ابن مفلح، محمد بن مفلح: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'مولف' به 'مؤلف')
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۳۳: خط ۳۳:
    ==ولادت==
    ==ولادت==


    «شمس الدين ابوعبدالله محمد بن مفلح»، سر سلسله و مهم‌ترين شخصيت خاندان ابن مفلح است. [[زرکلی، خیرالدین|زركلى]] از منابع متقدم نقل كرده است كه وى در سال 710ق در بيت‌المقدس به دنيا آمد و همانجا رشد يافت. مشاهيرى چون [[ذهبى]] و مزّى از مشايخ او بوده‌اند. شمس الدين كه نيابت قاضى القضاة جمال الدين مرداوى را در قضا برعهده داشت با دختر او ازدواج كرد و از وى صاحب هفت فرزند شد. در منابع موجود از شمس الدين پنج پسر شناخته شده است. او در علوم مختلف دست داشت، اما در فقه تواناتر بود.  
    '''شمس الدين ابوعبدالله محمد بن مفلح'''، سر سلسله و مهم‌ترين شخصيت خاندان ابن مفلح است. [[زرکلی، خیرالدین|زركلى]] از منابع متقدم نقل كرده است كه وى در سال 710ق در بيت‌المقدس به دنيا آمد و همانجا رشد يافت. مشاهيرى چون [[ذهبى]] و مزّى از مشايخ او بوده‌اند. شمس الدين كه نيابت قاضى القضاة جمال الدين مرداوى را در قضا برعهده داشت با دختر او ازدواج كرد و از وى صاحب هفت فرزند شد. در منابع موجود از شمس الدين پنج پسر شناخته شده است. او در علوم مختلف دست داشت، اما در فقه تواناتر بود.  





    نسخهٔ ‏۱ آوریل ۲۰۱۷، ساعت ۱۹:۵۷

    ابن مفلح، محمد بن مفلح‏
    نام ابن مفلح، محمد بن مفلح‏
    نام های دیگر
    نام پدر
    متولد
    محل تولد
    رحلت 736 هـ.ق
    اساتید
    برخی آثار
    کد مؤلف AUTHORCODE8829AUTHORCODE

    ولادت

    شمس الدين ابوعبدالله محمد بن مفلح، سر سلسله و مهم‌ترين شخصيت خاندان ابن مفلح است. زركلى از منابع متقدم نقل كرده است كه وى در سال 710ق در بيت‌المقدس به دنيا آمد و همانجا رشد يافت. مشاهيرى چون ذهبى و مزّى از مشايخ او بوده‌اند. شمس الدين كه نيابت قاضى القضاة جمال الدين مرداوى را در قضا برعهده داشت با دختر او ازدواج كرد و از وى صاحب هفت فرزند شد. در منابع موجود از شمس الدين پنج پسر شناخته شده است. او در علوم مختلف دست داشت، اما در فقه تواناتر بود.


    آثار

    1. الآداب الشرعية و المنح المرعية؛
    2. اصول الفقه؛
    3. رسالة فى العمل بالخطوط؛
    4. النكت و الفوائد السنية على مشكلات المحرّر لمجدالدين ابن تيمية.


    وفات

    شمس الدين پس از سالها تأليف و تدريس در مدارس دمشق چون صاحبيه و جوزيه سرانجام در سال 763ق در دمشق درگذشت و در مقبرة ابن قدامة در كوه قاسيون به خاك سپرده شد.


    منبع مقاله

    دايرة المعارف بزرگ اسلامى، زير نظر كاظم موسوى بجنوردى، تهران، 1377، ج4، ص 654-655.


    وابسته‌ها

    الآداب الشرعیة و المنح المرعیة / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده