ترديد و توكل: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    جز (جایگزینی متن - 'ه های' به 'ه‌های')
     
    (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۲۴: خط ۲۴:
    | پیش از =  
    | پیش از =  
    }}
    }}
    '''ترديد و توكل'''، نوشته سید عبدالحسین دستغیب(1360ش) است که در دو بخش سامان یافته است: نخستین بخش به بحث تردید پرداخته است و بخش دوم موضوع توکل را دربردارد.  
    '''ترديد و توكل'''، نوشته [[دستغیب، سید عبدالحسین|سید عبدالحسین دستغیب]](متوفای 1360ش) است که در دو بخش سامان یافته است: نخستین بخش به بحث تردید پرداخته است و بخش دوم موضوع توکل را دربردارد.  


    نویسنده تردید یا شک را سبب نااستواری و بیماری دل آدمی می‌داند که او را در مسیر الهی راهزنی می‌کند.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص 10</ref>وی شناخت خداوند و ایمان به او را استوارکنندۀ دل‌ها می‌انگارد و کفر را نشأت‌گرفته از تردید در مبدأ و معاد -که به انکار خدا می انجامد- تلقی می‌کند. <ref>ر.ک: همان، ص 28-16</ref> او درمان تردید را در رشد و بالندگی و چشیدن لذت ایمان می‌شناساند.<ref>ر.ک: همان، ص 32</ref>دستغیب کربلا را جلوه‌گاه عملی ایمان به خداوند معرفی می‌کند و جهت آفرینش را رفتن به سوی او می‌داند.<ref>ر.ک: همان، ص 36-33</ref> او پالایش روح را از آلودگی‌های اخلاقی آسان‌کنندۀ راه آدمی به سوی آرامش روان و رسیدن به یقین درباره خداوند و وعده هایش می‌انگارد.<ref>ر.ک: همان، ص 55-51</ref>نویسنده شریعت و پرداختن به وظایف شرعی را برای برون‌رفت انسان از تردید توصیه می‌کند.<ref>ر.ک: همان، ص 65-63</ref>راه دیگر در نزد وی برای بستن راه ورود تردید به دل‌ها پرداختن به مستحبات و ذکر الهی و اندیشیدن در هدف آفرینش است.<ref>ر.ک: همان، ص 83-63</ref> نویسنده برخی داستان‌های قرآنی را در چگونگی برخورد با تردید آورده است.<ref>ر.ک: همان، ص 93-83</ref>
    نویسنده تردید یا شک را سبب نااستواری و بیماری دل آدمی می‌داند که او را در مسیر الهی راهزنی می‌کند.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص 11</ref>وی شناخت خداوند و ایمان به او را استوارکنندۀ دل‌ها می‌داند و کفر را نشأت‌گرفته از تردید در مبدأ و معاد (که به انکار خدا می‌انجامد) تلقی می‌کند. <ref>ر.ک: همان، ص 28-16</ref> او درمان تردید را در رشد و بالندگی و چشیدن لذت ایمان می‌شناساند.<ref>ر.ک: همان، ص 32</ref>دستغیب کربلا را جلوه‌گاه عملی ایمان به خداوند معرفی می‌کند و جهت آفرینش را رفتن به سوی او می‌داند.<ref>ر.ک: همان، ص 36-33</ref> او پالایش روح را از آلودگی‌های اخلاقی آسان‌کنندۀ راه آدمی به سوی آرامش روان و رسیدن به یقین درباره خداوند و وعده‌هایش می‌انگارد.<ref>ر.ک: همان، ص 55-51</ref>نویسنده شریعت و پرداختن به وظایف شرعی را برای برون‌رفت انسان از تردید توصیه می‌کند.<ref>ر.ک: همان، ص 65-63</ref>راه دیگر در نزد وی برای بستن راه ورود تردید به دل‌ها پرداختن به مستحبات و ذکر الهی و اندیشیدن در هدف آفرینش است.<ref>ر.ک: همان، ص 83-63</ref> نویسنده برخی داستان‌های قرآنی را در چگونگی برخورد با تردید آورده است.<ref>ر.ک: همان، ص 89-83</ref>
     
    توکل، موضوع بخش دوم کتاب است. انسانی که از مرز شک گذر کرده است با توکل به خداوند به کردار خود سامان توحیدی می‌بخشد. توکل برای بندۀ مؤمن وجوب عقلی دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 94-106</ref>نویسنده راه رسیدن به ملکۀ توکل را بررسی کرده و ثمره‌های داشتن توکل و مراتب آن را برمی‌شمرد.<ref>ر.ک: همان، ص 123-106</ref>او شناخت درست توکل را برای بیراهه‌نرفتن‌هایی که به نام توکل انجام می‌شود لازم می‌داند.<ref>ر.ک: همان، ص 139-129</ref> نویسنده بحث‌ها را به رابطه ایمان و علم توحید با توکل ادامه می‌دهد.<ref>ر.ک: همان، ص 152-139</ref>و در پایان، مراقبت آدمی از خود را که به عملش فریفته نشود و فقط به عنایت خداوندی چشم‌داشت داشته باشد، توصیه می‌کند.<ref>ر.ک: همان، ص 158-152</ref>
     
    فهرست محتوا و کتابنامه در پایان کتاب آمده است.


