محاضرات في الأصول

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
محاضرات في الأصول (امام خمینی، روح الله)
NUR13795J1.jpg
پدیدآوران

خ‍م‍ی‍ن‍ی‌، روح‌الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران (محاضر)

منتظری، حسینعلی (مقرر)
عنوان‌های دیگر تشتمل علی تنبیهات الاستصحاب و التعادل و التراجیح و الاجتهاد و التقلید تقریرا لابحاث استاذ الاعظم و العلامه الافخم آیه الله العظمی السید روح الله الموسوی الامام الخمینی
ناشر موسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينی(س)
مکان نشر تهران - ایران
سال نشر 1430 ق
چاپ 1
شابک978-964-212-073-4
زبان عربی
تعداد جلد 1
نورلایب مشاهده

محاضرات فى الاصول، به زبان عربى، تقرير مباحث خارج اصول حضرت امام خمينى(ره) است كه توسط آیت‌الله منتظرى نوشته شده است.

ساختار

كتاب، مشتمل بر تنبيهات استصحاب، تعارض ادله و امارات و بحث اجتهاد و تقليد است. البته تمامى مطالب كتاب، مأخوذ از افادات حضرت امام نمى‌باشد، بلكه برخى از آنها مانند تنبيه هفتم استصحاب، از خود مؤلّف است.

گزارش محتوا

بخش اول، درباره تنبيهات استصحاب است كه فهرست‌وار آنها را بيان مى‌كنيم:

1. اعتبار فعليّت يقين و شك در استصحاب؛

2. استصحاب عدم تذكيه؛

3. استصحاب امور تدريجى؛

4. استصحاب تعليقى؛

5. استصحاب احكام شرايع سابق؛

6. اصل مثبت؛

7. اصالت تأخر حادث در جايى كه دو امر حادث، مجهول التاريخ باشند؛

8. استصحاب حكم مخصّص؛

9. بيان مراد از شكّ در اخبار؛

حضرت امام، در خاتمه بحث استصحاب، امورى را متذكر شده‌اند كه عبارتند از: اشتراط اتحاد قضيّه متيقنه و مشكوكه، آيا اعتبار قاعده يقين از اخبار استصحاب استفاده مى‌شود يا خير؟ و كيفيّت تقدم امارات بر استصحاب.

بخش دوم، درباره تعارض ادلّه و امارات است. پاره‌اى از مباحث مطرح شده در اين بخش عبارتند از:

تبيين موضوع بحث؛

كلام محققين در وجه تقدم خاص بر عام؛

بيان اصالتى الحقيقة و الجد؛

سخن در باب «الجمع اولى من الطرح»؛

ادعاى مرحوم آخوند و حائرى درباره شمول اخبار علاجيه نسبت به موارد جمع عرفى؛

مدار در جمع عرفى؛

لزوم تخصيص مستهجن؛

دوران امر بين تخصيص و نسخ.

خاتمه كتاب، درباره اجتهاد و تقليد است. در اين قسمت، بعد از يك مقدّمه به بيان جهات پنج‌گانه زير پرداخته مى‌شود:

كسى كه تقليد از غير بر وى حرام است؛

كسى كه جايز است به فتواى خودش عمل كند؛

كسى كه افتاء برايش جايز است؛

كسى كه قضاوت برايش جايز است؛

كسى كه غير مى‌تواند از او تقليد كند.

در جهت اخير، مباحثى همچون تقليد از اعلم، تقليد از ميت، تبدّل رأى مجتهد و... مطرح شده است.

منابع مقاله

مقدّمه و متن كتاب.