سلافة العصر في محاسن الشعراء بكل مصر: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'مدنی، سید علی‌خان بن احمد' به 'مدنی، سید علی‌خان')
    جز (جایگزینی متن - '.↵↵↵↵رده:کتاب‌شناسی' به '. ==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} رده:کتاب‌شناسی')
    برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
     
    خط ۷۳: خط ۷۳:
    #طهرانى، آقابزرگ، «[[الذريعة إلی تصانيف الشيعة|الذريعة إلى تصانيف الشيعة]]»، بيروت، دارالأضواء، 1403ق.
    #طهرانى، آقابزرگ، «[[الذريعة إلی تصانيف الشيعة|الذريعة إلى تصانيف الشيعة]]»، بيروت، دارالأضواء، 1403ق.


    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}





    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۲

    سلافة العصر في محاسن الشعراء بکل مصر
    سلافة العصر في محاسن الشعراء بكل مصر
    پدیدآورانمدنی، سید علی‌خان (نویسنده)
    ناشرمرتضوی
    مکان نشرتهران - ایران
    سال نشر1383 ش
    چاپ2
    شابک964-90494-7-9
    موضوعشاعران عرب - سرگذشت‌نامه

    شعر عربی - تاریخ و نقد

    شعر عربی - مجموعه‌ها
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏PJA‎‏ ‎‏2164‎‏ ‎‏/‎‏م‎‏4‎‏س‎‏8
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    سلافة العصر في محاسن الشعراء بكل مصر، تأليف سيد صدرالدين على بن نظام‌الدين احمد بن معصوم حسينى، مشهور به سيد على‌خان مدنى شيرازى، كتابى است درباره اعيان عام و خاص هم‌عصر نویسنده از شهرهاى مختلف.

    نویسنده، كتاب را در سال 1081 شروع و در سال 1082 به اتمام رسانده است.[۱]

    ساختار

    كتاب با دو مقدمه از ناشر و نویسنده آغاز و مطالب در پنج قسم و يك خاتمه تنظيم شده است.

    نویسنده در هر مورد، ابتدا به نام و نسب فرد مورد نظر اشاره نموده و سپس به‌عنوان نمونه، اشعارى را از وى ذكر كرده است.

    نثر كتاب، به زبانى اديبانه و مسجع بوده و همراه با عبارت‌پردازى و موزون مى‌باشد.

    گزارش محتوا

    در مقدمه ناشر، ابتدا به نام و موضوع كتاب اشاره شده و سپس زندگى‌نامه مختصرى از نویسنده، ارائه شده است.[۲]

    در مقدمه نویسنده، اشاره كوتاهى به موضوع پنج قسم شده است.[۳]

    در قسم اول، به ذكر و معرفى بزرگان و شعراى دو شهر مكه و مدينه پرداخته شده است. اولين فرد معرفى‌شده در اين قسم، امير نظام‌الدين احمد بن امير محمد معصوم، پدر مؤلف مى‌باشد.[۴]

    از ديگر افراد معرفى‌شده در اين قسم، عبارتند از: سيد احمد بن مسعود بن شريف حسن بن بركات حسنى.[۵]؛ سيد عمادالدين بن بركات بن جعفر بن بركات.[۶]، سيد محمد بن يحيى بن امير نظام‌الدين احمد حسينى.[۷]و...

    در قسم دوم، به معرفى شعراى شام، مصر و اطراف آن پرداخته شده كه از جمله آنها عبارتند از: سيد نورالدين على بن ابوالحسن حسينى شامى عاملى.[۸]؛ شيخ حسن زين‌الدين شهيد.[۹]؛ شيخ نجيب‌الدين على بن محمد بن مكى شامى عاملى.[۱۰]؛ شيخ محمد بن على بن احمد حرفوشى حويزى شامى.[۱۱]و...

    محاسن اهل يمن و ترجمه شاعران آن، در قسم سوم آمده است كه سيد محمد بن عبدالله بن شرف‌الدين يحيى زيدى يمنى.[۱۲]؛ سيد محمد بن عبدالله بن هادى.[۱۳]؛ سيد حسين بن مطهر يمنى.[۱۴]؛ سيد زيد بن على بن ابراهيم حجاف.[۱۵]و شيخ عبدالرحمن بن مهدى عقبى يمنى.[۱۶]، از جمله آن‌ها مى‌باشند.

    در قسم چهارم، با محاسن و شعراى اهل عجم، بحرين و عراق آشنا خواهيم شد كه از جمله ايشان، مى‌توان به حكيم ابوالحسين بن ابراهيم طبيب شيرازى.[۱۷]؛ ملا فرج‌الله شوشترى.[۱۸]؛ سيد ابوعلى ماجد بن هاشم بن على بن مرتضى بن على بن ماجد حسينى بحرانى.[۱۹]؛ سيد ابوعبدالله محمد بن عبدالله حسينى بن ابراهيم بن شبابه بحرانى.[۲۰]و ناصر بن سليمان قارونى بحرانى.[۲۱]اشاره نمود.

    در آخرين قسم، به معرفى محاسن و شعراى اهل مغرب پرداخته شده است. اين قسم كوتاه‌ترين بخش كتاب بوده و فقط هشت نفر را در خود جاى داده است كه عبارتند از: ابوالعباس احمد المنصوربالله بن ابوعبدالله.[۲۲]؛ سيد احمد حسنى مغربى.[۲۳]؛ سيد على مغربى معروف به اخضرى.[۲۴]؛ ابوفارس عبدالعزيز محمد فشتالى.[۲۵]؛ شيخ احمد بن محمد معروف به مقرى مغربى مالكى.[۲۶]؛ ابوالحسن على بن احمد شامى مغربى.[۲۷]؛ ابوعبدالله بن احمد مكلاتى فاسى.[۲۸]و شيخ محمد بن يوسف مراكشى ناملى.[۲۹]

    مؤلف در خاتمه كتاب، ضمن عذرخواهى از كسانى كه نامشان را به‌خاطر عدم اطلاع بر آثارشان در اين اثر نياورده، به تاريخ اتمام كتابت اين نسخه از كتاب، تصريح نموده است.[۳۰]

    وضعيت كتاب

    فهرست مطالب، در انتهاى كتاب آمده است.

    كتاب، فاقد پاورقى است.

    پانويس

    1. ر.ک: طهرانى، آقابزرگ، ج12، ص212
    2. مقدمه ناشر، ص3
    3. مقدمه دوم، ص5-9
    4. متن كتاب، ص10
    5. همان، ص22
    6. همان، ص31
    7. همان، ص36
    8. همان، ص302
    9. همان، ص304
    10. همان، ص310
    11. همان، ص315
    12. همان، ص422
    13. همان، ص440
    14. همان، ص441
    15. همان، ص447
    16. همان، ص458
    17. همان، ص481
    18. همان، ص484
    19. همان، ص492
    20. همان، 497
    21. همان، ص514
    22. همان، ص562
    23. همان، ص565
    24. همان، ص573
    25. همان، ص574
    26. همان، ص581
    27. همان، ص581
    28. همان، ص595
    29. همان، ص596
    30. همان، ص598-599

    منابع مقاله

    1. مقدمه و متن كتاب.
    2. طهرانى، آقابزرگ، «الذريعة إلى تصانيف الشيعة»، بيروت، دارالأضواء، 1403ق.

    وابسته‌ها