اردوبادی، محمدعلی

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    میرزا محمدعلی اردوبادی
    نام میرزا محمدعلی اردوبادی
    نام‎های دیگر
    نام پدر میرزا ابوالقاسم
    متولد دی ماه 1273ش
    محل تولد تبریز
    رحلت مرداد 1339ش
    اساتید میرزا ابوالقاسم اردوبادی

    سید میرزا على شیرازى

    شیخ محمدجواد بلاغى نجفى

    شیخ محمدحسین غروى اصفهانى

    برخی آثار مولود کعبه

    علي وليد الکعبة

    شهداء الفضیلة

    موسوعة النجف الأشرف العلمیة علم الأدیان

    موسوعة العلامة الأوردبادی

    کد مؤلف AUTHORCODE10860AUTHORCODE

    میرزا محمدعلی اردوبادی (1312-‌1380ق)، مشهور به علامه اردوبادی، فقیه و شاعر شیعه قرن چهاردهم هجری، از شاگردان و اصحاب خاص شیخ محمدحسین اصفهانى و از استادان شهید آیت‌الله قاضى طباطبایى و صاحب کتاب «أميرالمؤمنين و مولده بالكعبة».

    ولادت

    میرزا محمدعلی اردوبادی، در 21 رجب سال 1312ق در تبریز دیده به جهان گشود[۱].

    خاندان

    وی، فرزند آیت‌الله میرزا ابوالقاسم (محمدقاسم)، فرزند ملا محمدتقى فرزند ملا محمد قاسم، فرزند محمدتقى اردوبادى تبریزى غروى، از خانواده‌اى اصیل و ساکن نجف اشرف است. از محل سکونت آنها قبل از نجف اطلاعى در دست نیست.

    این خانواده از نجف اشرف به اردوباد مهاجرت نمودند و در آنجا اقامت گزیدند، اما باز، دست سرنوشت آنها را از اردوباد به تبریز کوچانده و در آن شهر ماندگار شدند. پدر محمدعلى، یکى از مراجع تقلید شیعه و از فرزانگان خطه آذربایجان بود[۲].

    مهاجرت به نجف و تحصیل

    محمدعلى در حدود چهار سالگی، به‌همراه پدر راهى نجف اشرف شد و دروس مقدماتى، فقه و اصول را یکى پس از دیگرى پشت سر گذاشت و آنگاه در حلقه درس استدلالى پدر حاضر شده و بهره‌ها برد[۳].


    اساتید

    1. پدر بزرگوارش؛
    2. سید میرزا على شیرازى، فرزند میرزاى شیرازى؛
    3. ملا فتح‌الله، معروف به شیخ‌الشریعه اصفهانى؛
    4. شیخ محمدحسین غروى اصفهانى؛
    5. شیخ محمدجواد بلاغى نجفى؛ و...[۴].

    اجتهاد

    او در عنفوان جوانى به درجه اجتهاد نایل آمد و فرهیختگانى، همچون آیات عظام: سید میرزا على شیرازى، میرزا حسین نائینى، شیخ عبدالکریم حائرى یزدى، سید حسن صدرالدین کاظمى، شیخ محمدباقر آیتى بیرجندى و شیخ محمدرضا (ابى‌المجد) اصفهانى، اجتهاد او را تأیید کردند[۵].

    اجازات

    بیش از شصت تن از فرزانگان گران‌قدر، همچون: میرزا محمدتقى شیرازى، شیخ ابوجعفر، معروف به مانع، سید محمدحسن آل طالقانى، سید محمدعلى شاه‌عبدالعظیمى، سید مصطفى نخجوانى، پدر بزرگوارش و...، به ایشان اجازه روایت داده‌اند و بزرگان فراوانی، همچون: سید محمدهادى میلانى، سید شهاب‌الدین مرعشى نجفى، سید مهدى غریفى بحرانى، سید احمد اسکویى و... نیز از وی اجازه روایت دریافت کرده‌اند[۶].

    شاگردان

    1. شهید آیت‌الله قاضى طباطبایى؛
    2. سید عبدالعزیز طباطبایى؛
    3. محمدهادى امینى؛

    و...[۷].

    وفات

    وی در شب پانزدهم صفر سال 1380ق، در شهر مقدس کربلا دار فانی را وداع گفت و پیکر وی، پس از انتقال به نجف اشرف، در صحن مطهر و در جوار مرقد شریف حضرت على(ع) به خاک سپرده شد[۸].

    آثار

    1. تفسیر قرآن کریم (حاوى جزء اول)؛
    2. تفسیر سوره اخلاص؛
    3. أميرالمؤمنين و مولده بالكعبة؛
    4. حاشیه بر «بهجة العقائد في أصول‌الدين»؛
    5. الحديقة المبهجة؛
    6. الدرة الغروية في التحفة العلوية؛
    7. دیوان شعر (حاوى شش هزار بیت)
    8. الرد على الوهابية؛
    9. قطف الزهر؛
    10. زهر الرياض؛
    11. الحدائق ذات الأكمام؛
    12. الرياض الزهرة؛
    13. زهر الربى؛
    14. سبائك التبر في ما قيل في الإمام المجدد الشیرازي و آله من الشعر؛
    15. سبيك النظار في شرح حال الثار في شرح حال شيخ الثار؛
    16. حياة إبراهيم بن مالك الأشتر؛
    17. المثل الأعلى؛
    18. مقالاتی ارزشمند و متعدد در موضوعات مختلف؛

    و...[۹].

    پانویس

    1. ر.ک: الوان‌ساز خویی، محمد
    2. ر.ک: همان
    3. ر.ک: همان
    4. ر.ک: همان
    5. ر.ک: همان
    6. ر.ک: همان
    7. ر.ک: همان
    8. ر.ک: همان
    9. ر.ک: همان

    منابع مقاله

    الوان‌ساز خویی، محمد، «آیت قلم»، برگرفته از سایت فرهیختگان تمدن شیعی، بارگذاری در 12 مهر 1394، به آدرس اینترنتی: http://nbo.ir/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C__a-332.aspx

    وابسته‌ها