حديث هشام بن عمار: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    خط ۴۷: خط ۴۷:


    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده:حدیث]]
    [[رده:متون احادیث]]
    [[رده:احادیث اهل سنت]]
    [[رده:جوامع. مجامیع (قرن 14)]]


    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 فروردین 1403]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ اسفند 1402 توسط سید حمید رضا حسینی هاشمی]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ اسفند 1402 توسط سید حمید رضا حسینی هاشمی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ اسفند 1402 توسط محسن عزیزی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ اسفند 1402 توسط محسن عزیزی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۰

    حديث هشام بن عمار
    حديث هشام بن عمار
    پدیدآورانشیخ، عبدالله بن وکیل (نويسنده)
    ناشردار إشبیلیا
    مکان نشرعربستان - ریاض
    سال نشر1419ق - 1999م
    چاپ1
    شابک9960-727-45-9
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    س8ح4 127 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    حديث هشام بن عمار، نوشته هشام بن عمار بن نُصیر بن میسرة بن ابان سلمی (ظفری)، ابوالولید دمشقی (245-153ق)، شیخ اهل دمشق است، که مجموعه کوچکی از احادیث نبوی و کلام برخی از صحابه را در آن جای داده است. عبدالله بن وکیل پژوهش کتاب را انجام داده است.

    محقق، در آغاز، شرح حالی از هشام نوشته است و در آن به شاگردان او (مانند بخاری، ابوداود، نسایی و ابن ماجه) اشاره می‌کند[۱]. ‏او دیدگاه کسانی را که به توثیق و تضعیف هشام پرداخته‌اند، آورده است، سپس نظر خود را ‌گفته است؛ وی هشام را از رجال حدیث حسَن برمی‌شمرد[۲]. ابن وکیل نکته‌هایی را در اهمیت این کتاب چنین آورده است:

    1. حدیث هشام از آثار علمی کمیاب او است؛
    2. این کتاب، حدیث‌ها و آثاری را در بر دارد که از کسی جز هشام روایت نشده است. بیشتر این مرویات از «شعبی» است و دو اثر نیز از شریح و مجاهد و همچنین، دو موقوفه و دو مرفوعه در آن دیده می‌شود؛
    3. تعدادی روایتِ بااهمیت از نوع «موقوف» و «مقطوع»، که اِشکالی هم در آن‌ها نیست، در حدیث هشام بن عمار آمده است و در جای خود به فهم و استنباط خواننده یاری می‌رساند[۳]‏.

    ابن وکیل در فراهم ‌آوردن کتاب از دو نسخه بهره برده است؛ یکی، اصل تصویرهایی است که در «کتابخانه ظاهریه» دمشق است. این نسخه به روایت «بهاء» از ابن صابر در سال 571ق و سماع کسان بسیاری از او است؛ دومی، که از نسخه بهاء کهنه‌تر است، به روایت ابن صصری از خضر بن شبل به سال 551ق، است. محقق بیشتر به این نسخه تکیه نموده است[۴]‏.

    بیشتر حدیث‌های کتاب، احادیث نبوی است و نقل کلام دیگران (مانند عمر) نیز در میان مرویات دیده می‌شود[۵]‏. متن کتاب هیچ‌گونه دسته‌بندی و عنوان‌بندی (به‌جز شماره‌گذاری احادیث) ندارد. ابن وکیل تخریج حدیث‌ها را در پاورقی‌ها انجام داده و فهرست‌های گوناگونی را نیز به پایان کتاب افزوده است.

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه محقق، ص6-5
    2. ر.ک: همان، ص10-7
    3. ر.ک: همان، ص11-12
    4. ر.ک: همان، ص12، 13، 16 و 17
    5. ر.ک: متن کتاب، ص155 و 72

    منابع مقاله

    مقدمه محقق و متن کتاب.


    وابسته‌ها