الخلل في الصلاة: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - '{{وابسته‌ها}}' به '{{وابسته‌ها}} ')
    جز (جایگزینی متن - '}}↵↵↵'''' به '}} '''')
     
    (۳۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class='wikiInfo'>
    {{جعبه اطلاعات کتاب
    [[پرونده:NUR02123J1.jpg|بندانگشتی|الخلل في الصلاة]]
    | تصویر =NUR02123J1.jpg
    {| class="wikitable aboutBookTable" style="text-align:Right"
    | عنوان =الخلل في الصلاة
    |+ |
    | عنوان‌های دیگر =
    |-
    | پدیدآوران =  
    ! نام کتاب!! data-type='bookName'|الخلل في الصلاة
    [[موسوی خمینی، سید روح‌الله]] (نویسنده)
    |-
    | زبان =عربی
    |نام های دیگر کتاب
    | کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏186‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏خ‎‏8‎‏خ‎‏8‎‏ ‎‏1378
    |data-type='otherBookNames'|
    | موضوع =
    |-
    فقه جعفری - قرن 14
    |پدیدآورندگان
    |data-type='authors'|[[خ‍م‍ی‍ن‍ی‌، روح‌الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران]] (نويسنده)
    |-
    |زبان  
    |data-type='language'|عربی
    |-
    |کد کنگره  
    |data-type='congeressCode' style='direction:ltr'|‏BP‎‏ ‎‏186‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏خ‎‏8‎‏خ‎‏8‎‏ ‎‏1378
    |-
    |موضوع  
    |data-type='subject'|فقه جعفری - قرن 14


    نماز - شکیات
    نماز - شکیات
    |-
    | ناشر =
    |ناشر  
    مؤسسة تنظیم و نشر آثار الإمام الخمینی(قدس‌سره)
    |data-type='publisher'|موسسة تنظیم و نشر آثار الإمام الخمینی(قدس سره)
    | مکان نشر =تهران - ایران
    |-
    | سال نشر = 1378 ش یا 1420 ق  
    |مکان نشر  
    |data-type='publishPlace'|تهران - ایران
    |-
    |سال نشر  
    |data-type='publishYear'| 1378 هـ.ش یا 1420 هـ.ق  
    |-class='articleCode'
    |کد اتوماسیون
    |data-type='automationCode'|AUTOMATIONCODE2123AUTOMATIONCODE
    |}
    </div>


    | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE02123AUTOMATIONCODE
    | چاپ =1
    | تعداد جلد =1
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =02123
    | کتابخوان همراه نور =02123
    | کد پدیدآور =
    | پس از =
    | پیش از =
    }}
    '''الخلل في الصلاة'''، مجموعه مباحث و تقريرات [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمينى(ره)]] است كه نتيجه سال‌ها تدريس ايشان براى طلاب حوزه‌هاى علميه مى‌باشد. اين كتاب به زبان عربى است و مباحث آن به فقه و احكام شرعى اختصاص دارد. در اين كتاب، امام خمينى(ره) با استناد به آيات قرآن كريم، روايات و منابع فقهى خلل و اشكالات مربوط به نماز را شرح مى‌دهد.


    == معرفى اجمالى ==
    گفتنى است كه اين كتاب آخرين تأليف [[خمینی، سید روح‌الله|حضرت امام]] مى‌باشد كه سال شروع آن 1396ق و سال پایان آن 1398ق مى‌باشد.<ref>ر.ک: مقدمه، ص12</ref>
     
     
    '''الخلل في الصلاة'''، مجموعه مباحث و تقريرات [[خ‍م‍ی‍ن‍ی‌، روح‌الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران|امام خمينى(ره)]] است كه نتيجه سال‌ها تدريس ايشان براى طلاب حوزه‌هاى علميه مى‌باشد. اين كتاب به زبان عربى است و مباحث آن به فقه و احكام شرعى اختصاص دارد. در اين كتاب، امام خمينى(ره) با استناد به آيات قرآن كريم، روايات و منابع فقهى خلل و اشكالات مربوط به نماز را شرح مى‌دهد.
     
