ابن قاصح، علی بن عثمان: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - ' الدين' به 'الدين')
    جز (جایگزینی متن - ' ص ' به ' ص')
    خط ۷۴: خط ۷۴:




    # دائرةالمعارف بزرگ اسلامى، ج 4، ص 436، عباس نقيبى؛
    # دائرةالمعارف بزرگ اسلامى، ج 4، ص436، عباس نقيبى؛
    # لغت‌نامه علامه دهخدا، مدخل على عذرى.
    # لغت‌نامه علامه دهخدا، مدخل على عذرى.



    نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۲۱

    ابن قاصح، علی بن عثمان
    نام ابن قاصح، علی بن عثمان
    نام‌های دیگر ابن العذری

    ابن القاصح، ابوالبقاء علی بن عثمان

    ابن القاصح، علی بن عثمان

    نام پدر
    متولد 1316 م
    محل تولد
    رحلت 801 هـ.ق یا 1399 م
    اساتید
    برخی آثار
    کد مؤلف AUTHORCODE1305AUTHORCODE


    ابوالبقاء نور‌الدين على بن عثمان بن محمد عذرى، معروف به ابن قاصح، از عالمان و قاريان شافعى‌مذهب قرن هشتم هجرى است كه در سال 716ق / 1316م، در بغداد ديده به جهان گشود.

    وى در علم قرائت استاد فن بود و از دانش‌هاى ديگر نيز بهره داشت. آثار به‌جاى‌مانده از وى گوياى آن است كه وى به نجوم، هيئت و رياضيات نيز آگاه بوده است.

    نام او گاه به‌صورت «على بن محمد بن عثمان» و كنيه وى به شكل «ابوالقاسم» و «ابوالحسن» نيز آمده است.

    او، «شاطبيه» را از مجد‌الدين اسماعيل كفتى فراگرفت و از ميدومى، ابن ابى حوافر، رحبى و مقدسى اجازه روايت دريافت كرد.

    وى همچنين قرائت‌هاى ده‌گانه و غير آن را بر ابوبكر بن جندى خواند و در جامع ماردانى به تعليم قرائت پرداخت. وى در اين زمينه، شاگردانى نيز تربيت كرد، از جمله برهان‌الدين صالحى كه برخى از تصانيف وى و آثار پيشينيان را همچون «المستنير» ابن سوار، «ارشاد المبتدى» قلانسى و «الكافى» ابن شريح، از او فراگرفت و روايت نمود.

    زراتينى و زين‌الدين رضوان نيز از شاگردان وى به شمار مى‌روند.

    آثار

    الف) چاپى:

    1. تلخيص الفوائد في شرح اتراب القصائد كه شرحى است بر «رائيه» شاطبى در رسم مصحف؛
    2. سراج القارى المبتدى و تذكار المقرى المنتهى.

    ب) خطى:

    1. اتفاق القراء؛
    2. تحفة الانام في الوقف على الهمزة لحمزة و هشام؛
    3. تحفة الطلاب في العمل بربع الاسطرلاب؛
    4. درة الافكار في معرفة اوقات الليل و النهار؛
    5. قرة العين في الفتح و الامالة و بين اللفظين؛
    6. مصطلح الاشارات في القرائات الزوائد المروية عن الثقات؛
    7. المنهل العذب المسيب في شرح العمل بالريع المجيب؛
    8. نزهة المشتغلين في احكام النون الساكنة و التنوين.

    ضمناً آثار ديگرى نيز در قرائت و نجوم به وى نسبت داده شده كه يافت نشده‌اند.

    وى در 801ق / 1399م، وفات يافت.

    منابع مقاله

    1. دائرةالمعارف بزرگ اسلامى، ج 4، ص436، عباس نقيبى؛
    2. لغت‌نامه علامه دهخدا، مدخل على عذرى.


    وابسته‌ها

    سراج القاری المبتدی و تذکار المقری المنتهی

    مصطلح الإشارات في القرائات الزوائد المروية عن الثقات

    قرة العين في الفتح و الإمالة و بين اللفظين

    شرح تلخيص الفواد و تقريب المتباعد علي عقيلة أتراب القصايد