ترجمه نهج‌البلاغه (مترجم ناشناس)

از ویکی‌نور - دانشنامه تخصصی نور

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | تجدیدنظر مورد تأیید واقع شد. (تفاوت) | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو
کتاب نهج‌البلاغه با ترجمه فارسی قرن پنجم و ششم
NUR03432J1.jpg
پدیدآوران

جوینی، عزیز الله (مترجم)

علی بن ابی‎طالب(ع)، امام اول (نويسنده)

شریف الرضی، محمد بن حسین (گردآورنده)
ناشر دانشگاه تهران، مؤسسه انتشارات و چاپ
مکان نشر تهران - ایران
سال نشر 1377 ش
چاپ 2
شابک964-03-9332-0
زبان فارسی
تعداد جلد 2
نورلایب مشاهده

نهج‌البلاغه با ترجمه قرن پنجم و ششم ترجمه فارسى نهج‌البلاغه سيد رضى است.

ساختار

كتاب در دو نيمه يا جلد(در يك مجلد) انتشار يافته است. نيمه اول مشتمل بر مقدمه چاپ دوم و مقدمه‌اى مفصل (مقدمه چاپ اول) به قلم مصحح، آقاى دكتر عزيزالله جوينى، مقدمه سيد رضى و 188 خطبه از خطبه‌هاى حضرت مى‌باشد. نيمه دوم مشتمل بر مقدمه مصحح، ادامه خطبه‌ها و نيز نامه‌ها و سخنان و نشانه‌ها مى‌باشد.

گزارش محتوا

متن حاضر با ترجمه فارسى كهن، در اصل دست نوشته‌اى بوده كه شاه عباس صفوى اول در سال 1017ق، وقف حرم مطهر امام رضا(ع) كرده و نسخه‌اى است بى‌مانند و معتبر نسبت به متن نهج‌البلاغه‌هاى موجود، چه با ترجمه فارسى و چه با ترجمه‌هاى اردو و انگليسى و جز آن، فزونى و برترى دارد.

مصحح در مقدمه مفصلى كه بر كتاب حاضر نگاشته، ضمن معرفى اين نسخه از نهج‌البلاغه و اهميت آن، به تفصيل ترجمه‌هاى نهج‌البلاغه به زبان‌هاى فارسى، انگليسى، اردو و نيز نسخه‌هاى خطى اين اثر را معرفى كرده و سپس به شرح حال مترجم و اعتقادات او اشاره مى‌كند. در بخشى ديگر از مقدمه، قديم‌ترين ترجمه فارسى نهج‌البلاغه، سبك نگارش ترجمه فارسى متن حاضر مورد توجه قرار گرفته و تاثير نهج‌البلاغه در ادبيات فارسى و نمونه‌اى از واژه‌هاى متن فارسى اين اثر آمده است. واپسين بخش مقدمه، به موضوع روش تصحيح اين نسخه و شرح حال سيد رضى و خاندان و آثار او اختصاص يافته و سپس اسامى كسانى كه پيش از سيد رضى سخنان امیرالمؤمنین(ع) را گردآورده‌اند، ذكر شده و ويژگى‌هاى متن عربى نيز ارائه شده است.

مصحح اين نسخه را داراى مزيت‌ها و برترى‌هايى مى‌داند كه به برخى از آن‌ها اشاره مى‌شود:

  1. نسخه‌اى است، مطمئن و نسبتاً كم غلط كه مى‌تواند، به منزله يك مرجع و منبع معتبر براى محققان و دانشمندان مورد استفاده قرار گيرد.
  2. ترجمه آن تحت اللفظى است و داراى ويژگى‌هايى است كه به عنوان نمونه مى‌توان، به ويژگى ذيل اشاره كرد:
    • در بيشتر مواقع يك كلمه از نهج‌البلاغه را دو معنى مترادف يا نزديك به هم معنا كرده و گاهى شرحى مختصر نيز داده است.
  3. از جهت قرار گرفتن مطالب و ترتيب، اين نسخه با متون ديگر كاملا فرق دارد كه مصحح در مقدمه، در بخش "اختصاصات متن عربى" بدان‌ها اشاره كرده است.

وضعيت كتاب

كتاب مشتمل بر توضيحاتى داخل دو قلاب [] در متن و نيز پاورقى‌هايى به قلم مصحح و فهرست‌هاى ذيل مى‌باشد: فهرست مطالب در ابتداى هر نيمه از كتاب آمده و فهرست‌هاى: لغات و تركيبات، اعلام و امكنه، آيات، احاديث، ادبيات عربى و فهرست منابع در انتهاى نيمه دوم كتاب درج گرديده است.

منابع مقاله

  1. مقدمه مصحح.
  2. پروين‌زاد، شهلا، كتاب شناسى: كتاب‌شناسى دكتر عزيزالله جوينى، كيهان فرهنگى، آذر1386، ش254، ص18-21.