    گفتنى است كه اين كتاب آخرين تأليف [[خمینی، سید روح‌الله|حضرت امام]] مى‌باشد كه سال شروع آن 1396ق و سال پايان آن 1398ق مى‌باشد.<ref>ر.ك: مقدمه، ص12</ref>
     
    == ساختار ==
     


    ==ساختار==
    كتاب از مقدمه تحقيق و متن در يك جلد منتشر شده است.
    كتاب از مقدمه تحقيق و متن در يك جلد منتشر شده است.


    مقدمه كتاب توسط مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى(ره) نگارش يافته است و به شيوه كار مؤلف و گزارشى از محتويات كتاب اشاره مى‌كند.
    مقدمه كتاب توسط مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى(ره) نگارش يافته است و به شيوه كار مؤلف و گزارشى از محتويات كتاب اشاره مى‌كند.


    متن كتاب شامل دو بحث خلل و شك است و هركدام از اين مباحث نيز داراى زيرمجموعه‌هايى هستند.
    متن كتاب شامل دو بحث خلل و شك است و هركدام از اين مباحث نيز داراى زيرمجموعه‌هایى هستند.
     
    == گزارش محتوا ==
     


    ==گزارش محتوا==
    مؤلف در ابتدا معانى مختلفى را براى «خلل» مطرح مى‌كند؛ معانى‌اى چون فساد، وهن، نقص، اضطراب و... سپس بر اين معانى خرده گرفته و گفته است كه اين موارد از مصاديق عنوان مى‌باشند نه معناى آن.
    مؤلف در ابتدا معانى مختلفى را براى «خلل» مطرح مى‌كند؛ معانى‌اى چون فساد، وهن، نقص، اضطراب و... سپس بر اين معانى خرده گرفته و گفته است كه اين موارد از مصاديق عنوان مى‌باشند نه معناى آن.


    با توجه به اينكه نماز، ماهيت مركب اعتبارى است و داراى اركان و اجزايى است، چه‌بسا ورود خللى در آن باعث فسادش مى‌شود؛ حال گاهى اين فساد، قابل جبران است و گاهى غير قابل جبران و موجب بطلان نماز.<ref>ر.ك: متن كتاب، ص9 و 10</ref>
    با توجه به اينكه نماز، ماهيت مركب اعتبارى است و داراى اركان و اجزايى است، چه‌بسا ورود خللى در آن باعث فسادش مى‌شود؛ حال گاهى اين فساد، قابل جبران است و گاهى غير قابل جبران و موجب بطلان نماز.<ref>ر.ک: متن كتاب، ص9 و 10</ref>


    خلل، يا به زيادت است و يا به نقصان؛ يا به عمد است و يا به سهو و جهل؛ يا در شرايط نماز است و يا در اجزاء آن. مؤلف، هركدام از اقسام مزبور را به‌طور مشروح توضيح مى‌دهد.
    خلل، يا به زيادت است و يا به نقصان؛ يا به عمد است و يا به سهو و جهل؛ يا در شرايط نماز است و يا در اجزاء آن. مؤلف، هركدام از اقسام مزبور را به‌طور مشروح توضيح مى‌دهد.


    مؤلف، در پايان، بحث شك و قواعد و احكام مرتبط با آن را مطرح مى‌كند. شك نيز يا در اصل نماز، يا در اجزا و شرايط و يا در ركعات آن رخ مى‌دهد. مؤلف در قسمت شك به چند قاعده فقهى اشاره و استناد مى‌كند و احكام مرتبط با هرگونه شك را بيان مى‌نمايد.
    مؤلف، در پایان، بحث شك و قواعد و احكام مرتبط با آن را مطرح مى‌كند. شك نيز يا در اصل نماز، يا در اجزا و شرايط و يا در ركعات آن رخ مى‌دهد. مؤلف در قسمت شك به چند قاعده فقهى اشاره و استناد مى‌كند و احكام مرتبط با هرگونه شك را بيان مى‌نمايد.


