الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۱: خط ۱:
    <div class="boxTitle"><big>'''[[سیره و سیمای امام حسین علیه‌السلام]]'''</big></div>
    <div class="boxTitle"><big>'''[[عنایات حضرت مهدی موعود(عج) به علماء و مراجع تقلید]]'''</big></div>
    [[پرونده:NUR00971J1.jpg|بندانگشتی|سیره و سیمای امام حسین علیه‌السلام|175px]]  
    [[پرونده:NUR13755J1.jpg|بندانگشتی|عنایات حضرت مهدی موعود(عج) به علماء و مراجع تقلید|175px]]  


    '''سیره و سیماى امام حسین(ع)'''، ترجمه روان [[جهانبخش، جویا|جویا جهان‌بخش]] از کتاب «الحسين(ع): سماته و سیرته» نوشته [[حسینی جلالی، محمدرضا|سید محمدرضا حسینی جلالی]] است. نویسنده در این اثر دستاوردهاى سیر و سلوک عالمانه و نظاره محقّقانه و محدّثانه خویش را در گزارش‌هایى که «[[ابن عساکر، علی بن حسن|ابن عساکر]]» شامى (499-571ق) در کتاب «[[تاریخ مدینة دمشق|تاریخ دمشق]]» از سیره حسینى(ع) به دست می‌‏دهد، در این کتاب به شیوایى و رسایى بازگو کرده است.  
    '''عنايات حضرت مهدى موعود به علما و مراجع تقليد'''، اثر فارسى آيت‌الله [[کریمی جهرمی، علی|على كريمى جهرمى]]، بخشی از عنايات و توجهات ولى عصر(عج) نسبت به علماى عظام و مراجع تقليد شيعه را نشان داده است.


    باب اول کتاب با ذکر روایات نام‌گذاری امام حسین(ع) توسط رسول‌الله(ص) آغاز شده است. روایات کنیه، لقب و نسب آن حضرت در عنوان شناسه‌های فردی و سپس ولادت و شهادت حضرت در عنوان تاریخ‌ها و شماره‌ها ذکر شده است. نویسنده در باب ولادت امام حسین(ع) برخلاف دیدگاه [[ابن عساکر، علی بن حسن|ابن عساکر]] که ولادت امام را به نقل از مورخان در شب پنجم شعبان گزارش کرده، معتقد است که ولادت ایشان در پایان ربیع‌الاول بوده است؛ چراکه راویان متفق بر ولادت برادرش در نیمه ماه رمضان هستند و اجماع اهل‌بیت(ع) بر آن است که ولادت حسین «شش ماه و ده روز» پس از او بوده است.  
    فقدان كتابى پيرامون عنايات امام زمان(عج) نسبت به علماى شيعه، اهميت موضوع و سؤال عده‌اى راجع به اين جريان، انگيزه تأليف را شكل داده‌اند.


    ویژگی خَلقی، خُلق عظیم، طهارت الهی و خصلت‌های دیگر ایشان در ادامه باب اول مطرح شده‌اند.  
    بخش نخست، به اين موضوع پرداخته است كه: آيا در عصر غيبت كبرا، امكان شرفيابى به حضور ايشان براى كسى هست يا خير؟ و بر فرض امكان، آيا اين موضوع تحقق يافته است يا نه؟ آن‌گاه در اين باره كه علماى بزرگ شيعه و مراجع با تقوا و حوزه‌هاى علميه، مورد عنايات ويژه امام زمان(عج) هستند، سخن رانده شده است.


    در باب دوم کتاب، سیره امام حسین(ع) پیش از کربلا ذکر شده است. مباحث این باب در سه بخش زمان پیامبر(ص)، پس از ایشان و در مقام امامت طرح شده است. نویسنده امامت را بدین نحو توضیح می‌دهد: «همه اهل اسلام روایت کرده‌‏اند که پیامبر(ص) درباره حسن و حسین(ع) فرمود: «ابنای هذان إمامان، قاما أو قعدا»؛ یعنى: «این دو فرزندم، خواه ایستاده و خواه نشسته باشند (چه قیام کنند و چه قعود) امامند». اهل قبله بر این حدیث هم‌داستانند و امّت اسلامى آن را پذیرفته و خود حدیث به حد تواتر رسیده است».
    نویسنده، پس از نقل نظريات بزرگان علماى شيعه در امكان تشرف در زمان غيبت، وجوهى كه اقتضا مى‌كند، علماء بزرگ و مراجه با تقوا از عنايات خاصه ولى عصر(عج) بهره‌مند شوند را، بر شمرده است؛ از جمله اين كه:


