احوال و آثار محمد بن جریر طبری: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    جز (جایگزینی متن - '↵↵|' به ' |')
     
    (۴۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class='wikiInfo'>
    {{جعبه اطلاعات کتاب
    [[پرونده:NUR10529J1.jpg|بندانگشتی|احوال و آثار محمد بن جریر طبری]]
    | تصویر =NUR10529J1.jpg
    {| class="wikitable aboutBookTable" style="text-align:Right"
    | عنوان =احوال و آثار محمد بن جریر طبری
    |+ |
    | عنوان‌های دیگر =
    |-
    | پدیدآوران =  
    ! نام کتاب!! data-type='bookName'|احوال و آثار محمد بن جریر طبری
    [[شهابی، علی‌اکبر]] (نویسنده)
    |-
    | زبان =فارسی
    |نام های دیگر کتاب
    | کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏54‎‏/‎‏1‎‏ ‎‏/‎‏ط‎‏2‎‏ش‎‏9
    |data-type='otherBookNames'|
    | موضوع =
    |-
    طبری، محمد بن جریر، 224؟ - 310ق. - سرگذشت‌نامه
    |پدیدآورندگان
    |data-type='authors'|[[شهابی، علی اکبر]] (نويسنده)
    |-
    |زبان  
    |data-type='language'|فارسی
    |-
    |کد کنگره  
    |data-type='congeressCode' style='direction:ltr'|‏BP‎‏ ‎‏54‎‏/‎‏1‎‏ ‎‏/‎‏ط‎‏2‎‏ش‎‏9
    |-
    |موضوع  
    |data-type='subject'|طبری، محمد بن جریر، 224؟ - 310ق. - سرگذشت نامه


    طبری، محمد بن جریر، 224؟ - 310ق. - نقد و تفسیر
    طبری، محمد بن جریر، 224؟ - 310ق. - نقد و تفسیر
    |-
    | ناشر =
    |ناشر  
    اساطير
    |data-type='publisher'|اساطير
    | مکان نشر =تهران - ایران
    |-
    | سال نشر = 1363 ش
    |مکان نشر  
    | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE10529AUTOMATIONCODE
    |data-type='publishPlace'|تهران - ایران
    | چاپ =2
    |-
    | تعداد جلد =1
    |سال نشر
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =10529
    |data-type='publishYear'| 1363 هـ.ش
    | کتابخوان همراه نور =10529
    |-class='articleCode'
    | کد پدیدآور =
    |کد اتوماسیون
    | پس از =
    |data-type='automationCode'|10529
    | پیش از =
    |}
    }}
    </div>
    '''احوال و آثار محمد بن جریر طبرى''' تألیف [[شهابی، علی‌اکبر|على‌اكبر شهابى]] به زبان فارسی كه در سال 1314ه‍-.ش به رشته تحریر در آمده است.


    ==ساختار==
    کتاب مشتمل بر دو بخش است، در بخش اول زندگانى علمى، احوال و رفتار طبرى بحث و در بخش دیگر، آثار و مؤلفات وى مورد تحقیق قرار گرفته است. مؤلف با بیانى شیوا در تحریر این رساله بیشتر به مسائل اخلاقى، رفتار و روش طبرى در تحصیل كه مورد استفاده دانشجویان است پرداخته و از ذكر اختلافات و مناقشات دربار تاریخ تولد و وفات طبرى خوددارى كرده‌اند. آنچه دربار زندگانى طبرى نگارش یافته یا مستند بگفته خود طبرى و شاگردان وى و یا به نقل از مورّخان و نویسندگان معاصر اوست.


    «احوال و آثار محمد بن جرير طبرى» تأليف على اكبر شهابى به زبان فارسى كه در سال 1314ه‍-.ش به رشته تحرير در آمده است .
    ==گزارش محتوا==
    شهابى در مقدمه چنین می‌نویسد: تاریخ ادبیات و شرح احوال بزرگان، راهنماى سعادت و آیین عبرت و سرمشق علمى و عملى آیندگان است. در اغلب كتب تاریخ و تذكره چنین ثمره‌اى دیده نمى‌شود. این نارسایى ناشى از خود تاریخ نیست بكله از اندیشه نویسندگان مى‌باشد. آنچه موجب رسیدن بزرگان به درجات شامخ بوده، روش خاصى است كه آنها در كسب علوم انتخاب كرده‌اند نه بهره از هوش خدادادى، یکى از این بزرگان محمدبن جریر طبرى است.


