جمله آثار اوست. وى در شعر نيز دستى داشته است. همچنين رساله‌اى فارسى درباره جبر و اختيار به اسم محمدتقى ميرزاى قاجار نگاشته است. پرسش و پاسخى در عصمت و مسائل آن دارد كه از فيلسوف مولى على بن جمشيد نورى پرسش كرده است. كتاب ديگر وى «الهداية الملكية» در علم درايه است كه آن را براى ديگر فرزند خود محمدحسین نگاشته و فرزند ديگرش نصراللّه بر آن حاشيه زده است.


وابسته‌ها