    يكى از خلل‌هاى عمدى كه باعث بطلان نماز نمى‌شود، خللى است كه بر اثر عمل به تقيه به نماز وارد شود. مؤلف در اين‌باره به مواردى از تقيه اشاره مى‌كند كه خلل بشمار مى‌آيد، ولى باعث بطلان نماز نمى‌شود؛ به‌عنوان مثال در بحث خواندن نماز قبل از دخول وقت، مى‌گويد: هرچند دخول وقت شرط تكليف است، ولى در صورت تقيه مى‌توان قبل از وقت نيز نماز خواند؛ بنابراين خواندن نماز مغرب در حال تقيه قبل از دخول وقت صحيح است.<ref>همان، ص22</ref>
    يكى از خلل‌هاى عمدى كه باعث بطلان نماز نمى‌شود، خللى است كه بر اثر عمل به تقيه به نماز وارد شود. مؤلف در اين‌باره به مواردى از تقيه اشاره مى‌كند كه خلل بشمار مى‌آيد، ولى باعث بطلان نماز نمى‌شود؛ به‌عنوان مثال در بحث خواندن نماز قبل از دخول وقت، مى‌گويد: هرچند دخول وقت شرط تكليف است، ولى در صورت تقيه مى‌توان قبل از وقت نيز نماز خواند؛ بنابراین خواندن نماز مغرب در حال تقیه قبل از دخول وقت صحيح است.<ref>همان، ص22</ref>


    ايشان در قسمتى از كتاب به روايتى در باب سهو النبى(ص) اشاره مى‌كند و مى‌گويد: اين روايت از لحاظ سندى ضعيف بوده و قابل اعتنا نيست؛ علاوه بر آن، چون مشتمل بر سهو پيامبر است، از لحاظ دلالى نيز باطل و موافق با فتاوا و عقايد غير شيعه (عامه) است. به‌علاوه، اين روايت معارض با مجموعه رواياتى است كه موافق با قرآن هستند؛ بنابراين هرچند روايت مزبور از لحاظ سندى صحيح باشد، دوامى دربرابر چنان رواياتى نمى‌تواند داشته باشد و مطروح است.<ref>همان، ص204 و 205</ref>
    ايشان در قسمتى از كتاب به روايتى در باب سهو النبى(ص) اشاره مى‌كند و مى‌گويد: اين روايت از لحاظ سندى ضعيف بوده و قابل اعتنا نيست؛ علاوه بر آن، چون مشتمل بر سهو پيامبر است، از لحاظ دلالى نيز باطل و موافق با فتاوا و عقايد غير شيعه (عامه) است. به‌علاوه، اين روايت معارض با مجموعه رواياتى است كه موافق با قرآن هستند؛ بنابراین هرچند روايت مزبور از لحاظ سندى صحيح باشد، دوامى دربرابر چنان رواياتى نمى‌تواند داشته باشد و مطروح است.<ref>همان، ص204 و 205</ref>


    مؤلف در مواردى، مطلبى را از منابعى ذكر مى‌كند كه خود به آن رجوع نكرده و مستقيما نديده است؛ بنابراين از لفظ «على ما حُكي» استفاده كرده است و خواسته است بگويد كه در اين موارد مذكور خود به مطلب مورد نظر دسترسى نداشته يا اينكه مراجعه نكرده است.<ref>همان، ص205 و 282</ref>
    مؤلف در مواردى، مطلبى را از منابعى ذكر مى‌كند كه خود به آن رجوع نكرده و مستقيما نديده است؛ بنابراین از لفظ «على ما حُكي» استفاده كرده است و خواسته است بگويد كه در اين موارد مذكور خود به مطلب مورد نظر دسترسى نداشته يا اينكه مراجعه نكرده است.<ref>همان، ص205 و 282</ref>