    == ساختار ==
    پس از معرفى زندگانى طبرى و جزئیات نام، نسب، مدفن، روش تحصیل، سفرها و مناظرات، جایگاه و... به بررسى دو کتاب معروف وى «التاریخ الكبیر» و «جامع البیان عن تأویل القرآن» مى‌پردازد.


    وى معتقد است ایرانى‌ها نخستین مورخان اسلام بوده و قدیمى‌ترین کتاب جامع در سیر نبوى کتاب «سیر ابن هشام» است و نخستین كسیکه کتابى در تاریخ عمومى مسلمانان تدوین كرده، ابن واضح مشهور به یعقوبى می‌باشد. بعد از [[تاريخ اليعقوبي|تاریخ یعقوبى]] «تاریخ بزرگ» طبرى حوادث آغاز خلقت تا 302 ه‍-.ق را در بر دارد.


    كتاب مشتمل بر دو بخش است، در بخش اول زندگانى علمى، احوال و رفتار طبرى بحث و در بخش ديگر، آثار و مؤلفات وى مورد تحقيق قرار گرفته است. مولف با بيانى شيوا در تحرير اين رساله بيشتر به مسائل اخلاقى، رفتار و روش طبرى در تحصيل كه مورد استفاده دانشجويان است پرداخته و از ذكر اختلافات و مناقشات دربار تاريخ تولد و وفات طبرى خوددارى كرده‌اند. آنچه دربار زندگانى طبرى نگارش يافته يا مستند بگفته خود طبرى و شاگردان وى و يا به نقل از مورّخان و نويسندگان معاصر اوست.
    [[تاريخ الطبري، تاريخ الأمم و الملوك|تاریخ طبرى]] به خاطر صحت و اتقان مطالب، در تمامى قرون اسلامى مورد استفاده مورخان بوده و مشتمل بر اخبار، حوادث پادشاهان، پیامبران سلف و وقایع ایام می‌باشد، در حوادث قبل از اسلام شرح مبسوطى دربار سلسله پادشاهان ایرانى از ابتداى تاریخ ایران با ذكر تاریخ و نام هریک از پادشاهان گرد آورى شده است. وى تا حوادث سال 294 را برای شاگردان و اصحابش تدریس و به آنان اجازه نقل داده است.


    == گزارش محتوا ==
    [[تاريخ الطبري، تاريخ الأمم و الملوك|تاریخ طبرى]] داراى مجلدات بسیارى بوده و مختصرى از آن به دست ما رسیده است. به عقیده مسعودى «کتاب دارى محسّنات زیادى برای پژوهندگان تاریخ و مؤلفش از فقها و پرهیزكاران زمان خود بوده است» تا جایى كه دانشمندان اروپایى اهتمام به انتشار و استفاده از [[تاريخ الطبري، تاريخ الأمم و الملوك|تاریخ طبرى]] داشته‌اند. ترجمه فارسی‌اى از آن توسط ابوعلى بلعمى موجود مى‌باشد البته ایشان گاهى خارج از مطالب کتاب، اخبار و تأویلات فلسفى و... به آن اضافه كرده‌اند.


    در جزء دوّم [[تاريخ الطبري، تاريخ الأمم و الملوك|تاریخ طبرى]] بیشتر از پادشاهان ایرانى بحث شده از جمله مروزان فرمانده ایرانى و خسرو پرویز و انوشیروان. سپس مؤلف به معرفى «تفسیر بزرگ» طبرى و گفتار بزرگان پیرامون آن پرداخته و مى‌فرماید: طبرى در کتاب تفسیرش، بعد از حمد الهى، شرحى دربار اختصاصات و مزایاى قرآن مجید، بلاغت، فصاحت و إعجاز آن داده و پس از آن شرحى به عنوان مقدمه در تفسیر قرآن، انواع و اقسام تأویل و آنچه بر ما معلوم است و آنچه دربار جواز و منع تفسیر وارد شد و نیز درباره كلام منسوب به حضرت نبى6 كه در «قرآن به هفت حرف نازل گشته» و در خصوص اینكه به چه زبانى نازل شده و رد بر كسى كه گفته است در قرآن كلام غیر عربى وجود دارد و مطالب و كلیات دیگرى ایراد كرده است.


