طباخ، محمدراغب

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
طباخ، محمد راغب
نام طباخ، محمد راغب
نام های دیگر
نام پدر
متولد 1875 م
محل تولد
رحلت 1370 ق یا 1950 م
اساتید
برخی آثار إعلام النبلاء بتاریخ حلب الشهباء

‏التقیید و الایضاح: شرح مقدمه ابن صلاح

کد مؤلف AUTHORCODE3242AUTHORCODE

محمدراغب الطباخ بن محمود بن هاشم بن السيد احمد بن السيد محمد، معروف به طباخ حلبى، از عالمان اهل تسنن سوريه است كه ظاهرا از جهت عقيده، حنبلى و از نظر فقهى، شافعى است. وى در هجده ذى‌حجه سال 1293ق، در محله باب قنسرين حلب به دنيا آمد. خاندان وى بين تجارت و دانش و تصوف جمع كرده بودند.

کسب علم و دانش

او در هشت سالگى به آموختن قرآن كريم در يكى از مكتب‌خانه‌هاى معروف آن روزگار توفيق يافت و پس از آن به آموختن اصول كتابت و خط در محضر شيخ محمد عريف، معروف به شيخ الاشرفيه پرداخت و سپس به مدرسه منصوريه وارد شده، علاوه بر آموختن ادبيات عرب به فراگيرى مقدمات زبان تركى و فارسى و فرانسه نيز مشغول شد.

در چهارده سالگى همراه پدر خويش به زيارت خانه خدا توفيق يافت و در حجاز با اهل علم و دانش آن ديار ديدار كرد و در مجالس مناظره علمى شركت جست. بعد از آنكه جوانى كامل شد، به مسافرت به شهرهاى مختلف براى كسب دانش پرداخت. وى علاوه بر مطالعه كتب و آثار، به فعاليت‌هاى مطبوعاتى و نيز اجتماعى هم مى‌پرداخت.

مقالات وى در بسيارى از جرايد آن روزگار، از جمله «ثمرات الفنون» و نيز «الاتحاد العثمانى» به چاپ رسيده است. وى مدتى به‌عنوان استاد ادبيات عرب و علوم دينى در مدرسه شمس المعارف، در حلب، به تدريس مشغول شد و پس از افتتاح مدرسه خسرويه به سال 1921م، در اين شهر، به تدريس سيره نبوى و حديث و تاريخ و فرهنگ اسلامى در اين مدرسه پرداخت.

وى با ديد بازى كه داشت به اصلاح برنامه‌هاى درسى مدارس حلب، با هدف هماهنگ شدن با مقتضيات زمان، همت گماشت و در كنار درس‌هاى مرسوم، به تدريس تاريخ اسلام، جغرافيا، قانون حقوق طبيعى، علوم طبيعى و غيره نيز پرداخت.

اساتيد

  1. شيخ محمد الزرقاء؛
  2. شيخ بشير الغزى؛
  3. شيخ محمد عريف؛

و...

آثار

  1. اعلام النبلاء بتاريخ الحلب الشهباء؛
  2. الانوار الجلية من مختصر الاثبات الحلبية؛
  3. الثبت المسمى؛
  4. الروضيات؛
  5. الثقافة الاسلامية؛
  6. عظة الابناء بتاريخ الانبياء؛
  7. المدارس فى الاسلام؛
  8. السياسة فى القرآن؛

و...

وفات

وى در سال 1370ق، درگذشت.

وابسته‌ها