الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده اول: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    (۲۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR31430J1.jpg|بی‌قاب|چپ|امام باقر علیه‌السلام جلوه امامت در افق دانش|175px]]
    [[پرونده:NUR00989.jpg|بی‌قاب|چپ|مطهری، مرتضی|175px]]


    '''امام باقر علیه‌السلام جلوه امامت در افق دانش''' تألیف [[ترابي، احمد|احمد ترابی]]، به بررسی مختصر زندگی امام باقر(ع) در ابعاد علمی، اجتماعی، سیاسی، اخلاقی و معنوی پرداخته و سیره و سخنان آن حضرت را گزارش کرده است.
    '''مرتضى مطهرى''' (1298-1358ش)، فقیه، فیلسوف، کلامی، نویسنده، متفکر، استاد، نظریه پرداز، مفسر قرآن، از شاگردان [[بروجردی، سید حسین|آیت‌الله بروجردى]]، [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی]] و [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه سید محمدحسین طباطبایی]]


    نویسنده، به منظور نشان دادن جایگاه والای امام باقر(ع) و دیگر امامان شیعه و برجسته کردن نقش ولایت و امامت اهل‌بیت در عزت و اقتدار دینی و ارزش‌های معنوی و حیات سیاسی ـ اجتماعی آنان و با بهره‌گیری از جوامع روایی و منابع اصلی تاریخی، اثر خود را در پنج فصل سامان داده است.
    از سال 1341 که نهضت [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینى(ره)]] آغاز گردید، استاد مطهرى به‌طور فعال در کنار امام بود.  


    در فصل نخست، به زندگی آن حضرت از ولادت تا رحلت اشاره کرده و افزون بر ذکر نسب و القاب و فرزندان و همسران و چگونگی شهادت وی، از جایگاه، دلایل، ویژگی‌ها و شخصیت الهی و امامت آن حضرت و دیگر امامان سخن گفته است.
    پس از تبعید [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینى]] به خارج از کشور، در 13 آبان 1343 مسئولیت استاد مطهرى و یارانش سنگین‌تر شد. در این زمان وى به تألیف کتاب در موضوعات مورد نیاز جامعه و ایراد سخنرانى در دانشگاه‌ها و مساجد مختلف ادامه داد.


    فصل دوم، به بررسی زندگی علمی، شاگردان و تربیت‌یافتگان و مواجهه آن حضرت با اقسام انحراف و بدعت و گروه‌های منحرف فکری پرداخته، و نقش فقهی و کلامی آن امام را در جامعه باز گو کرده است.
    در دوران اقامت [[خمینی، سید روح‌الله|حضرت امام]] در پاریس، سفرى به آنجا نموده و در مورد مسائل مهم انقلاب با ایشان گفتگو کرد و در همین سفر، [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینى]] ایشان را مسئول تشکیل شوراى انقلاب اسلامی‌نمود. هنگام بازگشت [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینى]] به ایران مسئولیت کمیته استقبال از امام را شخصا به عهده گرفت و تا پیروزى انقلاب اسلامى همواره در کنار رهبر انقلاب و مشاورى دلسوز و مورد اعتماد براى ایشان بود.


    در فصل سوم، با عنوان زندگی سیاسی امام باقر(ع)، با اشاره به بینش و منش سیاسی آن حضرت و شرایط سیاسی عصر او، برخورد امام را با خلفای معاصر و نیز با قیام [[زید بن علی بن الحسین(ع)|زید بن علی(ع)]] پی‌می‌گیرد.
    استاد مطهرى تنها هشتاد روز پس از انقلاب اسلامى در قید حیات بود، تااینکه در سه‌شنبه یازدهم اردیبهشت‌ماه سال 1358 درحالى‌که از یکى از جلسات فکرى - سیاسى بیرون مى‌آمد، با گلوله گروه نادان و جنایت‌کار فرقان که به مغزش اصابت نمود، در تاریکى شب به شهادت رسید و امام و امت اسلام درحالى‌که امیدها به آن بزرگ‌مرد بسته بودند، در ماتمى عظیم فرورفتند.<span id="mp-more">[[مطهری، مرتضی|'''ادامه ...''']]</span>
     
    در فصل چهارم، به زندگانی اجتماعی و فعالیت‌های آن حضرت در رسیدگی به محرومان، دوستان و مؤمنان و پاسخ‌گویی به مردم و دیگر روابط اجتماعی و خانوادگی اشاره شده است، در ادامه این فصل، مختصری درباره سیره عبادی و دعاهای آن بزرگوار بحث کرده است.
     
    فصل پنجم، ویژه حکمت‌های دروس‌ امام در موضوعات مختلف کلامی، اخلاقی، اجتماعی و نیز جایگاه علم و عقل و تحصیل دانش است.<span id="mp-more">[[امام باقر علیه‌السلام جلوه امامت در افق دانش|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۲

    مطهری، مرتضی

    مرتضى مطهرى (1298-1358ش)، فقیه، فیلسوف، کلامی، نویسنده، متفکر، استاد، نظریه پرداز، مفسر قرآن، از شاگردان آیت‌الله بروجردى، امام خمینی و علامه سید محمدحسین طباطبایی

    از سال 1341 که نهضت امام خمینى(ره) آغاز گردید، استاد مطهرى به‌طور فعال در کنار امام بود.

    پس از تبعید امام خمینى به خارج از کشور، در 13 آبان 1343 مسئولیت استاد مطهرى و یارانش سنگین‌تر شد. در این زمان وى به تألیف کتاب در موضوعات مورد نیاز جامعه و ایراد سخنرانى در دانشگاه‌ها و مساجد مختلف ادامه داد.

    در دوران اقامت حضرت امام در پاریس، سفرى به آنجا نموده و در مورد مسائل مهم انقلاب با ایشان گفتگو کرد و در همین سفر، امام خمینى ایشان را مسئول تشکیل شوراى انقلاب اسلامی‌نمود. هنگام بازگشت امام خمینى به ایران مسئولیت کمیته استقبال از امام را شخصا به عهده گرفت و تا پیروزى انقلاب اسلامى همواره در کنار رهبر انقلاب و مشاورى دلسوز و مورد اعتماد براى ایشان بود.

    استاد مطهرى تنها هشتاد روز پس از انقلاب اسلامى در قید حیات بود، تااینکه در سه‌شنبه یازدهم اردیبهشت‌ماه سال 1358 درحالى‌که از یکى از جلسات فکرى - سیاسى بیرون مى‌آمد، با گلوله گروه نادان و جنایت‌کار فرقان که به مغزش اصابت نمود، در تاریکى شب به شهادت رسید و امام و امت اسلام درحالى‌که امیدها به آن بزرگ‌مرد بسته بودند، در ماتمى عظیم فرورفتند.ادامه ...