    شهابى در مقدمه چنين مى نويسد : تاريخ ادبيات و شرح احوال بزرگان، راهنماى سعادت و آيين عبرت و سرمشق علمى و عملى آيندگان است. در اغلب كتب تاريخ و تذكره چنين ثمره‌اى ديده نمى‌شود. اين نارسايى ناشى از خود تاريخ نيست بكله از انديشه نويسندگان مى‌باشد. آنچه موجب رسيدن بزرگان به درجات شامخ بوده، روش خاصى است كه آنها در كسب علوم انتخاب كرده‌اند نه بهره از هوش خدادادى ، يكى از اين بزرگان محمدبن جرير طبرى است.
    به عقیده مؤلف، طبرى در تفسیرش به اقوال، آراء و اخبار كسانى كه نزد او ثقه نبوده‌اند از قبیل مقاتل بن سلیمان، سائب كلبى و... اعتماد نكرده و فقط به نقل اخبار و احادیث صحیح اكتفا كرده است ولى در نقل تاریخ و سیر و أخبار عرب، از قول مورخان مذكور استفاده كرده است.


    پس از معرفى زندگانى طبرى و جزئيات نام، نسب، مدفن، روش تحصيل، سفرها و مناظرات، جايگاه و... به بررسى دو كتاب معروف وى «التاريخ الكبير» و «جامع البيان عن تأويل القرآن» مى‌پردازد.
    طبرى در تفسیرش به تفاسیر پیشین وى مثل [[ابن عباس، عبدالله بن عباس|ابن عباس]]، قتاده، حسن بصرى و... استناد كرده است. این تفسیر در زمان منصور بن نوح به فارسی ترجمه شده است.


    وى معتقد است ايرانى‌ها نخستين مورخان اسلام بوده و قديمى‌ترين كتاب جامع در سير نبوى كتاب «سير ابن هشام» است و نخستين كسيكه كتابى در تاريخ عمومى مسلمانان تدوين كرده، ابن واضح مشهور به يعقوبى مى باشد. بعد از تاريخ يعقوبى «تاريخ بزرگ» طبرى حوادث آغاز خلقت تا 302 ه‍-.ق را در بر دارد.
    ==وضعیت کتاب==
    در ابتداى کتاب فهرست موضوعات و دیباچه و در آخر فهرست اعلام، مصادر و اماكن طبق حروف الفبا و نام برخى از کتاب‌هاى منتشر شده انتشارات اساطیر آمده است.


    تاريخ طبرى به خاطر صحت و اتقان مطالب، در تمامى قرون اسلامى مورد استفاده مورخان بوده و مشتمل بر اخبار، حوادث پادشاهان، پيامبران سلف و وقايع ايام مى باشد ، در حوادث قبل از اسلام شرح مبسوطى دربار سلسله پادشاهان ايرانى از ابتداى تاريخ ايران با ذكر تاريخ و نام هريك از پادشاهان گرد آورى شده است .وى تا حوادث سال 294 را براى شاگردان و اصحابش تدريس و به آنان اجازه نقل داده است.
    ==منابع مقاله==
    مقدمه و متن کتاب


    تاريخ طبرى داراى مجلدات بسيارى بوده و مختصرى از آن به دست ما رسيده است. به عقيده مسعودى «كتاب دارى محسّنات زيادى براى پژوهندگان تاريخ و مؤلفش از فقها و پرهيزكاران زمان خود بوده است» تا جايى كه دانشمندان اروپايى اهتمام به انتشار و استفاده از تاريخ طبرى داشته‌اند. ترجمه فارسى‌اى از آن توسط ابوعلى بلعمى موجود مى‌باشد البته ايشان گاهى خارج از مطالب كتاب، اخبار و تأويلات فلسفى و ... به آن اضافه كرده‌اند.
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}


