دولت‌آبادی، عزیز: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    (غنی سازی متن)
    خط ۷۲: خط ۷۲:


    == وابسته‌ها ==
    == وابسته‌ها ==
    {{وابسته‌ها}}
     
    [[سخنوران آذربایجان (از قطران تا شهریار)]]  
    [[سخنوران آذربایجان (از قطران تا شهریار)]]  


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:25 اردیبهشت الی 24 خرداد]]

    نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۲۹

    دولت آبادی، عزیز
    نام دولت آبادی، عزیز
    نام های دیگر Aziz Dowlatabadi
    نام پدر موسى
    متولد 1301 ش
    محل تولد تبریز
    رحلت 10 اردیبهشت 1388- تبریز
    اساتید
    برخی آثار
    کد مؤلف AUTHORCODE4204AUTHORCODE

    عزيز دولت‌آبادى (۱۳۰۱- ۱۳۸۸ش)، متخلص به درویش از شاعران آذربایجان، اولین رئیس کتابخانه ملی تبریز ، رئیس کتابخانه تربیت(1334ش)، مديريت دبيرستان رازى (1340)، مدیر دبيرستان نمونه (از 1341-1349)، استاد تاريخ ادبيات دانشگاه تبریز و دانشگاه آزاد اسلامی

    ولادت

    او فرزند موسى در 9 شهريورماه سال 1301ش در تبريز متولد شد.

    تحصیلات

    وی پس از اكمال تحصيلات دانشگاهى و اخذ درجۀ ليسانس در رشتۀ ادبيات فارسى و علوم تربيتى، سال 1322ش وارد خدمت آموزش و پرورش شد. به سال 1330ش باز هم به ادامۀ تحصيل همّت گماشت. اساتيد گرانقدر هيئت نظارت دورۀ دكتراى ادبيات فارسى: دكتر كى، رئيس دانشكدۀ ادبيات تهران، بديع‌الزّمان فروزانفر، دكتر لطفعلى صورتگر تشكيل جلسه دادند و پس از مصاحبه و مشاوره، با ادامۀ تحصيل وى در دورۀ دكتراى ادبيات فارسى موافقت فرمودند.

    بدين ترتيب به آرزوى ديرينۀ خود نايل گشت و اندك زمانى توفيق تحصيل يافت، ولى مخالفت وزارت آموزش و پرورش وقت با انتقال وى به مركز از سويى و عدم استطاعت مالى از سوى ديگر، مانع ادامۀ تحصيل شد و در نتيجه، ناگزير به زادگاهش بازگشت و مشغول تدريس و ساير خدمات فرهنگى شد.

    مدتى رياست كتابخانه‌هاى ملى و تربيت تبريز (1334ش) و مديريت دبيرستان رازى (1340) و دبيرستان نمونه (از 1341-1349) را عهده‌دار بود، در عين حال، در دانشگاه تبريز و بعدها در دانشگاه آزاد اسلامى به تدريس تاريخ ادبيات اشتغال داشت. آخرين سنوات خدمت خود را (از 1349 تا 1353) در دبيرستان ارامنۀ اسدى با سمت مديريت به پايان رسانيد و پس از سى و يك سال خدمت، در خردادماه 1353ش بازنشسته شد. ولى در كار تحقيق و تأليف، هرگز خود را بازنشسته احساس نكرد و بيشترين اوقات فراغت خود را به تأليف، تصحيح متون فارسى و تنظيم مقالات و گاهى به سرودن شعر گذرانيد.

    وفات

    او در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۸ به علت سرطان ریه درگذشت و در مقبرةالشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

    آثار

    از آثار وى علاوه بر 12 كتب كلاسى و درسى، كتاب‌هاى ذيل قابل ذكرند:

    الف) تأليفات

    1. تاريخ تحوّل نثر فارسىِ معاصر
    2. تذكرة سخنوران آذربايجان
    3. سرايندگان شعر پارسى در قفقاز
    4. كتابخانه‌هاى آذربايجان
    5. فرهنگ واژه‌هاى تركى و مغولى در متون فارسى.

    ب) تصحيحات

    1. تصحيح ديوان كمال خجندى
    2. تصحيح ديوان خيالىِ بخارايى
    3. تصحيح روضة اطهار تأليف ملّاى تبريزى

    ج) مقالات

    وى علاوه بر تأليفات و تصحيحات فوق، بيش از چهل مقاله در نشريۀ دانشكدۀ ادبيات و علوم انسانى تبريز، مجلۀ آينده، دايرةالمعارف بزرگ اسلامى، ناموارۀ دكتر محمود افشار، مجلۀ معلم امروز، نامۀ ادارۀ كاخ آموزش و پرورش تبريز و نشريۀ كتابخانۀ ملى تبريز، مجلۀ وارليق، مجلۀ هور، مجلۀ آشنا و... انتشار داده كه از آن‌ها در فهرست مقالات فارسى تأليف ايرج افشار و فهرست مقالات نشريۀ دانشكدۀ ادبيات تبريز ياد شده است.


    وابسته‌ها

    سخنوران آذربایجان (از قطران تا شهریار)