نسائی، احمد بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۹: خط ۹:


    نسائی، احمد بن شعیب
    نسائی، احمد بن شعیب
    احمد بن شعیب النسائی
    احمد بن شعیب بن علی الخراسانی النسائی
    حافظ نسایی
    احمد بن علی
    نسایی
    احمد بن شعیب
    |-
    |-
    |نام پدر  
    |نام پدر  
    |data-type='authorfatherName'|
    |data-type='authorfatherName'|علی بن شعیب
    |-
    |-
    |متولد  
    |متولد  
    |data-type='authorbirthDate'|
    |data-type='authorbirthDate'| 215ق
    |-
    |-
    |محل تولد
    |محل تولد
    |data-type='authorBirthPlace'|
    |data-type='authorBirthPlace'|نسا
    |-
    |-
    |رحلت  
    |رحلت  
    خط ۲۳: خط ۳۵:
    |-
    |-
    |اساتید
    |اساتید
    |data-type='authorTeachers'|
    |data-type='authorTeachers'|ابوشعیب سوسی، احمدبن ابی نصر نیشابوری
    |-
    |-
    |برخی آثار
    |برخی آثار
    خط ۳۴: خط ۴۶:




    '''ابوعبدالرحمن، احمد بن على بن شعيب نسائى'''، محدث معروف و مؤلف يكى از صحاح سته اهل سنت، در سال 214 يا 215ق، در شهر نساء به دنيا آمد. (شرح سنن النسائى، تأليف سيوطى، ج 1، ص ب، مقدمه).
    '''ابوعبدالرحمن، احمد بن على بن شعيب نسائى''' (۲۳۵- ۸۳۰ هجری)، معروف به '''امام نسائی''' محدث معروف و مؤلف يكى از صحاح سته اهل سنت، و نویسندهٔ کتاب سنن نسائی


    در خصوص دوران كودكى وى اطلاعات چندانى در دست نيست. منابع تاريخى به مسافرت‌هاى وى به شهرهايى چون خراسان، حجاز، عراق، جزيره، شام و مصر به‌منظور كسب دانش و استماع حديث اشاره كرده‌اند.(همان).
    در سال 214 يا 215ق، در شهر نساء به دنيا آمد. <ref>شرح سنن النسائى، تأليف سيوطى، ج 1، ص ب، مقدمه</ref>


    [[زرکلی، خیرالدین|زركلى]] مى‌نويسد: «وى به شهرهاى زيادى سفر كرد و سرانجام در مصر ساكن شد. پس از اينكه مشايخ مصر بر او حسد ورزيدند، به رمله از شهرهاى فلسطين رفت.» (الاعلام، ج 1، ص 171).
    در خصوص دوران كودكى وى اطلاعات چندانى در دست نيست. منابع تاريخى به مسافرت‌هاى وى به شهرهايى چون خراسان، حجاز، عراق، جزيره، شام و مصر به‌منظور كسب دانش و استماع حديث اشاره كرده‌اند.<ref>همان</ref>


    از جمله اساتيد وى كه از آنها نقل روايت كرده مى‌توان به «قتيبة بن سعيد»، «اسحاق بن ابراهيم بن حبيب»، «ابراهيم بن يعقوب»، «عيسى بن حماد»، «اسحاق بن راهويه»، «سليمان بن اشعث»، «اسحاق بن شاهين»، «ابراهيم بن سعيد»، «ابوداوود سجستانى» و... اشاره كرد. ([[معجم البلدان|معجم البلدان]]، [[یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله|ياقوت حموى]]، ج 5، ص 282؛ شرح سنن النسائى، ج 1، ص ب، مقدمه).
    [[زرکلی، خیرالدین|زركلى]] مى‌نويسد: «وى به شهرهاى زيادى سفر كرد و سرانجام در مصر ساكن شد. پس از اينكه مشايخ مصر بر او حسد ورزيدند، به رمله از شهرهاى فلسطين رفت.».<ref>الاعلام، ج 1، ص 171</ref>


