آل داود، سید علی: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'مي' به 'می')
    برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
    جز (جایگزینی متن - 'هاي' به 'های')
    خط ۳۹: خط ۳۹:
    |- class="articleCode"
    |- class="articleCode"
    |کد مؤلف
    |کد مؤلف
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE4943AUTHORCODE
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE04943AUTHORCODE
    |}
    |}
    </div>
    </div>
    خط ۱۰۵: خط ۱۰۵:
    [[تاج القصص]]  
    [[تاج القصص]]  


    [[اسناد و نامه‌هاي امیر کبير (و داستانهاي تاریخی درباره او)]]  
    [[اسناد و نامه‌های امیر کبير (و داستانهای تاریخی درباره او)]]  


    [[ارج نامه حبيب يغمايی]]  
    [[ارج نامه حبيب يغمايی]]  

    نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۳۳

    آل داود، علی
    نام آل داود، علی
    نام‌های دیگر
    نام پدر سید عبدالحسین ادیب آل داود
    متولد 1331ش
    محل تولد خور بيابانك
    رحلت
    اساتید پرویز ناتل خانلرى

    محمد پروین گنابادى

    حسين فريدجم

    دكتر مهرداد بهار

    برخی آثار در محضر شیخ فضل الله نورى: اسناد حقوقى عهد ناصرى

    دستور الاعقاب

    اسرار الشهود فی معرفه الحق المعبود

    دو سفر نامه از جنوب ایران

    کد مؤلف AUTHORCODE04943AUTHORCODE

    سيدعلى آل داود حقوقدان، نویسنده، اديب، مصحح، نسخه شناس و پژوهشگر ایرانی، برادرزاده حبيب يغمايى از شاعران و دبیران منطقه خور 

    ولادت

    او فرزند سيد‌‎عبدالحسين در سال 1331ش در خور (اصفهان) مرکز شهرستان خور و بیابانک به دنيا آمد.

    تحصیلات

    تحصيلات متوسطه تا سال پنجم دبيرستان را در زادگاهش سپرى كرد و سال آخر را در شهر اصفهان به پایان رسانيد و به تهران آمد و در رشته حقوق سياسى در دانشگاه تهران مدرك ليسانس گرفت. سپس تحصيل در مقطع فوق ليسانس رشته جامعه‌شناسى را در دانشگاه تهران آغاز كرد ولى آن را ناتمام گذاشت. وى هم‌اكنون عضو هيات علمى دايرةالمعارف بزرگ اسلامى است و در بزرگداشتى كه از حامیان نسخه‌هاى خطى در کتابخانه مجلس، از بسيارى مصححان و پژوهشگران نسخه‌هاى خطى تقدير شد، نام او نيز در آن فهرست بود.

    ايشان از همان زمان تحصيل، در دبيرستان بنياد فرهنگ ایران كار مى‌كرد. نخستين مقاله ايشان در «کتاب طوس»- نشريه وزين و سنگين- چاپ شد و پايه و مايه علمى او را به همگنانش نشان داد.

    وى كه در وزارت فرهنگ و هنر (سابق) مشغول به كار شده بود، پس از چندى، كار را رها كرد و بر آن شد كه از تحصيلات خود در رشته وكالت دعاوى استفاده كند. هرچند كه بخش اعظم عمر او عملاً در کتاب، قلم و دايرةالمعارف‌ها سپرى شد نه در دفتر وكالت و دادگاه‌ها.

    اساتید

    پرویز ناتل خانلرى، محمد پروین گنابادى، حسین فريدجم و دكتر مهرداد بهار بناى فكرى و علمى او را شكل دادند.

    مشاغل

    وى در سمت مؤلف و ویراستار در دايرةالمعارف بزرگ اسلامى (زير نظر كاظم موسوى بجنوردى) به كار مشغول شد و در عرض كمتر از بيست سال، بيش از یکصد مقاله علمى سنگين در موضوعات مختلف برای آن دايرةالمعارف نوشت و چند برابر این تعداد مقالات را ویرايش كرد. اوقاتى از هفته را نيز در فرهنگستان زبان و ادب فارسی به كار پرداخت. «دانشنامه زبان و ادب فارسی در شبه قاره هند» را تدوین و ویرايش كرد و نخستين کتاب‌هاى او نيز در همین سال‌ها از چاپ درآمد.


    آثار

    1. احوال و اشعار حريف جندقى
    2. اسرار الشهود، اثر شمس‌الدين اسيرى لاهيجى
    3. برگزيده اشعار يغماى جندقى
    4. تاريخ الفى، تاريخ ایران و كشورهاى همسايه در بين سال‌هاى 850 تا 984ق
    5. دو سفرنامه از جنوب ایران
    6. ديوان اشعار صفايى جندقى
    7. ديوان حافظ با مقدمه
    8. ديوان هنر جندقى
    9. مثنوى شمس و قمر، اثر خواجه مسعود قمى
    10. مجموعه آثار يغماى جندقى جلد اول و دوم
    11. نامه اقبال (45 گفتار در زمینه مطالعات و تحقيقات ایرانى
    12. نامه‌هاى امیر كبير و انضمام رساله نوادر الامیر
    13. يوسف و زليخا و شمس و قمر، اثر خواجه مسعود قمى

    مقالات فراوانى در نشريات و کتاب‌هاى وزينى چون نشر دانش، نامه فرهنگستان، تحقيقات اسلامى، کتاب طوس (توس)، ارج‌نامه ايرج، نامه بهارستان... و مجله كانون وكلاى دادگسترى.

    منابع مقاله

    1. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
    2. پایگاه راسخون

    وابسته‌ها