    در سومین باب کتاب، نهضت امام حسین(ع) و بیعت نکردن با یزید اولین مباحث را تشکیل می‌دهد. امام حسین(ع) مصمّم بود که به‌سوى عراق بیرون شود؛ نه مشکلات و موانعى که بر سر راه بود او را بازگردانید و نه احتمالاتى که در کار می‌رفت او را دل‌سرد ساخت؛ حتّى آنچه در چشم‏انداز سیاسى آن روز عیان می‌نمود؛ یعنى سخت‌گیرى و خشونت حکومت اموى و روی‌گردان نبودنش از هرگونه مخالفت - ولو ازمیان‌بردن او - و نیز خیانت اهل کوفه و شانه تهى کردنشان از یارى امام(ع) نیز عزم او را سست نکرد، بلکه وظیفه الهى واجب بر امام، او را به پیش می‌راند؛ چراکه او امام امّت بود و قیام براى لبّیک گفتن به نداى امّت، به‌خاطر اتمام حجّت آشکار، بر او واجب بود.<div class="mw-ui-button">[[سیره و سیمای امام حسین علیه‌السلام|'''ادامه''']]</div>
    #آنان در صف اول و طبقه اعلاى جامعه دينى و در رأس امت اسلامى قرار دارند و شرف و موقعيت عظيم آنان، از امور بديهى و مكانت و جلالت شأن‌شان، از واضحات است.
    #ايشان منصوب از طرف امام زمان(عج) مى‌باشند و مقام نيابت عامه او را دارند.
    #تصريح خود ولى عصر(عج) به اهتمام و عنايت به نواب عصر غيبت
    #صدور توقيعات شريفه به نام [[شيخ مفيد]] و ديگر بزرگان <div class="mw-ui-button">[[عنایات حضرت مهدی موعود(عج) به علماء و مراجع تقلید|'''ادامه''']]</div>

    نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۴

    عنایات حضرت مهدی موعود(عج) به علماء و مراجع تقلید

    عنايات حضرت مهدى موعود به علما و مراجع تقليد، اثر فارسى آيت‌الله على كريمى جهرمى، بخشی از عنايات و توجهات ولى عصر(عج) نسبت به علماى عظام و مراجع تقليد شيعه را نشان داده است.

    فقدان كتابى پيرامون عنايات امام زمان(عج) نسبت به علماى شيعه، اهميت موضوع و سؤال عده‌اى راجع به اين جريان، انگيزه تأليف را شكل داده‌اند.

    بخش نخست، به اين موضوع پرداخته است كه: آيا در عصر غيبت كبرا، امكان شرفيابى به حضور ايشان براى كسى هست يا خير؟ و بر فرض امكان، آيا اين موضوع تحقق يافته است يا نه؟ آن‌گاه در اين باره كه علماى بزرگ شيعه و مراجع با تقوا و حوزه‌هاى علميه، مورد عنايات ويژه امام زمان(عج) هستند، سخن رانده شده است.

    نویسنده، پس از نقل نظريات بزرگان علماى شيعه در امكان تشرف در زمان غيبت، وجوهى كه اقتضا مى‌كند، علماء بزرگ و مراجه با تقوا از عنايات خاصه ولى عصر(عج) بهره‌مند شوند را، بر شمرده است؛ از جمله اين كه:

    1. آنان در صف اول و طبقه اعلاى جامعه دينى و در رأس امت اسلامى قرار دارند و شرف و موقعيت عظيم آنان، از امور بديهى و مكانت و جلالت شأن‌شان، از واضحات است.
    2. ايشان منصوب از طرف امام زمان(عج) مى‌باشند و مقام نيابت عامه او را دارند.
    3. تصريح خود ولى عصر(عج) به اهتمام و عنايت به نواب عصر غيبت
    4. صدور توقيعات شريفه به نام شيخ مفيد و ديگر بزرگان