نهروالی، محمد بن احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'مى‌كردند' به 'می‌كردند')
     
    (۱۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class='wikiInfo'>
    <div class="wikiInfo">
    [[پرونده:NUR16113.jpg|بندانگشتی|نهروالی، محمد بن احمد]]
    [[پرونده:NUR16113.jpg|بندانگشتی|نهروالی، محمد بن احمد]]
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    |-
    |-
    ! نام!! data-type='authorName'|نهروالی، محمد بن احمد
    ! نام!! data-type="authorName" |نهروالی، محمد بن احمد
    |-
    |-
    |نام های دیگر  
    |نام‌های دیگر  
    |data-type='authorOtherNames'|  
    | data-type="authorOtherNames" |  
    |-
    |-
    |نام پدر  
    |نام پدر  
    |data-type='authorfatherName'|
    | data-type="authorfatherName" |احمد
    |-
    |-
    |متولد  
    |متولد  
    |data-type='authorbirthDate'|
    | data-type="authorbirthDate" |917ق
    |-
    |-
    |محل تولد
    |محل تولد
    |data-type='authorBirthPlace'|
    | data-type="authorBirthPlace" |لاهور
    |-
    |-
    |رحلت  
    |رحلت  
    |data-type='authorDeathDate'|990 ق
    | data-type="authorDeathDate" |26 ربیع‌الثانی 990ق برابر با  مه 1582ق
    |-
    |-
    |اساتید
    |اساتید
    |data-type='authorTeachers'|
    | data-type="authorTeachers" |پدرش علاءالدین احمد
    [[ابن دیبع، عبدالرحمن بن علی|ابن دیبع، ابومحمد عبدالرحمان بن علی شیبانی عبدری زبیدی یمنی]]
     
    [[علاءالدین کرمانی]]
     
    [[محمد بن نجم‌الدین صالحی]]
    |-
    |-
    |برخی آثار
    |برخی آثار
    |data-type='authorWritings'|
    | data-type="authorWritings" |[[الإعلام بأعلام بيت‌الله الحرام]]
    |-class='articleCode'
    [[تاريخ المدينة]]
    |- class="articleCode"
    |کد مؤلف
    |کد مؤلف
    |data-type='authorCode'|AUTHORCODE16113AUTHORCODE
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE16113AUTHORCODE
    |}
    |}
    </div>
    </div>


    '''قطب‌الدين بن علاءالدين النهروالي'''' از علماى حنفى مذهب قرن دهم هجرى است. نسبت او آن گونه كه برخى توهم كرده‌اند، به نهروان نمى‌رسد، بلكه به گفته «أعلام الإعلام» به قريه‌اى از هند باز مى‌گردد. او در زمينه فقه، اصول، تفسير و ساير علوم تدريس مى‌نمود و كاتب اشراف مكه بود. فصاحت و بلاغت در برخى از آثارش مانند: «البرق اليماني في الفتح العثماني» به خوبى نمايان است. از روحيات او چنين نقل كرده‌اند كه به گردش در باغ و بوستان علاقه داشت. به دليلى نامعلوم نزد اتراك از جايگاه والايى برخوردار بود و كسى از بزرگان آن‌ها حج به جاى نمى‌آورد مگر اينكه با او طواف به جاى آورد. آن‌ها به او كتب نفيس و عطاياى فراوانى تقديم می‌كردند. وى در سال 998ق بدرود حيات گفت.
    '''قطب‌الدین محمد بن علاءالدین احمد مکی نُّهْرُوالی''' (917- 990ق)، مورخ'''،''' محقق، از علماى حنفى مذهب هند در قرن دهم هجرى
     
    == ولادت ==
    نسبت او آن گونه که برخى توهم کرده‌اند، به نهروان نمى‌رسد، بلکه به گفته «أعلام الإعلام» به قریه‌اى از هند باز مى‌گردد که امروز به شهر تبدیل شده و به نُْهُروّالة مشهور است و در غرب هند و از اقلیم دوم به گجرات.
     
    از طرف دیگر  به او قطب‌الدین محمد مکی گویند، به دلیل مهاجرت او به حجاز و سکونت در آنجا.
     
