رافعی قزوینی، عبدالکریم بن محمد

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
رافعی قزوینی، عبدالکریم بن محمد
نام رافعی قزوینی، عبدالکریم بن محمد
نام‎های دیگر ام‍ام‌ راف‍ع‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د

راف‍ع‍ی‌، اب‍و ال‍ق‍اس‍م‌ ع‍ب‍دال‍ک‍ری‍م‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د

نام پدر
متولد
محل تولد
رحلت 623 ق
اساتید
برخی آثار
کد مؤلف AUTHORCODE5258AUTHORCODE

عبدالكريم بن محمد رافعى قزوينى مشهور به امام‌الدين يا امام رافعى، مورخ، شاعر، محدث و فقيه شافعى، در سال 555 يا 557ق ديده به جهان گشوده و در سال 623ق دار فانى را وداع گفته است.

کسب علم و دانش

محل تولد وى مشخص نيست. او از شاگردان منتجب‌الدين قمى بود. در جامع قزوين حوزه تفسير و حديث داشت. او از حامد بن محمود خطيب رازى، ابوالخير طالقانى، ابوالكرام همدانى، على بن عبيدالله رازى، و عبدالعزيز خليلى روايت كرده است.

حافظ عبدالعظيم از وى روايت كرده و ابوالثنا محمود طاووسى از وى اجازه روايت گرفته است. ابن صلاح گويد كه در بلاد عجم ذوفنونى يگانه بود و او را از علماى عاملين شمرده‌اند.

وى قريحه شعرى نيز داشت و اشعارى از او برجا مانده است. در قزوين درگذشت و همان جا دفن شد. صاحب «رياض العارفين» وى را تحت عنوان رافعى نيشابورى و پدر وى، ابوسعيد را تحت عنوان رافعى قزوينى آورده‌اند.

آثار

از جمله آثار اوست:

التّدوين في اخبار قزوين.

  1. «الفتح العزيز» شرحى وسيع بر كتاب «الوجيز» غزالى در فروع، در 16 جلد و جزئى از آن به نام «التذنيب»، كه فوائدى بر «الوجيز» است.
  2. «المحرّر»، در فروع فقه شافعى.
  3. شرح مسند شافعى.
  4. الامالي الشارحة علي مفردات الفاتحة.

وفات

سال مرگ وى را 623ق ذكر كرده‌اند.


وابسته‌ها