ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین

ظهيرالدين نيشابورى (متوفای حدود 582 ق)، بر پايه گفتار راوندى در راحة الصدور و آية السرور، از بزرگان دربارى عهد سلجوقى و آموزگار دو تن از شاهزادگان اين سلسله بود كه در روزگار آخرين حاكم سلجوقى ايران؛ يعنى طغرل بن ارسلان به نوشتن سلجوقنامه دست گشاد.

ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین
نام ظهیری نیشابوری، ظهیرالدین
نام‌های دیگر نیشابوری، ظهیرالدین
نام پدر
متولد
محل تولد
رحلت 582 ق
اساتید
برخی آثار ‏سلجوقنامه
کد مؤلف AUTHORCODE03922AUTHORCODE

از زندگى وى اطلاعات چندانى در دست نيست، اما روشن است كه او در دستگاه پادشاهان سلجوقى مانند طغرل و سلطان مسعود مى‌زيست و به گفته راوندى، معلم آنان بود و از اين‌رو، از مسائل روز و روى‌دادهاى پشت پرده آگاهى داشت. او تاريخى بسيار نيكو درباره آل سلجوق نوشت، اما با مرگ ظهيرى در 588 هجرى قمرى، به پايان نرسيد و پس از وى، ابوحامد محمد بن ابراهيم در 599 هجرى، نوشته‌اى به نام «ذيلى بر سلجوق‌نامه ظهيرالدين نيشابورى» بر آن افزود و روى‌دادها را تا پايان پادشاهى طغرل سوم گزارش كرد.


وابسته‌ها