    قطب‌الدین در سال 917ق برابر با 1511 یا 1512م در لاهور متولد گردید. هنگامی که پدرش علاءالدین احمد به مکه سفر کرد، تا مقام معلمی مدرسه‌ای را که احمد شاه گجرات تأسیس شده بود را بر عهده بگیرد، پسرش قطب‌الدین را نیز با خود به مکه برد. تاریخ سفر به مکه باید قبل از 930ق بوده باشد، زیرا قطب‌الدین خود گزارش داده که در ذی‌الحجه سال 930ق برای اولین بار در سرزمین عرفات را تجربه کرده بودند، که پس از یک دوره طولانی خشکسالی سیلی عظیم درگرفته بود.
     
    == اساتید ==
    اولین استاد او پدرش علاءالدین احمد بود، کتاب [[أخبار مكة و ما جاء فيها من الآثار (ازرقی)|أخبار مكة و ما جاء فيها من الآثار]] ازرقی از جمله کتابهایی بود که نزد پدرش آموخت. همچنین از اساتید دیگر که در مکه ساکن بودند و یا به طور موقت به شهر مکه می‌آمدند، علوم مختلف را آموخت. محب‌الدین ابوالقاسم نویری و [[ابن دیبع، عبدالرحمن بن علی|ابن دیبع، ابومحمد عبدالرحمان بن علی شیبانی عبدری زبیدی یمنی]]، ملقب به وجیه‌الدین (۸۶۶- ۹۴۴ق)، شیخ نقشبندی [[علاءالدین کرمانی]]، تصوف را به قطب‌الدین آموخت.


    == تأليفات==
    از دیگر اساتید او  [[محمد بن نجم‌الدین صالحی]] را می‌توان نام برد.


    == سفر به مصر و استانبول ==
    در سال 943ق  برای آموزش بیشتر به مصر سفر کرد، و نزد برخی از شاگردان سیوطی علم آموخت و با محمد بن یعقوب علاءالله متوکل سوم آخرین خلیفه عباسی که در قاهره بود،  ملاقات نمود.


    1- الأعلام في أخبار بيت‌الله الحرام
    در همان سال او سفری به استانبول کرد و با آسف چان وزیر سلطان گجرات بهادر شاه، همراه شد، که هدف از این سفر جلب حمایت عثمانی از گجرات بود که سپس توسط طرف پرتغالی مورد حمله واقع شد.


    2- تاريخ المدينة.
    در استانبول به دیدار ایاز پاشا که با پدرش آشنا و مکاتبه داشت، رفت، و او را نزد سلطان سلیمان اول برد، اجازه یافت تا دست او را ببوسد، و لباسی هدیه از طرف او گرفت و از آن زمان به بعد از حمایت بالایی برخوردار شد.