    عده زيادى نيز ازمحضر وى كسب علم كرده‌اند و به نقل روايات پرداخته‌اند كه از جمله آن‌ها مى‌توان به «ابوالقاسم طبرانى»، «احمد بن عمير»، «ابوالميمون بن راشد»، «ابوسعيد العرابى» و «ابوجعفر الطحاوى» اشاره كرد. (شرح سنن النسائى، ج 1، ص ج، مقدمه).
    از جمله اساتيد وى كه از آنها نقل روايت كرده مى‌توان به «قتيبة بن سعيد»، «اسحاق بن ابراهيم بن حبيب»، «ابراهيم بن يعقوب»، «عيسى بن حماد»، «اسحاق بن راهويه»، «سليمان بن اشعث»، «اسحاق بن شاهين»، «ابراهيم بن سعيد»، «ابوداوود سجستانى» و... اشاره كرد.<ref>[[معجم البلدان|معجم البلدان]]، [[یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله|ياقوت حموى]]، ج 5، ص 282؛ شرح سنن النسائى، ج 1، ص ب، مقدمه</ref>
     
    عده زيادى نيز ازمحضر وى كسب علم كرده‌اند و به نقل روايات پرداخته‌اند كه از جمله آن‌ها مى‌توان به «ابوالقاسم طبرانى»، «احمد بن عمير»، «ابوالميمون بن راشد»، «ابوسعيد العرابى» و «ابوجعفر الطحاوى» اشاره كرد.<ref>شرح سنن النسائى، ج 1، ص ج، مقدمه</ref>


    == آثار ==
    == آثار ==




    «السنن الكبرى»: [[المجتبی من السنن (المشهور بسنن النسائی)|سنن نسائى]]  بعد از صحيحين ([[صحيح بخارى]] و[[صحيح مسلم]])، به‌عنوان سومين كتاب حديثى مهم و مورد توجه اهل سنت محسوب مى‌شود. (نسائى، تأليف محمد عويضه، ص 64). از [[حاکم نیشابوری، محمد بن عبدالله|حاكم نيشابورى]] نقل شده است: «چندين بار از ابوالحسن دارقطنى شنيدم كه مى‌گفت: ابوعبدالرحمن نسائى، بر هركس ديگرى به علم حديث و به جرح و تعديل روات، در زمان خودش تقدم دارد.» (اصحاب صحاح سته، تأليف محى‌الدين صالحى، ص 129). كتاب ال[[المجتبی من السنن (المشهور بسنن النسائی)|سنن نسائى]]، در واقع تلخيصى از كتاب حجيم «السنن الكبرى» كه خودش تأليف كرده، مى‌باشد. وى، ابتدا كتابى حجيم در حديث تصنيف كرد تحت عنوان «السنن الكبرى»، سپس كتاب را به امير حله اهدا كرد. امير حله از او پرسيد: آيا تمام احاديث كتابت صحيح مى‌باشد؟ گفت: نه. پس حاكم او را امر كرد كه تنها احاديث صحيح را در كتابى ديگر بياورد، لذا نسائى احاديثى از «السنن الكبرى» برگزيد و نام آن را «المجتبى» گذاشت و همين «المجتبى» يكى ار كتب شش‌گانه اهل سنت است كه به «السنن» يا «السنن الكبرى» مشهور است. (شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه).
    «السنن الكبرى»: [[المجتبی من السنن (المشهور بسنن النسائی)|سنن نسائى]]  بعد از صحيحين ([[صحيح بخارى]] و[[صحيح مسلم]])، به‌عنوان سومين كتاب حديثى مهم و مورد توجه اهل سنت محسوب مى‌شود.<ref>نسائى، تأليف محمد عويضه، ص 64</ref>
    از [[حاکم نیشابوری، محمد بن عبدالله|حاكم نيشابورى]] نقل شده است: «چندين بار از ابوالحسن دارقطنى شنيدم كه مى‌گفت: ابوعبدالرحمن نسائى، بر هركس ديگرى به علم حديث و به جرح و تعديل روات، در زمان خودش تقدم دارد.» .<ref>اصحاب صحاح سته، تأليف محى‌الدين صالحى، ص 129</ref>
     
    كتاب ال[[المجتبی من السنن (المشهور بسنن النسائی)|سنن نسائى]]، در واقع تلخيصى از كتاب حجيم «السنن الكبرى» كه خودش تأليف كرده، مى‌باشد. وى، ابتدا كتابى حجيم در حديث تصنيف كرد تحت عنوان «السنن الكبرى»، سپس كتاب را به امير حله اهدا كرد. امير حله از او پرسيد: آيا تمام احاديث كتابت صحيح مى‌باشد؟ گفت: نه. پس حاكم او را امر كرد كه تنها احاديث صحيح را در كتابى ديگر بياورد، لذا نسائى احاديثى از «السنن الكبرى» برگزيد و نام آن را «المجتبى» گذاشت و همين «المجتبى» يكى ار كتب شش‌گانه اهل سنت است كه به «السنن» يا «السنن الكبرى» مشهور است.<ref>شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه</ref>


    از ديگر آثار نسائى مى‌توان به كتاب «خصائص» اشاره كرد كه در فضائل حضرت على و اهل بيت او نوشته شده است.
    از ديگر آثار نسائى مى‌توان به كتاب «خصائص» اشاره كرد كه در فضائل حضرت على و اهل بيت او نوشته شده است.


