اعوانی، غلامرضا

غلامرضا اعوانى (متولد 1321ش)، فیلسوف، استاد سابق گروه فلسفهٔ دانشگاه شهید بهشتی، عضو پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و چهره ماندگار فلسفه کشور در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، رئیس سابق مؤسسهٔ پژوهشی حکمت و فلسفهٔ ایران

اعوانی، غلامرضا
نام اعوانی، غلامرضا
نام‌های دیگر
نام پدر
متولد 1321ش
محل تولد سمنان
رحلت
اساتید محمدرضا قمشه‌اى

مرحوم جلوه،

هانرى كوربن

پروفسور ايزوتسو

برخی آثار ‏حکمت و هنر معنوی (مجموعه مقالات)
کد مؤلف AUTHORCODE01331AUTHORCODE

ولادت

در 5 اسفندماه سال 1321 در سمنان به دنيا آمد.

تحصیلات

وى در كودكى راهى مكتب‌خانه شد تا خواندن و نوشتن، قرائت قرآن و آداب را بياموزد.

سپس به مدرسه علاء‌الدوله رفت و دوران ابتدايى به سبک جديد را پشت سر گذاشت. اعوانى در دبيرستان به تحصيل در رشته ادبى پرداخت و در عين حال از مطالعه دروس دينى نيز غافل نبود.

در سال 1340 با اخذ مدرک ديپلم دبيرستان، به دليل كسب رتبه ممتازى از دانشگاه آمریکايى بيروت بورس دريافت كرد و به آن دانشگاه رفت و در دوران تحصيل به فلسفه اسلامى علاقه‌مند شد.

اعوانى پس از بازگشت به ایران در آزمون فوق ليسانس دانشگاه تهران پذيرفته شد و تز خود را با عنوان «وجودشناسى از ديدگاه كانت و ملا صدرا» نوشت.

پس از خاتمه در سال 1347 در آزمون دكتراى همين دانشگاه شركت كرد و در سال 1355 از رساله خود با عنوان «عقل و نفس در فلسفه افلوطين و تأثير آن در فيلسوفان مسلمان و خاصه حكمت اشراق» دفاع كرد.

دكتر اعوانى در تهران، علاوه بر تحصيلات رسمى و دانشگاهى، نزد علمايى چون آقاى محمدى، آقاى محمدرضا قمشه‌اى و مرحوم جلوه، درس‌هایى را به سبک قديم، آموخت. همچنين در «انجمن فلسفه ایران» كه هم‌اكنون «مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ایران» نام دارد، در محضر پروفسور ايزوتسو و پروفسور هانرى كوربن، شاگردى كرد.

وى در سال 1349 در دانشگاه شهيد بهشتى به تدريس فلسفه مشغول شد و از سال 1363 رياست انجمن حكمت و فلسفه را بر عهده گرفت. دكتر غلامرضا اعوانى بر زبان‌هاى انگليسى، عربى، فرانسوى مسلط است و با زبان‌هاى يونانى، لاتين قديم و آلمانى آشنايى دارد.


برخى از افتخارات دكتر غلامرضا اعوانى

  1. استاد ممتاز دانشگاه شهيد بهشتى (1372)؛
  2. استاد برگزيده همايش نخست چهره ماندگار در عرصه علم و فرهنگ (1380)؛
  3. استاد افتخارى دانشگاه جديدالتأسيس بين‌المللى چين از سال 1383؛
  4. استاد و پژوهشگر منتخب دانشگاه هواژونگ چين (به مدت سه سال) از 1383.

آثار

پاره‌اى از آثار وى، اعم از تأليف و ترجمه و تحقيق عبارت است از:

  1. بررسى آرا و آثار افلوطين؛
  2. ترجمه تاريخ فلسفه غرب؛
  3. اعلام النبوة ابوحاتم رازى، به عربى؛
  4. حكمت و هنر معنوى؛
  5. مجموعه مقالات در سه بخش؛
  6. اسفار اربعه ملا صدرا.

وابسته‌ها