    او احتمالا در این سفر با بدرالدین بن محمد بن محمد القسونی پزشک شخصی سلطان نیز آشنا گردید، و سپس مکاتبات علمی با او داشت.
    == اشتغال در مکه ==
    قطب‌الدین در بازگشت به مکه به عنوان معلم در مدرسه اشرفیه که توسط سلطان ابونصر قایتبای تأسیس شده بود، استخدام شد.
    او در زمینه فقه، اصول، تفسیر و سایر علوم تدریس مى‌نمود و کاتب اشراف مکه بود. او همچنین به عنوان کتابدار در مدرسه خدمت می‌کرد، و  به باز گرداندن 300 کتاب مفقود شده و نیز صحافی برخی کتابها، آنها را به کتابخانه برگرداند.
    از آنجایی که قطب‌الدین در تدوین (انشاء) متون منثور عربی مهارت بالایی داشت، شرفای مکه علاقمند بودند از او در روابط تجاری خود با دولت عثمانی استفاده کنند.تسلط او به زبان ترکی به او کمک کرد تا با مقامات عثمانی منطقه آشنا شود، و نیز او به عنوان راهنمای حجاج عثمانی در مکه تبدیل شود و کسى از بزرگان آن‌ها حج به جاى نمى‌آورد مگر اینکه با او طواف به جاى آورد. پاداشهای سخاوتمندانه آنها به او سبب شد او  بتواند کتابهای خوبی را به زبان عربی خریداری کند، به گونه‌ای که این مجموعه کتابهای او در زمان او بی نظیر بود.
    لطف و علاقه‌ای که قطب‌الدین نزد نخبگان سیاسی عثمانی داشت، سبب شد تا او به عنوان مفتی مکه منصوب گردد.
    فصاحت و بلاغت در برخى از آثارش مانند: «البرق الیمانی فی الفتح العثمانی» به خوبى نمایان است. از روحیات او چنین نقل کرده‌اند که به گردش در باغ و بوستان علاقه داشت.
    == وفات ==
    به نقل از  [[عصامی، عبدالملک بن حسین|عبدالملک بن حسین عصامی مکی]] تاریخ وفات قطب‌الدین 26 ربیع‌الثانی 990ق برابر با  مه 1582ق بوده است و او را در قبرستان معلا به خاک سپردند. <ref>[https://de.wikipedia.org/wiki/Qutb_ad-D%C4%ABn_an-Nahraw%C4%81l%C4%AB ویکی‌پدیای آلمانی] </ref>
    == آثار==
    # الإعلام بأعلام بلد الله الحرام
    # تاریخ المدینة.
    # البرق اليماني في الفتح العثماني
    ==پانویس ==
    <references />
    ==منابع مقاله==
    [https://de.wikipedia.org/wiki/Qutb_ad-D%C4%ABn_an-Nahraw%C4%81l%C4%AB ر.ک. ویکی‌پدیای آلمانی]


    ==وابسته‌ها==
    ==وابسته‌ها==
    [[الإعلام بأعلام بيت‌الله الحرام]]
    {{وابسته‌ها}}
     
    [[كتاب الإعلام بأعلام بيت‌الله الحرام]]
     
    [[الإعلام بأعلام بيت‌الله الحرام (محقق: علی محمد عمر)]]
     
    [[تاريخ المدينة]]


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:آذر(1400)]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۲۶

    نهروالی، محمد بن احمد
    نام نهروالی، محمد بن احمد
    نام‌های دیگر
    نام پدر احمد
    متولد 917ق
    محل تولد لاهور
    رحلت 26 ربیع‌الثانی 990ق برابر با  مه 1582ق
    اساتید پدرش علاءالدین احمد

    ابن دیبع، ابومحمد عبدالرحمان بن علی شیبانی عبدری زبیدی یمنی

    علاءالدین کرمانی

    محمد بن نجم‌الدین صالحی

    برخی آثار الإعلام بأعلام بيت‌الله الحرام

    تاريخ المدينة

    کد مؤلف AUTHORCODE16113AUTHORCODE

    قطب‌الدین محمد بن علاءالدین احمد مکی نُّهْرُوالی (917- 990ق)، مورخ، محقق، از علماى حنفى مذهب هند در قرن دهم هجرى

    ولادت

    نسبت او آن گونه که برخى توهم کرده‌اند، به نهروان نمى‌رسد، بلکه به گفته «أعلام الإعلام» به قریه‌اى از هند باز مى‌گردد که امروز به شهر تبدیل شده و به نُْهُروّالة مشهور است و در غرب هند و از اقلیم دوم به گجرات.

    از طرف دیگر به او قطب‌الدین محمد مکی گویند، به دلیل مهاجرت او به حجاز و سکونت در آنجا.

    قطب‌الدین در سال 917ق برابر با 1511 یا 1512م در لاهور متولد گردید. هنگامی که پدرش علاءالدین احمد به مکه سفر کرد، تا مقام معلمی مدرسه‌ای را که احمد شاه گجرات تأسیس شده بود را بر عهده بگیرد، پسرش قطب‌الدین را نیز با خود به مکه برد. تاریخ سفر به مکه باید قبل از 930ق بوده باشد، زیرا قطب‌الدین خود گزارش داده که در ذی‌الحجه سال 930ق برای اولین بار در سرزمین عرفات را تجربه کرده بودند، که پس از یک دوره طولانی خشکسالی سیلی عظیم درگرفته بود.