    «مناسك حج»، «الضعفاء و المتروكين»، «مسند على»، «مسند مالك»، «[[فضائل الصحابة]]» و «عمل اليوم و الليلة» از جمله ديگر آثار او به شمار مى‌رود. (شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه؛ الضعفاء الصغير، تأليف بخارى، ص 3؛ المنتظم، تأليف [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی|ابن الجوزى]]، ج 1، ص 96).
    «مناسك حج»، «الضعفاء و المتروكين»، «مسند على»، «مسند مالك»، «[[فضائل الصحابة]]» و «عمل اليوم و الليلة» از جمله ديگر آثار او به شمار مى‌رود.<ref>شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه؛ الضعفاء الصغير، تأليف بخارى، ص 3؛ المنتظم، تأليف [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی|ابن الجوزى]]، ج 1، ص 96</ref>


    == وفات ==
    == وفات ==




    درسال وفات نسائى، بين منابع، چندان اختلافى به چشم نمى‌خورد و عموماً سال وفات او را سال 303ق، نوشته‌اند. ([[معجم البلدان|معجم البلدان]]، ج 5، ص 282). ماه وفات او را برخى ماه شعبان و برخى ماه صفر همين سال نوشته‌اند. (الوافى بالوفيات، ج 6، ص 416). در باب علت وفات او در منابع آمده است: «وى به خاطر محبت به [[علی بن ابی‎طالب(ع)، امام اول|حضرت على(ع)]]  جان خويش را از دست داد، چرا كه وقتى از مصر به شام رفت، از او در باره برترى معاويه بر على(ع) پرسيدند؛ بنا به قولى، گفت: «ا لا ترضى رأساً برأس حتى يتفضل؟» و بنا به قول ديگرى گفت: فضيلتى براى او نمى‌دانم. لذا با مشت و لگد به جان او افتادند و او را از مسجد بيرون انداختند. وقتى مرگ خويش را احساس كرد، گفت مرا به مكه ببريد، پس او را به مكه بردند و در آنجا فوت كرد.
    درسال وفات نسائى، بين منابع، چندان اختلافى به چشم نمى‌خورد و عموماً سال وفات او را سال 303ق، نوشته‌اند.<ref>[[معجم البلدان|معجم البلدان]]، ج 5، ص 282</ref>  ماه وفات او را برخى ماه شعبان و برخى ماه صفر همين سال نوشته‌اند.<ref>الوافى بالوفيات، ج 6، ص 416</ref>  در باب علت وفات او در منابع آمده است: «وى به خاطر محبت به [[علی بن ابی‎طالب(ع)، امام اول|حضرت على(ع)]]  جان خويش را از دست داد، چرا كه وقتى از مصر به شام رفت، از او در باره برترى معاويه بر على(ع) پرسيدند؛ بنا به قولى، گفت: «ا لا ترضى رأساً برأس حتى يتفضل؟» و بنا به قول ديگرى گفت: فضيلتى براى او نمى‌دانم. لذا با مشت و لگد به جان او افتادند و او را از مسجد بيرون انداختند. وقتى مرگ خويش را احساس كرد، گفت مرا به مكه ببريد، پس او را به مكه بردند و در آنجا فوت كرد.


