عبادی، مظفر بن اردشیر

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
عبادی، مظفر بن اردشیر
نام عبادی، مظفر بن اردشیر
نام های دیگر ع‍ب‍ادی‌، اب‍و ال‍م‍ظف‍ر م‍ن‍ص‍ور

ع‍ب‍ادی‌، اب‍و م‍ن‍ص‍ور م‍ظف‍ر

ع‍ب‍ادی‌، ق‍طب ‌ال‍دی‍ن‌

نام پدر
متولد
محل تولد
رحلت 547 ق
اساتید
برخی آثار ‏صوفی‌نامه: التصفیه فی احوال المتصوفه

‏مناقب الصوفیه

کد مؤلف AUTHORCODE03421AUTHORCODE

قطب‌الدين ابوالمظفر منصور بن اردشير عبادى مروزى، ملقب به امير و معروف به امير قطب‌الدين يا قطب عبادى (491-547ق) و مشهور به واعظ، فقيه و محدث، در روستاى سنج عباد، از قراء مرو، به دنيا آمد و بدين جهت به عبادى مشهور شد.

کسب علم و دانش

وى از نصرالله خُشنامى و عبدالغفار شيروى و عده‌اى ديگر حديث شنيد. او از طرف سلطان سنجر به بغداد رفت و مدت سه سال در جامع قصر و در دارالسلطنه به وعظ پرداخت و مردم بر گردش ازدحام مى‌نمودند. او در جامع قصر املاءِ حديث مى‌كرد. ابن اخضر و حمزة بن قبيطى و محمدبن مكرم از وى حديث روايت كرده‌اند. نيكوئى و حسن وعظ وى ضرب‌المثل بود. ابن جوزى گويد كه او زيبا كلام بود و از مواعظ او مجلداتى گردآورى كرده‌اند.

آثار

ابوسعيد سمعانى گويد كه از او رساله‌اى در «شرب الخمر» ديده است. همچنين مناقب الصوفية و صوفى‌نامه از وى مى‌باشد.


وفات

عبادى در عسكر مكرم خوزستان درگذشت.


وابسته‌ها