    توکل، موضوع بخش دوم کتاب است. انسانی که از مرز شک گذر کرده است با توکل به خداوند به کردار خود سامان توحیدی می‌بخشد. توکل برای بندۀ مؤمن وجوب عقلی دارد.<ref>ر.ک: همان، ص 94-106</ref>نویسنده راه رسیدن به ملکۀ توکل را بررسی کرده و ثمره های داشتن توکل و مراتب آن را برمی‌شمرد.<ref>ر.ک: همان، ص 123-106</ref>او شناخت درست توکل را برای بیراهه‌نرفتن‌هایی که به نام توکل انجام می‌شود لازم می‌داند.<ref>ر.ک: همان، ص 139-129</ref> نوسینده مبحث‌هایش را به رابطه ایمان و علم توحید با توکل ادامه می‌دهد.<ref>ر.ک: همان، ص 152-139</ref>و در پایان، مراقبت آدمی از خود را که به عملش فریفته نشود و فقط به عنایت خداوندی چشم‌داشت داشته باشد، توصیه می‌کند.<ref>ر.ک: همان، ص 158-139</ref>


    ==پانویس ==
    ==پانویس ==
    خط ۳۸: خط ۴۱:
    {{وابسته‌ها}}
    {{وابسته‌ها}}
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده:کلام و عقاید]]
    [[رده: مباحث خاص کلامی]]
    [[رده:مقالات شهریور 01 حسینی هاشمی]]
    [[رده:مقالات شهریور 01 حسینی هاشمی]]
    [[رده:مقالات بازبینی نشده1]]  
    [[رده:مقالات بازبینی شده1]]
    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
     
     
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 آذر 1401]]
    [[رده:فاقد تصویر روی جلد1]]
    [[رده:فاقد تصویر روی جلد1]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۴

    ترديد و توكل
    ترديد و توكل
    پدیدآوراندستغیب، عبدالحسین (نويسنده)
    ناشرجامعه مدرسین حوزه علمیه قم. دفتر انتشارات اسلامی
    مکان نشرایران - قم
    سال نشر1392ش
    چاپ1
    شابک-
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    /د5ت4 225/2 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    ترديد و توكل، نوشته سید عبدالحسین دستغیب(متوفای 1360ش) است که در دو بخش سامان یافته است: نخستین بخش به بحث تردید پرداخته است و بخش دوم موضوع توکل را دربردارد.

    نویسنده تردید یا شک را سبب نااستواری و بیماری دل آدمی می‌داند که او را در مسیر الهی راهزنی می‌کند.[۱]وی شناخت خداوند و ایمان به او را استوارکنندۀ دل‌ها می‌داند و کفر را نشأت‌گرفته از تردید در مبدأ و معاد (که به انکار خدا می‌انجامد) تلقی می‌کند. [۲] او درمان تردید را در رشد و بالندگی و چشیدن لذت ایمان می‌شناساند.[۳]دستغیب کربلا را جلوه‌گاه عملی ایمان به خداوند معرفی می‌کند و جهت آفرینش را رفتن به سوی او می‌داند.[۴] او پالایش روح را از آلودگی‌های اخلاقی آسان‌کنندۀ راه آدمی به سوی آرامش روان و رسیدن به یقین درباره خداوند و وعده‌هایش می‌انگارد.[۵]نویسنده شریعت و پرداختن به وظایف شرعی را برای برون‌رفت انسان از تردید توصیه می‌کند.[۶]راه دیگر در نزد وی برای بستن راه ورود تردید به دل‌ها پرداختن به مستحبات و ذکر الهی و اندیشیدن در هدف آفرینش است.[۷] نویسنده برخی داستان‌های قرآنی را در چگونگی برخورد با تردید آورده است.[۸]

    توکل، موضوع بخش دوم کتاب است. انسانی که از مرز شک گذر کرده است با توکل به خداوند به کردار خود سامان توحیدی می‌بخشد. توکل برای بندۀ مؤمن وجوب عقلی دارد.[۹]نویسنده راه رسیدن به ملکۀ توکل را بررسی کرده و ثمره‌های داشتن توکل و مراتب آن را برمی‌شمرد.[۱۰]او شناخت درست توکل را برای بیراهه‌نرفتن‌هایی که به نام توکل انجام می‌شود لازم می‌داند.[۱۱] نویسنده بحث‌ها را به رابطه ایمان و علم توحید با توکل ادامه می‌دهد.[۱۲]و در پایان، مراقبت آدمی از خود را که به عملش فریفته نشود و فقط به عنایت خداوندی چشم‌داشت داشته باشد، توصیه می‌کند.[۱۳]

    فهرست محتوا و کتابنامه در پایان کتاب آمده است.


    پانویس

    1. ر.ک: متن کتاب، ص 11
    2. ر.ک: همان، ص 28-16
    3. ر.ک: همان، ص 32
    4. ر.ک: همان، ص 36-33
    5. ر.ک: همان، ص 55-51
    6. ر.ک: همان، ص 65-63
    7. ر.ک: همان، ص 83-63
    8. ر.ک: همان، ص 89-83
    9. ر.ک: همان، ص 94-106
    10. ر.ک: همان، ص 123-106
    11. ر.ک: همان، ص 139-129
    12. ر.ک: همان، ص 152-139
    13. ر.ک: همان، ص 158-152

    منابع مقاله

    1. متن کتاب.

    وابسته‌ها