التوسل إلی الترسل: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'علاء الدين' به 'علاءالدين')
    جز (جایگزینی متن - 'نام ها' به 'نام‌ها')
    خط ۶: خط ۶:
    ! نام کتاب!! data-type='bookName'|التوسل إلی الترسل
    ! نام کتاب!! data-type='bookName'|التوسل إلی الترسل
    |-
    |-
    |نام های دیگر کتاب  
    |نام‌های دیگر کتاب  
    |data-type='otherBookNames'|
    |data-type='otherBookNames'|
    |-
    |-

    نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۶

    التوسل إلی الترسل
    نام کتاب التوسل إلی الترسل
    نام‌های دیگر کتاب
    پدیدآورندگان بهاء الدین بغدادی، محمد بن موید (نويسنده)

    بهمنیار، احمد (مصحح)

    زبان فارسی
    کد کنگره ‏PIR‎‏ ‎‏4847‎‏ ‎‏/‎‏ت‎‏9
    موضوع نامه نگاری فارسی - متون قدیمی تا قرن 14

    نثر فارسی - قرن 6ق.

    ناشر اساطير
    مکان نشر تهران - ایران
    سال نشر 1385 هـ.ش
    کد اتوماسیون AUTOMATIONCODE11398AUTOMATIONCODE


    معرفى اجمالى

    «التوسل الى الترسل» اثر بهاء‌ الدين محمد بن مؤيد بغدادى در موضوع ادبيات و فن انشاء به زبان فارسى مى‌باشد كه توسط احمد بهمنيار مورد تحقيق و تصحيح قرار گرفته است. مؤلف انگيزه خود از نوشتن كتاب را خدمت به پادشاه زمانش علاءالدين تكش خوارزمشاه و پاس داشتن الطاف وى ذكر كرده است.

    ساختار

    كتاب مشتمل بر دو مقدمه از محققين كتاب، ديباچه مؤلف و دو فصل است كه فصل دوم مشتمل بر سه قسم است.

    گزارش محتوا

    كتاب با مقدمه‌اى از مصحح كتاب استاد احمد بهمنيار و مقدمه نسخه پاريس به قلم علامه قزوينى آغاز شده است. ديباچه كتاب در ستايش سلطان وقت و سبب تألیف كتاب است.

    فصل اول را مؤلف به مدح و ثناى بهاء‌ الدين وزير اختصاص داده و در فصل دوم مختصرى مفيد در انشاء فارسى و سبك‌هاى مختلف نويسندگان و سبك و طريقه خود بيان كرده است.

    فصل دوم كتاب از سه قسم اصلى شده است: قسم اول، مشتمل است بر منشورها، فرمانها و عهدنامه‌هاى حكومتى، فتح‌نامه‌ها و يك سوگندنامه؛ قسم دوم، حاوى فرمانها، تحيّت‌نامه‌ها و نامه‌هايى است كه سلطان براى ملوك و بزرگان وقت فرستاده است؛ قسم سوم، شامل نامه‌هاى خصوصى، رقعه‌ها و مدايحى است كه نويسنده به دوستان خود و بزرگان عهد نوشته است. در پايان اين قسم چند قطعه انشاء كه براى افتتاح انواع مراسلات شايسته است، به طور نمونه و مثال درج و مجموعه را به يك قصيده پارسى در عرض حال خويش و توصيف كتاب و يك قصيده تازى در مدح بهاء‌ الدين وزير ختم كرده است.

    نويسنده نه تنها اطلاعاتى بسيار ارزشمند از حوادث تاريخى عصر خويش به دست مى‌دهد بلكه از عادات و اخلاق و كيفيات حالات مردم و دربار و امراء و رجال نيمه دوم قرن ششم هجرى نيز سخن به ميان آورده است.

    علامه قزوينى در تنبيه اول مقدمه‌اش كتاب را هم از لحاظ ادبى يعنى براى مقايسه بين سبك‌هاى مختلف و تحصيل ملكه كتابت و هم از لحاظ تاريخى به سبب اشتمال بر بسيارى از وقايع تاريخى اواخر دوره خوارزمشاهى و معاصرين ايشان از غوريه و اتابكان آذربايجان و غيره حائز اهميت مى‌داند. با اين توصيفات مى‌توان گفت كتاب براى محققان تاريخ ايران در نيمه دوم قرن ششم هجرى منبعى سرشار از اطلاعات گرانبها است و افرادى چون بارتولد، لمبتون و فقس اوغلى در تحقيقات خويش از مطالب اين كتاب بهره‌بردارى كامل كرده‌اند. فقس اوغلى در كتاب تاريخ دولت خوارزمشاهيان درباره موارد استفاده كتاب التوسل الى الترسل مى‌گويد: «اين مجموعه مانند عرائس الخواطر راجع به مناسبات بسيار حساس بين خوارزمشاهيان و طوايف تركى قنقلى قبچاق در زمان سلطان تكش است و منابع و اسناد دست اول و ذيقيمتى دارد كه در سايه آنها بررسى حوادث و علل و عوامل جريانات اين دوره امكان‌پذير مى‌باشد».

    بهار معتقد است كه دبيران در نامه‌هايى كه از سوى خدايگان خود به ساير فرمانروايان و صاحبان قدرت مى‌نوشتند مجبور به استفاده از لحنى پرآب و تاب بودند كه موجب تفاوت اين نامه‌ها با نامه‌هاى معمولى باشد.

    وضعيت كتاب

    كتاب با تحقيق احمد بهمنيار از روى دو نسخه خطى تصحيح شده است. اختلاف نسخ، معناى الفاظ و عبارات در پاورقى و فهرست نامهاى خاص و مندرجات نيز در انتهاى كتاب آمده است.

    منابع مقاله

    مقدمه و متن كتاب


    پیوندها