دیوان اشعار بابافغانی شیرازی: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    برچسب: برگردانده‌شده
    جز (ویرایش Admin (بحث) به آخرین تغییری که Hbaghizadeh انجام داده بود واگردانده شد)
    برچسب: واگردانی
     
    خط ۵۸: خط ۵۸:


    [[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1402]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1402]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]]{{جعبه اطلاعات کتاب
    | تصویر =NUR104834J1.jpg
    | عنوان = دیوان اشعار بابا فغانی شیرازی
    | عنوان‌های دیگر = دیوان
    | پدیدآورندگان
    | پدیدآوران =
    [[ب‍اب‍اف‍غ‍ان‍ی‌ ش‍ی‍رازی‌، ‏‫]] (نويسنده)
    [[سهیلی خوانساری، احمد]] (مصحح)
    |زبان
    | زبان = فارسی
    | کد کنگره =   
    | موضوع =شعر فارسی - قرن 10ق.
    |ناشر
    | ناشر = دانش شعبه ادبیات خاور
    | مکان نشر = ایران - تهران
    | سال نشر = 1340ش
    | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE104834AUTOMATIONCODE
    | چاپ = 1
    | شابک =
    | تعداد جلد = 1
    | کتابخانۀ دیجیتال نور = 104834
    | کتابخوان همراه نور = 104834
    | کد پدیدآور = 76290
    | پس از =
    | پیش از =
    }}
    '''دیوان اشعار بابافغانی شیرازی'''، مشتمل بر قصاید، ترکیبات، ترجیعات، غزلیات، مقطعات و رباعیات شاعر قرن نهم هجری است. این دیوان به اهتمام احمد سهیلی خوانساری تصحیح و با مقدمه‌ای از او منتشر شده است.
    چاپ اول کتاب که آن‌هم به همت سهیلی خوانساری منتشر گردیده، مشتمل بر غزلیات، قطعات و رباعیات بوده است، ولی در این طبع، قصاید، ترکیبات و ترجیعات نیز آمده و در حدود یک‌هزاروصدوبیست بیت نسبت به چاپ قبل اضافه دارد و در تصحیح نیز نهایت اهتمام به عمل آمده است. چاپ پیشین با سه نسخه، مقابله و تصحیح شده بود، اما هنگام تصحیح این چاپ، پنج نسخه نفیس دیگر یافت شده و مورد استفاده قرار گرفته است<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، صفحات پنج تا هفت</ref>.
    مصحح، شرح حال بابا فغانی را در ابتدای دیوان آورده است. در بخشی از این شرح حال از تقی‌الدین اوحدی نقل شده که این دیوان که به‌هم رسیده بعد از بابا تدوین شده است و دیوانی که خود منظم کرده بود، مشخص نیست که چه شد. آن‌گونه که مصحح نوشته در یکی از جنگ‌ها با سازوبرگ به غارت رفته است<ref>ر.ک: همان، صفحات سیزده و چهارده</ref>.
    فغانی در آخر عمر در مشهد مقدس رحل اقامت افکند و به مرتبه‌ای از ترقی رسید که اشراق نور باطن حضر امام ثامن(ع) بر ضمیرش پرتو انداخته و یک بیت از جمله اشعارش نقش خاتم آن حضرت شد و نامه‌های زوار به آن مزین گردید:
    '''خطی که یک رقمش آبروی نه چمن است
    نشان خاتم سلطان دین ابوالحسن است'''<ref>ر.ک: همان، بیست‌ودو و بیست‌وسه</ref>‏.
    پیش از بابا فغانی، شعر، خاصه غزل بدین سادگی نبود. باده سخن کمال خجندی، کاتبی و شاه قاسم هرگز بدین روشنی و صافی نیست. وقتی که غزل فغانی را می‌خوانیم، ادراک تمام معانی برای ما آسان است و گویی شاعر با ما سخن می‌گوید و اکثر مضامین و معانی چند سطر را در قالب مصراعی موجز و شیرین می‌بینیم. کنایات و استعارات و تشبیهات بابا فغانی صورت نو و تازه دارد و ایجاز کلام و سادگی از مختصات شیوه اوست؛ یعنی مضمون و معنی وسیعی در لفظ کم و سجع کوتاه ادا گردیده است. تتبع و پیروی این سبک، شعرای سده دهم را به وقوع‌گویی واداشت و واقعه‌گویی را در میان آنان متداول ساخت<ref>ر.ک: همان، بیست‌وشش و بیست‌وهفت</ref>‏.
    ==پانویس==
    <references/>
    ==منابع مقاله==
    مقدمه مصحح.
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۳

