کاشف‌الغطاء، احمد

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور
پرش به: ناوبری، جستجو
کاشف‌الغطاء، احمد
نام کاشف‌الغطاء، احمد
نام‌های دیگر آل‌ک‍اش‍ف‌ال‍غ‍طاء، اح‍م‍د ب‍ن‌ ع‍ل‍ی‌

اح‍م‍د ک‍اش‍ف‌ال‍غ‍طاء

ک‍اش‍ف‌ال‍غ‍طاء، اح‍م‍د ب‍ن‌ ع‍ل‍ی

نام پدر شيخ على کاشف‌الغطاء
متولد 1295ق
محل تولد نجف
رحلت 1344 ق یا 1925 م
اساتید سيد محمدكاظم يزدى
برخی آثار ‏النظر الثاقب و نيل الطالب (لمرتضی الانصاری)

احسن الحدیث فی احکام الوصایا و المواریث

الموسوعة الوثائقیة

کد مؤلف AUTHORCODE00306AUTHORCODE



احمد کاشف‌الغطاء (1295-1344ق)، فرزند شيخ على کاشف‌الغطاء و برادر علامه بزرگوار محمدحسين کاشف‌الغطاء، يكى از علماى شيعه اماميه، بعد از وفات سيد محمدكاظم يزدى، مرجع تقلید گردید، در جریان قیام مردم در سال‌های ۱۳۳۶ و ۱۳۳۷ ق به همراه برادرش شیخ محمدحسین کاشف‌الغطاء، نقش فعالی داشت.

ولادت

در سال 1295ق، در نجف به دنيا آمد.

تحصیلات

وى در ايام كودكى، مقدمات دروس حوزوى را در سامراء آموخت و در سال 1312ق، به اتفاق برادرش در درس آيت‌الله سيد محمدكاظم يزدى شركت جست و يكى از اوصياى چهارگانه مرحوم سيد گرديد.

اين دو برادر، از جوان‌ترين انديشمندان حوزه علمیه نجف و از هوشمندترين شاگردان آيت‌الله يزدى بودند.

استاد كه استعداد درخشان و پشتكارشان را در درس به‌خوبى دريافته بود، به آنها احترام زيادى مى‌گذاشت و علاقه فراوانى به آنها نشان مى‌داد. آنان نيز پروانه‌وار دور شمع وجود استاد مى‌چرخيدند و از او درس مى‌گرفتند. كم‌كم جايگاه ويژه‌اى نزد استاد يافتند و به‌خاطر نبوغ و شوق فراوان در زمينه فراگيرى علوم اسلامى و به دستور استاد، به افتخار پاسخ‌گويى به سؤالات شرعى مقلدان استاد نايل آمدند.

ايشان از مراجع تقليد شيعه بود و در كشورهاى عربى، مقلدان زيادى داشت و پشتوانه محكمى براى برادرش به حساب مى‌آمد.

در اين ميان، استاد كه در حال نگارش كتاب «العروة الوثقی» براى پاسخ‌گويى به سؤال‌هاى شرعى مردم بود، احمد و محمدحسين، به يارى استاد شتافتند و در چاپ كتاب، نقش مؤثرى را ايفا كردند و از دانشوران مجمع فقهى آيت‌الله يزدى به شمار آمدند. استاد چنان به اين دو برادر اعتماد داشت كه آنان را جزو اوصياى چهارگانه‌اش معرفى كرد.


شاگردان

برخى از شاگردان اين عالم بزرگ عبارتند از:

  1. آيت‌الله مرعشى نجفى،
  2. شيخ جعفر بن حاج محمد بن عبدالله بن محمدتقى معروف به نقدى
  3. حاج شيخ ابراهيم بن حاج شيخ عباس عاملى.

وفات

وی در سن 49 سالگى د ر ۱۹ ذیحجه ۱۳۴۴ق، در بغداد رحلت كرده و در نجف اشرف دفن گرديد. عروج روح بلندش، ضربه بزرگى براى برادر و ثلمه‌اى جبران‌ناپذير براى اسلام بود.

آثار

وى تأليفات بسيارى دارد و در علوم مختلف، به‌خصوص فقه و اصول، تبحرى خاص داشت.

از جمله آثار ايشان، مى‌توان به كتاب‌هاى زير اشاره كرد:

  1. أحسن الحديث في الوصايا و المواريث؛
  2. قلائد الدرر في مناسك من حج و اعتمر؛
  3. سفينة النجاة و مشكاة الهدى و مصباح السعادات؛



منابع مقاله

  1. پايگاه خبرى حوزه‌نت، يك‌شنبه 21 فروردين 1390ش.
  2. مدرس، ميرزا محمدعلى، «ريحانة الأدب»، ج 6، ص 277.
  3. رازى، شيخ محمدشريف، «گنجينه دانشمندان»، ج 2، ص 120.
  4. الزركلى، خيرالدين بن محمود بن محمد «الأعلام قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعمرين و المستشرقين»، ج 1، ص 183.


وابسته‌ها