آوی، حسین بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'فارسى' به 'فارسی')
    جز (جایگزینی متن - ' اين ' به ' این ')
    خط ۳۱: خط ۳۱:
    </div>
    </div>


    '''حسين بن محمّد بن ابى‌الرّضا آوى''' نویسنده کتاب معروف «ترجمه محاسن اصفهان» است. از احوال او هيچ‌گونه اطّلاعى در دست نيست؛ همين قدر از اشاراتى كه خود او در طىّ اين تأليف به احوال خویش نموده، معلوم مى‌شود كه او از سادات آوه (آبه كنونى، بين قزوین و همدان) بوده است. در جوانى، از آن‌جا به كاشان و از كاشان به اصفهان رفت و در اين شهر مقيم شد. در آن‌جا به کتاب عربى «محاسن اصفهان» دست يافت و آن را تا سال 729ق به فارسی ترجمه و به خواجه غياث‌الدّين محمّد هديه نمود.
    '''حسين بن محمّد بن ابى‌الرّضا آوى''' نویسنده کتاب معروف «ترجمه محاسن اصفهان» است. از احوال او هيچ‌گونه اطّلاعى در دست نيست؛ همين قدر از اشاراتى كه خود او در طىّ این تأليف به احوال خویش نموده، معلوم مى‌شود كه او از سادات آوه (آبه كنونى، بين قزوین و همدان) بوده است. در جوانى، از آن‌جا به كاشان و از كاشان به اصفهان رفت و در این شهر مقيم شد. در آن‌جا به کتاب عربى «محاسن اصفهان» دست يافت و آن را تا سال 729ق به فارسی ترجمه و به خواجه غياث‌الدّين محمّد هديه نمود.


    وى مدّت‌ها در اصفهان زيست و با بزرگان و متنفّذين آن شهر، مثل افراد خاندان صاعدى و خواجه شمس‌الدّين محمّد بن نظام‌الدّين يزدى و امير مظفّرالدّين شيخ على، حكّام آن‌جا محشور بود و از خوان نعم اينان بهره برد.
    وى مدّت‌ها در اصفهان زيست و با بزرگان و متنفّذين آن شهر، مثل افراد خاندان صاعدى و خواجه شمس‌الدّين محمّد بن نظام‌الدّين يزدى و امير مظفّرالدّين شيخ على، حكّام آن‌جا محشور بود و از خوان نعم اينان بهره برد.

    نسخهٔ ‏۵ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۳۹

    آوی، حسین بن محمد
    نام آوی، حسین بن محمد
    نام‌های دیگر
    نام پدر
    متولد
    محل تولد
    رحلت
    اساتید
    برخی آثار محاسن اصفهان
    کد مؤلف AUTHORCODE6945AUTHORCODE

    حسين بن محمّد بن ابى‌الرّضا آوى نویسنده کتاب معروف «ترجمه محاسن اصفهان» است. از احوال او هيچ‌گونه اطّلاعى در دست نيست؛ همين قدر از اشاراتى كه خود او در طىّ این تأليف به احوال خویش نموده، معلوم مى‌شود كه او از سادات آوه (آبه كنونى، بين قزوین و همدان) بوده است. در جوانى، از آن‌جا به كاشان و از كاشان به اصفهان رفت و در این شهر مقيم شد. در آن‌جا به کتاب عربى «محاسن اصفهان» دست يافت و آن را تا سال 729ق به فارسی ترجمه و به خواجه غياث‌الدّين محمّد هديه نمود.

    وى مدّت‌ها در اصفهان زيست و با بزرگان و متنفّذين آن شهر، مثل افراد خاندان صاعدى و خواجه شمس‌الدّين محمّد بن نظام‌الدّين يزدى و امير مظفّرالدّين شيخ على، حكّام آن‌جا محشور بود و از خوان نعم اينان بهره برد.


    وابسته‌ها