ابوالشیخ، عبدالله بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۴۸: خط ۴۸:
    |}
    |}
    </div>
    </div>
    {{کاربردهای دیگر|ابن حبان (ابهام زدایی)}}
    '''ابوالشيخ اصفهانى، ابومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حيان'''، (274 - آخر محرم 369ق / 887 - 27 اوت 979م)، محدث و مورخ نامى از اعلام اصفهان است. وى را با انتساب به جدش، حيانى نيز خوانده‌اند. برخى او را ابن حبان نيز خوانده‌اند.  
    '''ابوالشيخ اصفهانى، ابومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حيان'''، (274 - آخر محرم 369ق / 887 - 27 اوت 979م)، محدث و مورخ نامى از اعلام اصفهان است. وى را با انتساب به جدش، حيانى نيز خوانده‌اند. برخى او را ابن حبان نيز خوانده‌اند.  



    نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۲۳

    ابوالشیخ، عبدالله بن محمد
    نام ابوالشیخ، عبدالله بن محمد
    نام‌های دیگر اب‍ن ح‍ی‍ان‌، اب‍وم‍ح‍م‍د ع‍ب‍دال‍ل‍ه ب‍ن م‍ح‍م‍د

    اب‍ن ح‍ب‍ان‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه ب‍ن م‍ح‍م‍د

    اب‍ن ح‍ی‍ان الاص‍ب‍ه‍ان‍ی

    اب‍و ال‍ش‍ی‍خ‌، اب‍وم‍ح‍م‍د ع‍ب‍دال‍ل‍ه ب‍ن م‍ح‍م‍د

    اب‍و ال‍ش‍ی‍خ الانصاری

    ابوالشیخ اصفهانی

    نام پدر محمد
    متولد 274ق
    محل تولد اصفهان
    رحلت 369 ق
    اساتید ابن ابى‌حاتم رازى

    ابوالقاسم بغوى

    ابوبكر جعفر بن محمد فريابى

    برخی آثار الفوائد

    الأمثال في الحديث النبوي

    أخلاق النبي و آدابه

    کد مؤلف AUTHORCODE03590AUTHORCODE


    ابوالشيخ اصفهانى، ابومحمد عبدالله بن محمد بن جعفر بن حيان، (274 - آخر محرم 369ق / 887 - 27 اوت 979م)، محدث و مورخ نامى از اعلام اصفهان است. وى را با انتساب به جدش، حيانى نيز خوانده‌اند. برخى او را ابن حبان نيز خوانده‌اند.

    ولادت

    وی در حدود سال ۲۷۳ق متولّد شد، ابوالشيخ در خاندانى اهل علم و آشنا به حديث تولد و رشد يافت. وى پس از آموزش‌هاى مقدماتى در اصفهان، برای استماع حديث به شهرهاى مختلف بصره، بغداد موصل، مكه و مدينه سفر كرد.

    مشایخ

    وى نزد مشايخ بسيارى به فراگيرى دانش پرداخت. او در طبقه 10 و 11 طبقات المحدثين، شمار بسيارى از مشايخ نام‌آور خود را چون ابوالقاسم بغوى، ابن ابى‌حاتم رازى، ابوبكر جعفر بن محمد فريابى، ابویعلى موصلى، ابوبكر بزّاز، محمد بن يحيى ابن منده و ابوالحسن ابن شنبو را برشمرده است.

    در میان شاگردان و راویان ابوالشيخ نيز افراد مشهورى به چشم مى خورند، از جمله ابونعيم اصفهانى، ابوسعد مالينى، محمد بن اسحاق ابن منده، ابن مردویه و نيز نواده‌اش محمد بن عبدالرزاق بن ابى‌الشيخ.

    رجال‌شناسانى چون ابونعيم اصفهانى و سمعانى، وى را ثقه دانسته‌اند. تنها ابواحمد عسال اصفهانى به دليلى كه دانسته نيست، وى را تضعيف كرده است. ابوالشيخ در فقه، تفسير و نيز قرائت تبحر داشت.

    وفات

    او حدود شصت سال در اصفهان حدیث گفت، و سرانجام در سال ۳۶۹ق در سن ۹۶ سالگی وفات یافته است.

    آثار

    1. اخلاق النبى و آدابه؛
    2. الامثال في الحديث النبوى؛
    3. طبقات المحدثين باصبهان و الواردين عليها؛
    4. ذكر القران؛
    5. العظمة؛
    6. الفوائد؛

    ...

    وى داراى تفسيرى بوده كه مورد استفاده كسانى چون سيوطى در «الدر المنثور» قرار گرفته و ظاهراً مفقود شده است.[۱]

    پانویس

    1. سلماسی، مهدی، ج5،ص 601

    منابع مقاله

    سلماسی، مهدی، دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، جلد 5، ص601، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1374


    وابسته‌ها