    سيوطى، پس از نقل قول اول مى‌نويسد: «از او در خصوص رواياتش در باب فضائل معاويه پرسيدند، گفت: من فضيلتى براى او نمى‌دانم، الا اين سخن پيامبر(ص) كه فرمود: «لا اشبع الله بطنه»؛ خدا شكمش را سير نكند. لذا اهل شام، او را سخت كتك زدند و وى را از مسجد بيرون انداختند. وى به رمله رفت و در آنجا مرد.» (شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه). [[سيوطى]] مى‌نويسد: «و بنا به نقل دارقطنى پس از اين ماجرا، درخواست كرد او را به مكه ببرند و در مكه فوت كرد.» (همان).
    سيوطى، پس از نقل قول اول مى‌نويسد: «از او در خصوص رواياتش در باب فضائل معاويه پرسيدند، گفت: من فضيلتى براى او نمى‌دانم، الا اين سخن پيامبر(ص) كه فرمود: «لا اشبع الله بطنه»؛ خدا شكمش را سير نكند. لذا اهل شام، او را سخت كتك زدند و وى را از مسجد بيرون انداختند. وى به رمله رفت و در آنجا مرد.» (شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه). [[سيوطى]] مى‌نويسد: «و بنا به نقل دارقطنى پس از اين ماجرا، درخواست كرد او را به مكه ببرند و در مكه فوت كرد.»<ref>همان</ref>
     
    ==پانویس ==
    <references />




    خط ۹۹: خط ۱۱۹:


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:قدیم 25 مرداد الی 24 شهریور]]

    نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۲۶

    نسائی، احمد بن علی
    نام نسائی، احمد بن علی
    نام های دیگر نسائی، ابوعبدالرحمن احمد بن شعیب

    نسائی، احمد بن شعیب

    احمد بن شعیب النسائی
    

    احمد بن شعیب بن علی الخراسانی النسائی

    حافظ نسایی

    احمد بن علی

    نسایی

    احمد بن شعیب

    نام پدر علی بن شعیب
    متولد 215ق
    محل تولد نسا
    رحلت 303 هـ.ق
    اساتید ابوشعیب سوسی، احمدبن ابی نصر نیشابوری
    برخی آثار
    کد مؤلف AUTHORCODE861AUTHORCODE


    ابوعبدالرحمن، احمد بن على بن شعيب نسائى (۲۳۵- ۸۳۰ هجری)، معروف به امام نسائی محدث معروف و مؤلف يكى از صحاح سته اهل سنت، و نویسندهٔ کتاب سنن نسائی

    در سال 214 يا 215ق، در شهر نساء به دنيا آمد. [۱]

    در خصوص دوران كودكى وى اطلاعات چندانى در دست نيست. منابع تاريخى به مسافرت‌هاى وى به شهرهايى چون خراسان، حجاز، عراق، جزيره، شام و مصر به‌منظور كسب دانش و استماع حديث اشاره كرده‌اند.[۲]

    زركلى مى‌نويسد: «وى به شهرهاى زيادى سفر كرد و سرانجام در مصر ساكن شد. پس از اينكه مشايخ مصر بر او حسد ورزيدند، به رمله از شهرهاى فلسطين رفت.».[۳]

    از جمله اساتيد وى كه از آنها نقل روايت كرده مى‌توان به «قتيبة بن سعيد»، «اسحاق بن ابراهيم بن حبيب»، «ابراهيم بن يعقوب»، «عيسى بن حماد»، «اسحاق بن راهويه»، «سليمان بن اشعث»، «اسحاق بن شاهين»، «ابراهيم بن سعيد»، «ابوداوود سجستانى» و... اشاره كرد.[۴]

    عده زيادى نيز ازمحضر وى كسب علم كرده‌اند و به نقل روايات پرداخته‌اند كه از جمله آن‌ها مى‌توان به «ابوالقاسم طبرانى»، «احمد بن عمير»، «ابوالميمون بن راشد»، «ابوسعيد العرابى» و «ابوجعفر الطحاوى» اشاره كرد.[۵]

    آثار

    «السنن الكبرى»: سنن نسائى بعد از صحيحين (صحيح بخارى وصحيح مسلم)، به‌عنوان سومين كتاب حديثى مهم و مورد توجه اهل سنت محسوب مى‌شود.[۶] از حاكم نيشابورى نقل شده است: «چندين بار از ابوالحسن دارقطنى شنيدم كه مى‌گفت: ابوعبدالرحمن نسائى، بر هركس ديگرى به علم حديث و به جرح و تعديل روات، در زمان خودش تقدم دارد.» .[۷]

    كتاب السنن نسائى، در واقع تلخيصى از كتاب حجيم «السنن الكبرى» كه خودش تأليف كرده، مى‌باشد. وى، ابتدا كتابى حجيم در حديث تصنيف كرد تحت عنوان «السنن الكبرى»، سپس كتاب را به امير حله اهدا كرد. امير حله از او پرسيد: آيا تمام احاديث كتابت صحيح مى‌باشد؟ گفت: نه. پس حاكم او را امر كرد كه تنها احاديث صحيح را در كتابى ديگر بياورد، لذا نسائى احاديثى از «السنن الكبرى» برگزيد و نام آن را «المجتبى» گذاشت و همين «المجتبى» يكى ار كتب شش‌گانه اهل سنت است كه به «السنن» يا «السنن الكبرى» مشهور است.[۸]

    از ديگر آثار نسائى مى‌توان به كتاب «خصائص» اشاره كرد كه در فضائل حضرت على و اهل بيت او نوشته شده است.

    «مناسك حج»، «الضعفاء و المتروكين»، «مسند على»، «مسند مالك»، «فضائل الصحابة» و «عمل اليوم و الليلة» از جمله ديگر آثار او به شمار مى‌رود.[۹]

    وفات

    درسال وفات نسائى، بين منابع، چندان اختلافى به چشم نمى‌خورد و عموماً سال وفات او را سال 303ق، نوشته‌اند.[۱۰] ماه وفات او را برخى ماه شعبان و برخى ماه صفر همين سال نوشته‌اند.[۱۱] در باب علت وفات او در منابع آمده است: «وى به خاطر محبت به حضرت على(ع) جان خويش را از دست داد، چرا كه وقتى از مصر به شام رفت، از او در باره برترى معاويه بر على(ع) پرسيدند؛ بنا به قولى، گفت: «ا لا ترضى رأساً برأس حتى يتفضل؟» و بنا به قول ديگرى گفت: فضيلتى براى او نمى‌دانم. لذا با مشت و لگد به جان او افتادند و او را از مسجد بيرون انداختند. وقتى مرگ خويش را احساس كرد، گفت مرا به مكه ببريد، پس او را به مكه بردند و در آنجا فوت كرد.

    سيوطى، پس از نقل قول اول مى‌نويسد: «از او در خصوص رواياتش در باب فضائل معاويه پرسيدند، گفت: من فضيلتى براى او نمى‌دانم، الا اين سخن پيامبر(ص) كه فرمود: «لا اشبع الله بطنه»؛ خدا شكمش را سير نكند. لذا اهل شام، او را سخت كتك زدند و وى را از مسجد بيرون انداختند. وى به رمله رفت و در آنجا مرد.» (شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه). سيوطى مى‌نويسد: «و بنا به نقل دارقطنى پس از اين ماجرا، درخواست كرد او را به مكه ببرند و در مكه فوت كرد.»[۱۲]

    پانویس

    1. شرح سنن النسائى، تأليف سيوطى، ج 1، ص ب، مقدمه
    2. همان
    3. الاعلام، ج 1، ص 171
    4. معجم البلدان، ياقوت حموى، ج 5، ص 282؛ شرح سنن النسائى، ج 1، ص ب، مقدمه
    5. شرح سنن النسائى، ج 1، ص ج، مقدمه
    6. نسائى، تأليف محمد عويضه، ص 64
    7. اصحاب صحاح سته، تأليف محى‌الدين صالحى، ص 129
    8. شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه
    9. شرح سنن النسائى، ج 1، ص د، مقدمه؛ الضعفاء الصغير، تأليف بخارى، ص 3؛ المنتظم، تأليف ابن الجوزى، ج 1، ص 96
    10. معجم البلدان، ج 5، ص 282
    11. الوافى بالوفيات، ج 6، ص 416
    12. همان


    وابسته‌ها

    ویژگی‌های امیرمؤمنان علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام

    خصائص أميرالمؤمنين علي بن أبي‌طالب رضی‌الله‌عنه

    المجتبی من السنن (المشهور بسنن النسائی)

    السنن الکبری

    حديث الولاية و من روی غدير خم من الصحابة

    تفسیر النسائي

    الطب

    سنن النسایی بشرح الحافظ جلال الدین السیوطی و حاشیه الامام السندی

    ترجمه خصائص امیر المؤمنین علی ابن ابیطالب علیه‌السلام

    شرح خصائص امیر المومنین علی بن ابیطالب علیه‌السلام

    امتیازات علوی (ترجمه و تحقیق خصایص امیر المومنین علی بن ابیطالب ع)

    کتاب الضعفاء الصغیر

    السنن الکبری

    الضعفاء و المتروکين

    المجموع في ضعفاء و المتروکين

    خصائص امير المومنين علي ابن ابي طالب کرم الله وجهه و بذيله کتاب الحلي بتخريج خصائص علي(رض)

    سنن النسائي الصغري