تنکابنی، محمد بن سلیمان

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
تنکابنی، محمد بن سلیمان
نام تنکابنی، محمد بن سلیمان
نام‎های دیگر طبیب تنکابنی، محمد بن سلیمان

محمد بن سلیمان تنکابنی

میرزا محمد تنکابنی

نام پدر سلیمان
متولد 1198 ش
محل تولد تنکابن
رحلت 1214 ش یا 1302 ق تنکابن
اساتید محمدحسن نجفی،

آيت‌الله شيخ ابراهیم قزوينى

شيخ مرتضى انصارى

برخی آثار توشيح التفسير في قواعد التفسير و التأويل

تأسیسات در قواعد فقهی

کد مؤلف AUTHORCODE01251AUTHORCODE



ميرزا محمد بن سليمان بن محمد تنكابنى (1198- 1214یا1302ش)، فقیه، ادیب، شاعر، معروف به مجتهد تنكابنى و يا صاحب «قصص العلماء»، از شاگردان صاحب ضوابط

ولادت

در سال 1198ش (1234ق)، در روستاى سليمان‌آباد تنكابن به دنيا آمد. پدرش ميرزا سليمان، از علماى بزرگ عصر خويش محسوب مى‌شد.

تحصیلات

وى تحصيلات اوليه را نزد پدرش آموخت و آن‌طور كه خود در شرح حال خويش در «قصص العلماء» مى‌نويسد، پدرش به او علاقه‌اى خاص داشته است.

وى پس از مدتى تحصيل نزد پدرش، براى تكميل دانش به قزوين كه در آن زمان از مراكز علوم عقلى و نقلى بود رهسپار شد و نزد دانشمندان معروف آن شهر، مانند ملا صالح برغانى كسب فيض كرد. پس از چندى به اصفهان و سپس به كربلاى معلى رفت و مدتى نزد آيات عظام، شيخ مرتضى انصارى و محمدحسن صاحب «جواهر» به تحصيل پرداخت و آن‌گاه در حوزه درس آيت‌الله شيخ ابراهیم قزوينى صاحب كتاب معروف «ضوابط الاصول» وارد شد و مدت‌ها از محضر او بهره‌مند گرديد.

ميرزا محمد تنكابنى، پس از سال‌ها تحصيل و اخذ درجه اجتهاد به وطنش بازگشت و با اقامت در زادگاهش و تأسيس مدرسه‌اى به نام سليمانيه به نشر حقايق و آثار علوم و ترويج احكام و رسوم شرع مقدس اسلام مشغول شد. وى در امر به معروف و نهى از منكر، تصفيه اخلاق عمومى و زهد و تقوى مشهور خاص و عام بود و لحظه‌اى از خدمت به اسلام و مسلمين غفلت نمى‌كرد. در هر جايى و هر زمانى كه احساس مى‌كرد خطرى متوجه اسلام است، احساس مسئوليت مى‌كرد و در جهت دفع آن همت مى‌گماشت.

وى در دوران زندگى خويش، پيوسته در اعانت به مظلومان از ديگران گوى سبقت را مى‌ربود و از ضعفا و بيچارگان دائما حمايت مى‌كرد و همين موضوع، موجب محبوبيت روزافزون وى نزد مردم مى‌شد. اين دانشمند والامقام در كنار تدريس و رسيدگى به مشكلات و گرفتارى‌هاى مردم، از تأليف كتب نيز غافل نبود و آثار ارزشمندى را از خود به يادگار گذاشت.

وفات

اين شخصيت گران‌قدر، سرانجام در روز 24 يا 25 فروردين 1264ش (27 يا 28 جمادى‌الثانى 1302ق)، وفات يافت و در روستاى سليمان‌آباد تنكابن به خاک سپرده شد.

آثار

  1. قصص العلماء؛
  2. مواعظ المتقين؛
  3. رساله منظوم در علم اصول؛
  4. لسان الصدق در اصول؛
  5. توشيح التفسير فى قواعد التفسير و التأويل؛
  6. تأسيسات در قواعد فقهى؛
  7. رساله طب عملى.


وابسته‌ها