    مؤلف در مواردى يك روايت را نقل مى‌كند، سپس متن آن روايت را در منابع ديگر - منابعى چون كتب اربعه، «الوافي»، «مرآة العقول»، «[[تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة|وسائل الشيعة]]» و... - ذكر و آنها را با همديگر مقايسه مى‌كند و در صورت اختلاف متن، احكام هركدام را مطرح مى‌نمايد.<ref>همان، ص59</ref>
    مؤلف در مواردى يك روايت را نقل مى‌كند، سپس متن آن روايت را در منابع ديگر - منابعى چون كتب اربعه، «الوافي»، «مرآة العقول»، «[[تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة|وسائل الشيعة]]» و... - ذكر و آنها را با همديگر مقايسه مى‌كند و در صورت اختلاف متن، احكام هركدام را مطرح مى‌نمايد.<ref>همان، ص59</ref>


    ==پانویس ==
    ==پانویس==
    <references/>
    <references/>




    == وضعيت كتاب ==
    == وضعيت كتاب ==
     
    فهارس در پایان كتاب آمده است.
     
    فهارس در پايان كتاب آمده است.


    پاورقى‌هاى كتاب به مستندسازى مطالب اختصاص يافته است.
    پاورقى‌هاى كتاب به مستندسازى مطالب اختصاص يافته است.


    == منابع مقاله ==
    ==منابع مقاله==
     
     
    مقدمه و متن كتاب.
    مقدمه و متن كتاب.
    {{آثار امام خمینی}}
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}


    == وابسته‌ها ==
    {{وابسته‌ها}}




    [[کتاب الخلل فی الصلاه (طبع قدیم)]]/ نقش: نويسنده
    [[كتاب الخلل في الصلاة (للإمام الخميني)]]


    [[الخلل في الصلاة (خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران)]]
    [[الخلل في الصلاة (خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران)]]




    == پیوندها ==
     
    [http://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Text/13808 مطالعه کتاب الخلل في الصلاة در پایگاه کتابخانه دیجیتال نور]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده: فقه و اصول]]
    [[رده: فقه و اصول]]
    [[رده:مباحث خاص فقه]]
    [[رده: مباحث خاص فقه]]
    [[رده:عبادات]]
    [[رده:عبادات]]
    [[رده:آثار امام خمینی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۴

    الخلل في الصلاة
    الخلل في الصلاة
    پدیدآورانموسوی خمینی، سید روح‌الله (نویسنده)
    ناشرمؤسسة تنظیم و نشر آثار الإمام الخمینی(قدس‌سره)
    مکان نشرتهران - ایران
    سال نشر1378 ش یا 1420 ق
    چاپ1
    موضوعفقه جعفری - قرن 14 نماز - شکیات
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏BP‎‏ ‎‏186‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏خ‎‏8‎‏خ‎‏8‎‏ ‎‏1378
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    الخلل في الصلاة، مجموعه مباحث و تقريرات امام خمينى(ره) است كه نتيجه سال‌ها تدريس ايشان براى طلاب حوزه‌هاى علميه مى‌باشد. اين كتاب به زبان عربى است و مباحث آن به فقه و احكام شرعى اختصاص دارد. در اين كتاب، امام خمينى(ره) با استناد به آيات قرآن كريم، روايات و منابع فقهى خلل و اشكالات مربوط به نماز را شرح مى‌دهد.

    گفتنى است كه اين كتاب آخرين تأليف حضرت امام مى‌باشد كه سال شروع آن 1396ق و سال پایان آن 1398ق مى‌باشد.[۱]

    ساختار

    كتاب از مقدمه تحقيق و متن در يك جلد منتشر شده است.

    مقدمه كتاب توسط مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى(ره) نگارش يافته است و به شيوه كار مؤلف و گزارشى از محتويات كتاب اشاره مى‌كند.

    متن كتاب شامل دو بحث خلل و شك است و هركدام از اين مباحث نيز داراى زيرمجموعه‌هایى هستند.