    در جزء دوّم تاريخ طبرى بيشتر از پادشاهان ايرانى بحث شده از جمله مروزان فرمانده ايرانى و خسرو پرويز و انوشيروان. سپس مؤلف به معرفى «تفسير بزرگ» طبرى و گفتار بزرگان پيرامون آن پرداخته و مى‌فرمايد: طبرى در كتاب تفسيرش، بعد از حمد الهى، شرحى دربار اختصاصات و مزاياى قرآن مجيد، بلاغت، فصاحت و إعجاز آن داده و پس از آن شرحى به عنوان مقدمه در تفسير قرآن، انواع و اقسام تأويل و آنچه بر ما معلوم است و آنچه دربار جواز و منع تفسير وارد شد و نيز درباره كلام منسوب به حضرت نبى6 كه در «قرآن به هفت حرف نازل گشته» و در خصوص اينكه به چه زبانى نازل شده و رد بر كسى كه گفته است در قرآن كلام غير عربى وجود دارد و مطالب و كليات ديگرى ايراد كرده است.
    به عقيده مؤلف، طبرى در تفسيرش به اقوال، آراء و اخبار كسانى كه نزد او ثقه نبوده‌اند از قبيل مقاتل بن سليمان، سائب كلبى و... اعتماد نكرده و فقط به نقل اخبار و احاديث صحيح اكتفا كرده است ولى در نقل تاريخ و سير و أخبار عرب، از قول مورخان مذكور استفاده كرده است.
    طبرى در تفسيرش به تفاسير پيشين وى مثل ابن عباس، قتاده، حسن بصرى و... استناد كرده است . اين تفسير در زمان منصور بن نوح به فارسى ترجمه شده است.
    ==وضعيت كتاب==
    در ابتداى كتاب فهرست موضوعات و ديباچه و در آخر فهرست اعلام، مصادر و اماكن طبق حروف الفبا و نام برخى از كتابهاى منتشر شده انتشارات اساطير آمده است.
    == پیوندها ==


    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده:سرگذشت‌ نامه‌ها]]
    [[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]
    [[رده:سرگذشت‌ نامه‌های فردی]]
    [[رده:سرگذشت‌نامه‌های فردی]]
    [[رده:علماء و ائمه]]
    [[رده:علما و ائمه]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۴

    احوال و آثار محمد بن جریر طبری
    احوال و آثار محمد بن جریر طبری
    پدیدآورانشهابی، علی‌اکبر (نویسنده)
    ناشراساطير
    مکان نشرتهران - ایران
    سال نشر1363 ش
    چاپ2
    موضوعطبری، محمد بن جریر، 224؟ - 310ق. - سرگذشت‌نامه طبری، محمد بن جریر، 224؟ - 310ق. - نقد و تفسیر
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏BP‎‏ ‎‏54‎‏/‎‏1‎‏ ‎‏/‎‏ط‎‏2‎‏ش‎‏9
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    احوال و آثار محمد بن جریر طبرى تألیف على‌اكبر شهابى به زبان فارسی كه در سال 1314ه‍-.ش به رشته تحریر در آمده است.

    ساختار

    کتاب مشتمل بر دو بخش است، در بخش اول زندگانى علمى، احوال و رفتار طبرى بحث و در بخش دیگر، آثار و مؤلفات وى مورد تحقیق قرار گرفته است. مؤلف با بیانى شیوا در تحریر این رساله بیشتر به مسائل اخلاقى، رفتار و روش طبرى در تحصیل كه مورد استفاده دانشجویان است پرداخته و از ذكر اختلافات و مناقشات دربار تاریخ تولد و وفات طبرى خوددارى كرده‌اند. آنچه دربار زندگانى طبرى نگارش یافته یا مستند بگفته خود طبرى و شاگردان وى و یا به نقل از مورّخان و نویسندگان معاصر اوست.

    گزارش محتوا

    شهابى در مقدمه چنین می‌نویسد: تاریخ ادبیات و شرح احوال بزرگان، راهنماى سعادت و آیین عبرت و سرمشق علمى و عملى آیندگان است. در اغلب كتب تاریخ و تذكره چنین ثمره‌اى دیده نمى‌شود. این نارسایى ناشى از خود تاریخ نیست بكله از اندیشه نویسندگان مى‌باشد. آنچه موجب رسیدن بزرگان به درجات شامخ بوده، روش خاصى است كه آنها در كسب علوم انتخاب كرده‌اند نه بهره از هوش خدادادى، یکى از این بزرگان محمدبن جریر طبرى است.