    دیوان اشعار بابا فغانی شیرازی
    دیوان اشعار بابافغانی شیرازی
    پدیدآورانب‍اب‍اف‍غ‍ان‍ی‌ ش‍ی‍رازی‌ (نويسنده) سهیلی خوانساری، احمد (مصحح)
    عنوان‌های دیگردیوان
    ناشردانش شعبه ادبیات خاور
    مکان نشرایران - تهران
    سال نشر1340ش
    چاپ1
    موضوعشعر فارسی - قرن 10ق.
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    PIR۵۸۹۱/د۱۹
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    دیوان اشعار بابافغانی شیرازی، مشتمل بر قصاید، ترکیبات، ترجیعات، غزلیات، مقطعات و رباعیات شاعر قرن نهم هجری بابافغانی شیرازی است. این دیوان به اهتمام احمد سهیلی خوانساری تصحیح و با مقدمه‌ای از او منتشر شده است.

    چاپ اول کتاب که آن‌هم به همت سهیلی خوانساری منتشر گردیده، مشتمل بر غزلیات، قطعات و رباعیات بوده است، ولی در این طبع، قصاید، ترکیبات و ترجیعات نیز آمده و در حدود یک‌هزاروصدوبیست بیت نسبت به چاپ قبل اضافه دارد و در تصحیح نیز نهایت اهتمام به عمل آمده است. چاپ پیشین با سه نسخه، مقابله و تصحیح شده بود، اما هنگام تصحیح این چاپ، پنج نسخه نفیس دیگر یافت شده و مورد استفاده قرار گرفته است[۱].

    مصحح، شرح حال بابا فغانی را در ابتدای دیوان آورده است. در بخشی از این شرح حال از تقی‌الدین اوحدی نقل شده که این دیوان که به‌هم رسیده بعد از بابا تدوین شده است و دیوانی که خود منظم کرده بود، مشخص نیست که چه شد. آن‌گونه که مصحح نوشته در یکی از جنگ‌ها با سازوبرگ به غارت رفته است[۲].

    فغانی در آخر عمر در مشهد مقدس رحل اقامت افکند و به مرتبه‌ای از ترقی رسید که اشراق نور باطن حضرت امام ثامن(ع) بر ضمیرش پرتو انداخته و یک بیت از جمله اشعارش نقش خاتم آن حضرت شد و نامه‌های زوار به آن مزین گردید:

    خطی که یک رقمش آبروی نه چمن استنشان خاتم سلطان دین ابوالحسن است[۳]

    پیش از بابا فغانی، شعر، خاصه غزل بدین سادگی نبود. باده سخن کمال خجندی، کاتبی و شاه قاسم هرگز بدین روشنی و صافی نیست. وقتی که غزل فغانی را می‌خوانیم، ادراک تمام معانی برای ما آسان است و گویی شاعر با ما سخن می‌گوید و اکثر مضامین و معانی چند سطر را در قالب مصراعی موجز و شیرین می‌بینیم. کنایات و استعارات و تشبیهات بابا فغانی صورت نو و تازه دارد و ایجاز کلام و سادگی از مختصات شیوه اوست؛ یعنی مضمون و معنی وسیعی در لفظ کم و سجع کوتاه ادا گردیده است. تتبع و پیروی این سبک، شعرای سده دهم را به وقوع‌گویی واداشت و واقعه‌گویی را در میان آنان متداول ساخت[۴]‏.

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه مصحح، صفحات پنج تا هفت
    2. ر.ک: همان، صفحات سیزده و چهارده
    3. ر.ک: همان، بیست‌ودو و بیست‌وسه
    4. ر.ک: همان، بیست‌وشش و بیست‌وهفت

    منابع مقاله

    مقدمه مصحح.


    وابسته‌ها