    اساتید

    اولین استاد او پدرش علاءالدین احمد بود، کتاب أخبار مكة و ما جاء فيها من الآثار ازرقی از جمله کتابهایی بود که نزد پدرش آموخت. همچنین از اساتید دیگر که در مکه ساکن بودند و یا به طور موقت به شهر مکه می‌آمدند، علوم مختلف را آموخت. محب‌الدین ابوالقاسم نویری و ابن دیبع، ابومحمد عبدالرحمان بن علی شیبانی عبدری زبیدی یمنی، ملقب به وجیه‌الدین (۸۶۶- ۹۴۴ق)، شیخ نقشبندی علاءالدین کرمانی، تصوف را به قطب‌الدین آموخت.

    از دیگر اساتید او محمد بن نجم‌الدین صالحی را می‌توان نام برد.

    سفر به مصر و استانبول

    در سال 943ق برای آموزش بیشتر به مصر سفر کرد، و نزد برخی از شاگردان سیوطی علم آموخت و با محمد بن یعقوب علاءالله متوکل سوم آخرین خلیفه عباسی که در قاهره بود، ملاقات نمود.

    در همان سال او سفری به استانبول کرد و با آسف چان وزیر سلطان گجرات بهادر شاه، همراه شد، که هدف از این سفر جلب حمایت عثمانی از گجرات بود که سپس توسط طرف پرتغالی مورد حمله واقع شد.

    در استانبول به دیدار ایاز پاشا که با پدرش آشنا و مکاتبه داشت، رفت، و او را نزد سلطان سلیمان اول برد، اجازه یافت تا دست او را ببوسد، و لباسی هدیه از طرف او گرفت و از آن زمان به بعد از حمایت بالایی برخوردار شد.

    او احتمالا در این سفر با بدرالدین بن محمد بن محمد القسونی پزشک شخصی سلطان نیز آشنا گردید، و سپس مکاتبات علمی با او داشت.

    اشتغال در مکه

    قطب‌الدین در بازگشت به مکه به عنوان معلم در مدرسه اشرفیه که توسط سلطان ابونصر قایتبای تأسیس شده بود، استخدام شد.

    او در زمینه فقه، اصول، تفسیر و سایر علوم تدریس مى‌نمود و کاتب اشراف مکه بود. او همچنین به عنوان کتابدار در مدرسه خدمت می‌کرد، و به باز گرداندن 300 کتاب مفقود شده و نیز صحافی برخی کتابها، آنها را به کتابخانه برگرداند.

    از آنجایی که قطب‌الدین در تدوین (انشاء) متون منثور عربی مهارت بالایی داشت، شرفای مکه علاقمند بودند از او در روابط تجاری خود با دولت عثمانی استفاده کنند.تسلط او به زبان ترکی به او کمک کرد تا با مقامات عثمانی منطقه آشنا شود، و نیز او به عنوان راهنمای حجاج عثمانی در مکه تبدیل شود و کسى از بزرگان آن‌ها حج به جاى نمى‌آورد مگر اینکه با او طواف به جاى آورد. پاداشهای سخاوتمندانه آنها به او سبب شد او بتواند کتابهای خوبی را به زبان عربی خریداری کند، به گونه‌ای که این مجموعه کتابهای او در زمان او بی نظیر بود.

    لطف و علاقه‌ای که قطب‌الدین نزد نخبگان سیاسی عثمانی داشت، سبب شد تا او به عنوان مفتی مکه منصوب گردد.

    فصاحت و بلاغت در برخى از آثارش مانند: «البرق الیمانی فی الفتح العثمانی» به خوبى نمایان است. از روحیات او چنین نقل کرده‌اند که به گردش در باغ و بوستان علاقه داشت.

    وفات

    به نقل از عبدالملک بن حسین عصامی مکی تاریخ وفات قطب‌الدین 26 ربیع‌الثانی 990ق برابر با  مه 1582ق بوده است و او را در قبرستان معلا به خاک سپردند. [۱]

    آثار

    1. الإعلام بأعلام بلد الله الحرام
    2. تاریخ المدینة.
    3. البرق اليماني في الفتح العثماني

    پانویس


    منابع مقاله

    ر.ک. ویکی‌پدیای آلمانی

    وابسته‌ها