    پس از معرفى زندگانى طبرى و جزئیات نام، نسب، مدفن، روش تحصیل، سفرها و مناظرات، جایگاه و... به بررسى دو کتاب معروف وى «التاریخ الكبیر» و «جامع البیان عن تأویل القرآن» مى‌پردازد.

    وى معتقد است ایرانى‌ها نخستین مورخان اسلام بوده و قدیمى‌ترین کتاب جامع در سیر نبوى کتاب «سیر ابن هشام» است و نخستین كسیکه کتابى در تاریخ عمومى مسلمانان تدوین كرده، ابن واضح مشهور به یعقوبى می‌باشد. بعد از تاریخ یعقوبى «تاریخ بزرگ» طبرى حوادث آغاز خلقت تا 302 ه‍-.ق را در بر دارد.

    تاریخ طبرى به خاطر صحت و اتقان مطالب، در تمامى قرون اسلامى مورد استفاده مورخان بوده و مشتمل بر اخبار، حوادث پادشاهان، پیامبران سلف و وقایع ایام می‌باشد، در حوادث قبل از اسلام شرح مبسوطى دربار سلسله پادشاهان ایرانى از ابتداى تاریخ ایران با ذكر تاریخ و نام هریک از پادشاهان گرد آورى شده است. وى تا حوادث سال 294 را برای شاگردان و اصحابش تدریس و به آنان اجازه نقل داده است.

    تاریخ طبرى داراى مجلدات بسیارى بوده و مختصرى از آن به دست ما رسیده است. به عقیده مسعودى «کتاب دارى محسّنات زیادى برای پژوهندگان تاریخ و مؤلفش از فقها و پرهیزكاران زمان خود بوده است» تا جایى كه دانشمندان اروپایى اهتمام به انتشار و استفاده از تاریخ طبرى داشته‌اند. ترجمه فارسی‌اى از آن توسط ابوعلى بلعمى موجود مى‌باشد البته ایشان گاهى خارج از مطالب کتاب، اخبار و تأویلات فلسفى و... به آن اضافه كرده‌اند.

    در جزء دوّم تاریخ طبرى بیشتر از پادشاهان ایرانى بحث شده از جمله مروزان فرمانده ایرانى و خسرو پرویز و انوشیروان. سپس مؤلف به معرفى «تفسیر بزرگ» طبرى و گفتار بزرگان پیرامون آن پرداخته و مى‌فرماید: طبرى در کتاب تفسیرش، بعد از حمد الهى، شرحى دربار اختصاصات و مزایاى قرآن مجید، بلاغت، فصاحت و إعجاز آن داده و پس از آن شرحى به عنوان مقدمه در تفسیر قرآن، انواع و اقسام تأویل و آنچه بر ما معلوم است و آنچه دربار جواز و منع تفسیر وارد شد و نیز درباره كلام منسوب به حضرت نبى6 كه در «قرآن به هفت حرف نازل گشته» و در خصوص اینكه به چه زبانى نازل شده و رد بر كسى كه گفته است در قرآن كلام غیر عربى وجود دارد و مطالب و كلیات دیگرى ایراد كرده است.

    به عقیده مؤلف، طبرى در تفسیرش به اقوال، آراء و اخبار كسانى كه نزد او ثقه نبوده‌اند از قبیل مقاتل بن سلیمان، سائب كلبى و... اعتماد نكرده و فقط به نقل اخبار و احادیث صحیح اكتفا كرده است ولى در نقل تاریخ و سیر و أخبار عرب، از قول مورخان مذكور استفاده كرده است.

    طبرى در تفسیرش به تفاسیر پیشین وى مثل ابن عباس، قتاده، حسن بصرى و... استناد كرده است. این تفسیر در زمان منصور بن نوح به فارسی ترجمه شده است.

    وضعیت کتاب

    در ابتداى کتاب فهرست موضوعات و دیباچه و در آخر فهرست اعلام، مصادر و اماكن طبق حروف الفبا و نام برخى از کتاب‌هاى منتشر شده انتشارات اساطیر آمده است.

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب

    وابسته‌ها