نقدی بر افکار ابن تیمیه

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
‏نقدی بر افکار ابن تیمیه
NUR03710J1.jpg
پدیدآوران

معلم، مرتضی (خلاصه کننده)

رضوانی، علی‌اصغر (نويسنده)
عنوان‌های دیگر

این تیمیه موسس افکار وهابیت

موسس وهابیت
ناشر مشعر
مکان نشر تهران - ایران
سال نشر 1386 ش
چاپ 1
شابک978-964-540-072-7
موضوع

ابن تیمیه، احمد بن عبدالحلیم، 661 - 728ق.

ابن تیمیه، احمد بن عبدالحلیم، 661 - 728ق. - نقد و تفسیر

وهابیه - دفاعیه‎ها و ردیه‎ها
زبان فارسی
تعداد جلد 1
کد کنگره
‏BP‎‏ ‎‏201‎‏/‎‏65‎‏ ‎‏/‎‏الف‎‏17‎‏ ‎‏ر‎‏6301*
نورلایب مشاهده

نقدی بر افکار ابن تیمیه، توسط جناب آقاى على اصغر رضوانى به نام ابن تيميّه مؤسس افكار وهابيت نيز ناميده شده و توسط آقاى مرتضى معلم تلخيص گرديده تا در اختيار جوانان و ديگر افرادى كه در مقابل هجمه‌هاى افكار مسموم وهابيّت قرار مى‌گيرند، واقع گردد. اين كتاب در چند بخش مهم تدوين شده است كه عبارتند از:

  1. شرح حال ابن تيميه.
  2. برخى آراء و فتاواى ابن تيميه.
  3. دشمنى ابن تيميه با اهلبيت عليهم‌السلام.
  4. برخى شبهات مطرح شده از جانب ابن تيميه و پاسخ بدان‌ها.
  5. اعتراف عده‌اى از علماء اهل سنت به ناصبى بودن ابن تيميه.

گزارش محتوا

ايشان ابتدا شرح حالى از ابن تيميه ذكر كرده‌اند و در آن جا به روحيات عجيب و برخلاف عقل ابن تيميه اشاره كرده و به دفعات متوالى زندانى شدن او را دليلى بر مخالفت‌هاى بى‌پايۀ او با تمام مذاهب اسلامى شمرده است. مؤلف ابن تيميه را مؤسس وهابيت مى‌داند، زيرا ابن تيميه تا زمان محمد بن عبدالوهاب به فردى فراموش شده، در اذهان مسلمين بدل شده بود؛ امّا با به عرصه آمدن محمد بن عبدالوهاب و بال و پر دادن وى به افكار كينه‌آلود ابن تيميه بار ديگر افكار او وارد دايرۀ مباحث اسلامى گرديده و مورد نفى و اثبات مسلمين واقع گرديد.

مؤلف ماجرائى جالب از ابن بطوطه جهانگرد معروف به اين مضمون نقل مى‌كند تا بيشتر افكار و روحيّات ابن تيميه معلوم و نمايان گردد، ابن بطوطه مى‌گويد: در دمشق شخصى بود از بزرگان فقهاى حنبلى به نام تقى‌الدين ابن تيميه، در هر علمى سخن مى‌گفت، اما مشكلى در عقل خود داشت.

روز جمعه‌اى او را بر منبر جامع دمشق ديدم كه مردم را موعظه مى‌كرد، از جمله مطالبى كه مى‌گفت اين بود:

خداوند به آسمان دنيا مى‌آيد، همان‌گونه كه من از منبر پايين مى‌آيم. اين را گفت و از منبر پايين آمد.

در بخش ديگر كتاب جناب آقاى رضوانى تناقضاتى را كه از حرف‌هاى ابن تيميه درآورده است را، يادآور مى‌شود و آن را نشانه‌اى بر كينه‌ورزى و غير استدلالى بودن انديشه‌هاى وى مى‌شمارد.

مؤلف حدود پنجاه و شش نفر از دانشمندان اهل سنت را نام مى‌برد كه در مقام ردّ افكار ابن تيميه برآمده و آنها را مورد نقّادى قرار داده‌اند.

دلائلى كه به وضوح بيانگر دشمنى صريح و بى‌پرواى ابن تيميه با اهل‌بيت عصمت و طهارت مى‌باشد، بخش ديگر كتاب را تشكيل مى‌دهد.

از جمله شبهاتى كه ابن تيميه مطرح كرده و مؤلف اشاراتى اجمالى بدان‌ها نموده است، عبارتند از:

تكذيب ذيل حديث غدير كه گفته است، عبارت «اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله» از نظر تمام آگاهان به حديث دروغ است. ايشان جواب داده‌اند كه چطور ادعا مى‌كند كه از نظر تمام آگاهان به حديث دروغ است؛ در حالى كه بسيارى از بزرگان حديث و اهل سنت مثل احمد بن حنبل، نسائى، ابن شيبه، طبرانى، حاكم نيشابورى و... آن را نقل كرده‌اند؟!

يا ادعائى كه ابن تيميه راجع به بغض صحابه نسبت به حضرت على(ع) مطرح كرده است را مؤلف با اين حديث پيغمبر اكرم(ص) كه فرمود: يا على تو را به جز مؤمن دوست ندارد و نيز به جز منافق دشمن نمى‌دارد، جواب مى‌دهد كه در بسيارى از كتب روايى اهل سنت آمده است.

مؤلف در آخرين بخش كتاب خود از افرادى چون ابن حجر عسقلانى، ابن حجر هيثمى، علامه زاهد كوثرى، شيخ عبداللّه غمارى و حسن بن على سقاف نقل مى‌كند كه اعترافاتى با عبارات گوناگون راجع به ناصبى بودن ابن تيميه داشته‌اند و به مناسبت سه عامل خبث ولادت، نفاق و فسق را عوامل مهم دشمنى با ذات مقدس على بن ابى‌طالب عليه آلاف التهية و الثناء مى‌شمارد.

نسخه حاضر

اين كتاب در يك جلد و در قطع پالتويى توسط نشر مشعر در سال 1386 و در تهران به چاپ رسيده است، شابك كتاب 7-072-540-964-978 مى‌باشد.