    گزارش محتوا

    مؤلف در ابتدا معانى مختلفى را براى «خلل» مطرح مى‌كند؛ معانى‌اى چون فساد، وهن، نقص، اضطراب و... سپس بر اين معانى خرده گرفته و گفته است كه اين موارد از مصاديق عنوان مى‌باشند نه معناى آن.

    با توجه به اينكه نماز، ماهيت مركب اعتبارى است و داراى اركان و اجزايى است، چه‌بسا ورود خللى در آن باعث فسادش مى‌شود؛ حال گاهى اين فساد، قابل جبران است و گاهى غير قابل جبران و موجب بطلان نماز.[۲]

    خلل، يا به زيادت است و يا به نقصان؛ يا به عمد است و يا به سهو و جهل؛ يا در شرايط نماز است و يا در اجزاء آن. مؤلف، هركدام از اقسام مزبور را به‌طور مشروح توضيح مى‌دهد.

    مؤلف، در پایان، بحث شك و قواعد و احكام مرتبط با آن را مطرح مى‌كند. شك نيز يا در اصل نماز، يا در اجزا و شرايط و يا در ركعات آن رخ مى‌دهد. مؤلف در قسمت شك به چند قاعده فقهى اشاره و استناد مى‌كند و احكام مرتبط با هرگونه شك را بيان مى‌نمايد.

    يكى از خلل‌هاى عمدى كه باعث بطلان نماز نمى‌شود، خللى است كه بر اثر عمل به تقيه به نماز وارد شود. مؤلف در اين‌باره به مواردى از تقيه اشاره مى‌كند كه خلل بشمار مى‌آيد، ولى باعث بطلان نماز نمى‌شود؛ به‌عنوان مثال در بحث خواندن نماز قبل از دخول وقت، مى‌گويد: هرچند دخول وقت شرط تكليف است، ولى در صورت تقيه مى‌توان قبل از وقت نيز نماز خواند؛ بنابراین خواندن نماز مغرب در حال تقیه قبل از دخول وقت صحيح است.[۳]

    ايشان در قسمتى از كتاب به روايتى در باب سهو النبى(ص) اشاره مى‌كند و مى‌گويد: اين روايت از لحاظ سندى ضعيف بوده و قابل اعتنا نيست؛ علاوه بر آن، چون مشتمل بر سهو پيامبر است، از لحاظ دلالى نيز باطل و موافق با فتاوا و عقايد غير شيعه (عامه) است. به‌علاوه، اين روايت معارض با مجموعه رواياتى است كه موافق با قرآن هستند؛ بنابراین هرچند روايت مزبور از لحاظ سندى صحيح باشد، دوامى دربرابر چنان رواياتى نمى‌تواند داشته باشد و مطروح است.[۴]

    مؤلف در مواردى، مطلبى را از منابعى ذكر مى‌كند كه خود به آن رجوع نكرده و مستقيما نديده است؛ بنابراین از لفظ «على ما حُكي» استفاده كرده است و خواسته است بگويد كه در اين موارد مذكور خود به مطلب مورد نظر دسترسى نداشته يا اينكه مراجعه نكرده است.[۵]

    مؤلف در مواردى يك روايت را نقل مى‌كند، سپس متن آن روايت را در منابع ديگر - منابعى چون كتب اربعه، «الوافي»، «مرآة العقول»، «وسائل الشيعة» و... - ذكر و آنها را با همديگر مقايسه مى‌كند و در صورت اختلاف متن، احكام هركدام را مطرح مى‌نمايد.[۶]

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه، ص12
    2. ر.ک: متن كتاب، ص9 و 10
    3. همان، ص22
    4. همان، ص204 و 205
    5. همان، ص205 و 282
    6. همان، ص59


    وضعيت كتاب

    فهارس در پایان كتاب آمده است.

    پاورقى‌هاى كتاب به مستندسازى مطالب اختصاص يافته است.

    منابع مقاله

    مقدمه و متن كتاب.

    وابسته‌ها