امیری، منوچهر: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ')
     
    (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۲۴: خط ۲۴:
    |-
    |-
    |برخی آثار
    |برخی آثار
    | data-type="authorWritings" |[[فرهنگ داروها و واژه نامه‌های دشوار]]
    | data-type="authorWritings" |[[فرهنگ داروها و واژه‌نامه‌های دشوار]]
    [[روس و انگليس در ایران 1864- 1914 پژوهشی درباره امپرياليسم|سفرنامه جکسن، ايران در گذشته و حال]]
    [[روس و انگليس در ایران 1864- 1914 پژوهشی درباره امپرياليسم|سفرنامه جکسن، ايران در گذشته و حال]]


    خط ۶۵: خط ۶۵:




    [[فرهنگ داروها و واژه نامه‌های دشوار]]  
    [[فرهنگ داروها و واژه‌نامه‌های دشوار]]  


    [[سفرنامه جکسن، ايران در گذشته و حال]]  
    [[سفرنامه جکسن، ايران در گذشته و حال]]
     
    [[سفرنامه جکسون: ایران در گذشته و حال]]  


    [[سفرنامه‌های ونیزیان در ایران]]  
    [[سفرنامه‌های ونیزیان در ایران]]  

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۱۶

    امیری، منوچهر
    نام امیری، منوچهر
    نام‎های دیگر امیری، منوچهر بن حسن
    نام پدر حسن
    متولد 1299ش برابر با 1920م
    محل تولد کرمانشاه
    رحلت 1389ش - 2010م- در آمریکا
    اساتید
    برخی آثار فرهنگ داروها و واژه‌نامه‌های دشوار

    سفرنامه جکسن، ايران در گذشته و حال

    سفرنامه‌های ونیزیان در ایران

    کد مؤلف AUTHORCODE02991AUTHORCODE

    منوچهر اميرى (1299 - 1389)، دکترای زبان و ادبیات فارسی، استاد دانشگاه، مؤلف، نویسنده، پژوهشگر، مترجم و شاعر ایرانی

    ولادت

    او فرزند حسن، نویسنده، مترجم و شاعر ایرانى است.وى نواده حاج محمدتقى امير الامراء بود. وى در سال 1299ش در کرمانشاه متولد شد.

    تحصیلات

    در كودكى به تهران آمد و سپس به تبريز رفت و در آنجا تحصيلات ابتدائى خود را به پايان رساند. در سال 1314ش به تهران بازگشت و دوره متوسطه را تمام كرد. سپس از دانشكده ادبيات دانشگاه تهران ليسانس گرفت. در سال 1322ش در دانشسراى عالى به تدريس پرداخت. در خلال اين مدت، موفق به اخذ دكترى ادبيات فارسی شد.

    از سال 1342ش تا 1348ش، نماينده فرهنگ و هنر در آمريكا بود و پس از بازگشت به ایران، در دانشكده ارتباطات اجتماعى و مدرسه عالى ادبيات به تدريس پرداخت. در سال 1350ش به دعوت دانشگاه يوتا به آمريكا رفت و دو سال در آنجا به تدريس پرداخت و در بازگشت، به استادى دانشگاه شيراز منصوب شد و سرانجام در سال 1364 بازنشسته گرديد.

    آثار

    1. فرهنگ داروها و واژه‌هاى دشوار يا فرهنگ كتاب الابنية عن حقايق الادوية.
    2. ترجمه منظومه سهراب و رستم.
    3. ترجمه منظومه فردوسى در تبعيد.
    4. ترجمه سفرنامه گاليور.
    5. آشنائى با شكسپير.
    6. ترجمه مالك و زارع در ایران.
    7. ترجمه بازگشت ده هزار يونانى.
    8. ترجمه سفرنامه فريزر.
    9. ترجمه روس و انگليس در ایران.
    10. ترجمه سفرنامه جكسن، يا ایران در گذشته و حال.
    11. ترجمه بازگشت از ایران.
    12. ترجمه چهره ملل سرزمين و مردم ايتاليا.
    13. درام سياسى پژوهشى درباره فقر ملت‌ها.
    14. ترجمه تاريخ بابل از تاسيس سلطنت تا غلبه ایرانیان.
    15. ترجمه تاريخ باستانى ایران.

    وابسته‌ها