داورپناه، ابوالفضل

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو

NUR02795.jpg

نام داورپناه، ابوالفضل
نام‎های دیگر
نام پدر محمدحسین
متولد 1305ش
محل تولد اردبیل
رحلت اردیبهشت‌ماه 1384ش
اساتید آیت‌الله بروجردى
برخی آثار انوار العرفان في تفسير القرآن
کد مؤلف AUTHORCODE02795AUTHORCODE

ابوالفضل داورپناه (1305-1384ش)، از نویسندگان و ادباى معاصر آذربایجانی اردبیلی که داراى تحصیلات حوزوی و دانشگاهى و با سوابق روزنامه‌نگاری است. تفسیر «أنوار العرفان» از آثار اوست.

ولادت

وی فرزند محمدحسین و متولد 1305ش، در اردبیل است.

تحصیلات و مشاغل

پس از تحصیلات ابتدایی، به دلیل علاقه، در سال 1319 به علوم دینی روی آورد و در مدرسه ملا ابراهیم اردبیل شروع به تحصیل کرد و از سال 1324 به زنجان آمد و تحصیلات سطح متوسطه خود را در این شهر گذراند و کتاب‌هایی چون شرح لمعه و رسائل خواند. داورپناه، پس‌ از آن در سال 1326 به شهر قم کوچ کرد و با اتمام سطح عالی، به درس خارج رفت و در مدت اندکی که در شهر قم زیست، از اعلام آن دوره حوزه علمیه قم، همچون آیت‌الله بروجردى و دیگران استفاده برد. سپس به اردبیل زادگاه خود بازگشت و در مسجد جامع تا 1332 مشغول تدریس گردید. حوادث و اتفاقات ایام، او را به تهران کشاند و وارد دانشکده الهیات شد. پس از اخذ لیسانس الهیات و فوق ‌لیسانس علوم تربیتى دانش‌سراى عالى، در کنکور دکتراى دانشکده الهیات شرکت نمود. با مرحوم شهید بهشتى (متوفی 1360) در این مقطع هم‌دوره بود، سپس هیجده سال در تهران رئیس دبیرستان بود و در سال 1356 بازنشسته شد؛ البته مدتى در تهران مدیر داخلى و سردبیر روزنامه انتقام ملت و آزادى ایران بود. مدتى هم در اردبیل مدیر داخلى و سردبیر روزنامه شعاع سبلان بود. او اهل ادب و دارای قریحه شعر بود.

آثار

به گفته خودش پنجاه سال قبل دیوان شعرى مانند اشعار حافظ تنظیم نموده که در روزنامه‏‌هاى تهران و اردبیل بعضى از آن‌ها چاپ شده است و چون در ادبیات عرب بیشتر زحمت کشیده و تدریس کرده بوده، متخلّص به ادیب‌العلماء هم شده است. به‌جز این اثر، دارای آثار دیگری بوده است؛ مثلاً پنجاه سال قبل کتابى به زبان عربى درباره نماز به نام «أخبار الصلوة» نوشته و در اردبیل چاپ نموده است.

علاقه او به قرآن و استخراج نکات ادبی باعث شد که از همان ایام جوانی به تدریس قرآن روی آورد و از سال 1326 در محافل و مجالس دینى، تفسیر قرآن در اردبیل تدریس کند و زمینه‌های تألیف تفسیر «أنوار العرفان» فراهم شود؛ هرچند به گفته خودش سرآغاز نوشتن آن از سال 1360 بود و در طرح خودش این بوده که آن را به شصت جلد برساند، اما عمر به او کفاف نداد و فقط 16 جلد تفسیر را تا انتهاى سوره انفال به نگارش درآورد و یادداشت‌ها و طرح مجلدات بعدی مانند بسیاری از تفاسیری که ناقص نگارش یافتند در آرزوی مفسران آن باقی ماند و به منصه ظهور نرسید.

وفات

سرانجام پس از عمرى تدریس و تعلیم و تلاش علمى، در اردیبهشت‌ماه 1384ش، دار فانى را بدرود گفت[۱].

پانویس

  1. ر.ک: ایازی، سید محمدعلی، ص52-53

منابع مقاله

ایازی، سید محمدعلی، «شناخت‌نامه تفاسیر: نگاهی اجمالی به تفاسیر برجسته از همه مذاهب اسلامی»، تهران، نشر علم، چاپ سوم، 1393ش.


وابسته‌ها